بالیوود و دنیای اموات - با هم در کانون توجه؟

در کل صنعت سینما، کسی که بدون همسویی با ما کار کند یا با سلمان خان کار کند، کشته خواهد شد.»

این هشدار در یک پیام صوتی توسط مهاجمان احتمالی به تایگر شروف بازیگر هندی در بمبئی در اوایل این ماه ارائه شد، زیرا آنها مسئولیت تیراندازی را بر عهده گرفتند.

عاملان ظاهرا گفتند که آنها با لارنس بیشنوی، یک دانشجوی سیاستمدار تبدیل شده به گانگستر که از سال 2014 در زندان به سر می برد، در ارتباط بودند. قابل ذکر است که پلیس دخالت این باند را تایید نکرده است.

گلوله‌های شلیک شده به شروف که منجر به مجروح شدن راننده‌اش شد، تنها آخرین مورد از یک رشته حملاتی بود که چهره‌های برجسته صنعت فیلم در بمبئی را هدف قرار می‌دادند.

حملات به آن سوی جهان گسترش یافته است، به طوری که یک کافه متعلق به کمدین کاپیل شارما در ساری، کانادا نیز سه بار مورد حمله قرار گرفته است.

برای صنعتی که زمانی در سایه جرایم سازمان‌یافته زندگی می‌کرد، این حملات ترس‌های قدیمی را زنده کرده است و به رؤسای جنایتکار دهه 1990 بازمی‌گردد. اما کارشناسان می گویند تهدیدی که امروز بالیوود با آن مواجه است با تهدیدی که سه دهه پیش با آن روبرو بود بسیار متفاوت به نظر می رسد.

در دهه 1990، دنیای زیرزمینی بمبئی عمیقا با صنعت فیلم هندی درگیر بود.

اس. حسین زیدی، روزنامه نگار جنایی و نویسنده کتاب «دونگری به دبی: شش دهه مافیای بمبئی» که بیش از سه دهه است که جنایات سازمان یافته در شهر را پوشش داده است، گفت: «مافیا همیشه شیفته صنعت سینما بود.

او به دویچه وله گفت که گانگسترهایی مانند داوود ابراهیم، ​​ابوسالم و چوتا شکیل «کاملا شیفته بالیوود» بودند، دقیقا مانند مافیوزهایی که به دنبال جای پایی در هالیوود بودند.

برای گانگسترها، فیلم‌ها زرق و برق و زرق و برق و همچنین راهی برای شستن سودشان ارائه می‌کردند. زیدی افزود، آنها روی فیلم‌ها سرمایه‌گذاری کردند تا بتوانند صنعت را کنترل کنند و راه قانونی کسب درآمد داشته باشند.

وقتی تولیدکنندگان همکاری نمی کردند، عواقب آن می تواند کشنده باشد. در سال 1997، غول موسیقی، گلشن کومار، بنیانگذار لیبل T-Series، به ضرب گلوله کشته شد. در سال 2000، راکش روشن، فیلمساز، پدر هریتیک روشن، ستاره بالیوود، هدف گلوله قرار گرفت و زخمی شد.

زیدی گفت که خیابان های بمبئی در سال 1998 "با خون سرخ شده اند" و سال را اوج قتل های گروهی توصیف کرد.

D. Sivanandhan، کمیسر پلیس سابق بمبئی، که سرکوب را رهبری کرد، می‌گوید که 101 تاجر تنها در سال 1998 یا «هر سوم روز یک بار» عمدتا به دلیل درخواست‌های اخاذی بدون پرداخت گلوله کشته شدند.

تلاش های پلیس با قانون جدید و سختگیرانه جرایم سازمان یافته که در سال 1999 تصویب شد، که سیواناندان آن را "اسلحه نهایی" می نامد، تقویت شد. نیروهای امنیتی از نظارت الکترونیکی و بازداشت پیشگیرانه استفاده کردند و حدود 2500 سلاح غیرقانونی را کشف کردند.

او با اشاره به تیراندازی پلیس به دویچه وله گفت: «چند برخورد نیز اتفاق افتاد، اما این یک سیاست و استراتژی نیست.

در اوایل دهه 2000، کنترل باندها شکسته شده بود و به نظر می رسید بمبئی جدید در حال ظهور است.

مردی که گمان می رود پشت موج اخیر حملات باشد اهل بمبئی نیست.

بیشنوی، 33 ساله، از یک خانواده زمین دار در ایالت شمالی پنجاب می آید و در چاندیگار تحصیل می کرد که درگیر سیاست های خشونت آمیز دانشجویی شد. روزنامه‌نگار جوپیندرجیت سینگ، نویسنده کتاب "باندهای پنجاب" می‌گوید سپس دستگیر، زندانی و در نهایت به جنایت روی آورد.

سینگ به دویچه وله گفت: «او از طریق زندان به دانشگاه جنایی معرفی شد.

بیشنوی به ساخت آنچه سینگ به عنوان یکی از اولین سندیکاهای جنایتکار در چندین ایالت شمالی هند می گوید، ادامه داد. بازرسان می‌گویند که او هنوز با استفاده از تلفن‌های مخفی و اپلیکیشن‌های پیام‌رسان، عملیات را از زندان هدایت می‌کند.

در حال حاضر، بیشنوی در زندانی در ایالت گجرات، زادگاه نخست وزیر نارندرا مودی، نگهداری می شود.

در حالی که بیشنوی از یک خانواده زمیندار مرفه است، تیراندازان او عمدتا فقیر هستند. این باند معمولا آنها را به صورت آنلاین استخدام می کند.

سینگ توضیح داد: «جوانان زیادی هستند که می‌خواهند کاری انجام دهند... آنها فقط توسط افسانه‌های مرتبط با لارنس بیشنوی کشیده می‌شوند. جذب نیرو مشکل بزرگی نیست... آنها پول، حفاظت، سلاح ارائه می دهند.

در سال 1998، سلمان خان متهم به کشتن یک بلک باک، یک آنتلوپ مورد احترام جامعه بیشنوی شد. بیشنوی قول انتقام گرفت و بسیاری از حملات افراد نزدیک به این بازیگر را هدف قرار دادند، از جمله قتل سیاستمدار بابا صدیق در سال 2024، که پلیس آن را با این باند مرتبط کرده است.

سینگ این دشمنی را تلاشی برای احترام می داند. او می‌گوید مجرمان «همیشه سعی می‌کنند چیزی را بیابند که آنها را به یک نگهبان اخلاقی تبدیل کند،» و این مورد «فرصتی برای بیشنوی برای بازخرید خود» بود.

سینگ افزود: «بالیوود پول زیادی دارد.

با دوری داوود ابراهیم و همتایانش، خلاء ایجاد شد و لارنس بیشنوی سعی دارد از آن استفاده کند.»

سیواناندان توضیح داد که باندهای قدیمی بمبئی "سبدی" کامل از تجارت غیرقانونی، از قاچاق گرفته تا راکت های حفاظتی و تبانی بازی کریکت را اداره می کردند. او افزود که اعضای آنها "پسران محلی" بودند، در حالی که باند بیشنوی "هیچ ربطی به بمبئی ندارد". بالیوود را هدف قرار می دهد زیرا صنعت «پر از پول» و «زیر شکم نرم» است.

او به دویچه وله گفت: «آنها از بالیوود به عنوان دستگاه خودپرداز استفاده می کنند. یک کارت وارد کنید و پول خود را جمع کنید.

در همین حال، زیدی این حملات را عمدتا تبلیغاتی می داند. او به دویچه وله گفت: «این راهی برای گرفتن تیتر اخبار است. چند ساعت پس از حمله اخیر به شروف، شخصی در شبکه های اجتماعی ادعا کرد که او به دلیل نزدیک بودن به خان هدف قرار گرفته است، منطقی که زیدی آن را «کاملا غیرمنطقی و پوچ» خواند.

اما تبلیغات برای باندهایی که با اخاذی زندگی می کنند مفید است. یک متخصص امنیتی مسئول حفاظت از چندین ستاره بالیوود که به دلیل حساسیت موضوع خواست نامش فاش نشود، به دویچه وله گفت: ماده اصلی اخاذی این است: ایجاد ترس.

با این حال، کارشناسان می گویند سخت است استدلال کنیم که خشونت جاری با موج جنایت دهه 1990 قابل مقایسه است.

زیدی گفت: "من نمی گویم تجدید حیات، زیرا این امر کمی اغراق آمیز است." در دهه 1990، چندین باند رقیب برای کنترل بمبئی مبارزه کردند. امروزه به غیر از جناح بیشنوی، باندهای دیگری در بمبئی فعال تلقی نمی شوند.

او افزود که صنعت فیلم نیز مانند گذشته پرداخت نمی کند، زیرا تغییر به سمت پرداخت های دیجیتال مخفی کردن تراکنش های نقدی بزرگ را سخت کرده است.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

سیواناندان مخالف است. او گفت که تیراندازی ها به دیوارها و دروازه ها، و به دنبال آن ادعاهای سریع در رسانه های اجتماعی، "همه با هدف جمع آوری... اخاذی صورت می گیرد." به نظر او، "بالیوود ثروتمند از پول نقد آنقدر سرفه می کند که برای اداره ارتشی از مردم کافی است."

و حتی اگر خشونت چندان رایج نباشد، صدها هزار نفر برای امرار معاش به صنعت فیلم بمبئی متکی هستند.

سورش شیامل گوپتا، رئیس انجمن تمام کارگران سینمای هند (AICWA) به آمیت شاه، وزیر کشور، نوشت: «اگر ترس از دنیای زیرین ادامه یابد، ممکن است نام‌های برجسته مجبور به ترک بمبئی شوند.

گوپتا نوشت: «به بمبئی اجازه داده نخواهد شد به روزهای دنیای زیرین دهه 1990 بازگردد و بالیوود نیز اجازه نخواهد داشت در سایه ترس کار کند.

با توجه به اینکه نیروهای امنیتی ظاهرا عقب مانده اند، گانگسترها احتمالا به کمپین خود ادامه خواهند داد.

چندین ستاره بالیوود قبلا امنیت خود را افزایش داده اند.