بانک مامان و بابا یک مورد جدید دارد: گناه

از مدیران دارایی بانک ایالات متحده بپرسید که آیا ژنرال Z به ثروت‌سازی سنتی دست زده است یا خیر، و پاسخ کاملا منفی است. از آنها در مورد "بانک مامان و بابا" بپرسید، و پاسخ پیچیده تر و احساسی تر می شود.

هر دو سوال در جریان یک جلسه توجیهی در مورد گزارش ثروت جدید بانک ایالات متحده در سال 2026، خطاب به اسکات فورد، رئیس مدیریت ثروت بانک، مطرح شد. رایان نلسون، رئیس مدیریت ثروت مرفه در حال ظهور؛ و بث لاولور، رئیس بخش مدیریت ثروت خصوصی، که جلسه را مدیریت می‌کرد.

آیا نیهیلیسم مالی واقعی است؟

تا زمانی که بحث برای پرسش‌ها باز شد، پانل بخش بیشتری از یک ساعت را در گزارش ثروت بانک ایالات متحده در سال 2026 گذراند - داده‌هایی که نشان می‌دهد ژنرال Z و هزاره‌ها زودتر از نسل‌های قبل شروع به تولید ثروت کرده‌اند، به بازار سهام بر مالکیت خانه تکیه کرده‌اند، و قبل از نشستن با یک مشاور برای راهنمایی مالی به رسانه‌های اجتماعی و هوش مصنوعی روی آورده‌اند. پانل متذکر شد که دو سوم از آنها هنوز این سفر را با یک حساب کارگزاری معمولی شروع می کنند، نه یک کیف پول رمزنگاری.

دستم را بالا بردم و در مورد میم که در تمام سال در پوشش مالی در گردش بوده است پرسیدم: «نیهیلیسم مالی» - این ایده که ژنرال Z بی سر و صدا از مسیرهای سنتی به سوی ثروت دست کشیده است و به جای آن به دنبال دارایی های عجیب و غریب تر و جایگزین است، مانند ارزهای دیجیتال، بازارهای پیش بینی و سهام میم. آیا حقیقت دارد؟

پاسخ سریع برگشت، یک نه صریح. نلسون گفت که از میم می‌داند و از نظر تئوری آن را جذاب می‌داند. اما در عمل، او فقط «این را درست نمی‌بیند». "به طور کلی، من می گویم که پاسخ منفی است. این هنوز یک مسیر کاملا سنتی است. و اگر چیزی باشد، من را شگفت زده می کند که چقدر این نسل محافظه کار است."

اعداد و ارقام خود بانک نیز این موضوع را تایید می کند. علیرغم اینکه تقریبا نیمی از Gen Z و Millennials می گویند سرمایه گذاری های جدیدتر مانند ارزهای دیجیتال جذاب هستند، تنها 12٪ از Gen Z و 14٪ از Millennials واقعا آن را دارند و 76٪ از Gen Z و 79٪ از Millennials هنوز هم می گویند سرمایه گذاری سنتی بهترین راه برای دستیابی به اهداف بلندمدت مالی است. هیأت مدعی شد که نیهیلیسم واقعی با دیدگاه هر نسل در مورد ساختن ثروت در دهه 2020 ارتباط دارد.

بانک مامان و بابا، تجدید نظر کرد

سوال دوم من بیشتر پیش رفت: از داده‌ها به نظر می‌رسد که بخش بزرگی از ثروت ساختمانی «بانک مامان و بابا» است، یا جوانانی که در ابتدای کارشان به والدین خود مراجعه می‌کنند، حتی گاهی اوقات برای خریدهای بزرگ مانند پیش‌پرداخت خانه به آنها کمک می‌کنند.

لاولور گفت که این نظرسنجی اعداد دقیقی را در مورد این پدیده مشخص نکرده است، اما ریاضیات زیربنایی مقرون به صرفه بودن مسکن معمای کمی در مورد علت وقوع آن باقی نگذاشته است: با قیمت متوسط خانه در حدود 430,000 دلار و درآمد مورد نیاز 130,000 تا 150,000 دلار در برابر متوسط درآمد خانوار سوالی است که تعداد افراد جوان از نوع درآمدشان به 850 دلار نزدیکتر است. خودش گفت.

چیزی که لاولور را تحت تاثیر قرار داد، ثبت احساسی پیرامون این انتقال بود. والدین قبلا با یک کودک بزرگ که درخواست پول می کند به عنوان یک درخواست ناخوشایند و حتی آزرده برخورد می کردند، اما اکنون در اقتصاد در حال واگذاری احساس "گناه" وجود دارد.

لاولور گفت: «این لزوما در آن کلمات در نظرسنجی مشخص نشد، اما به نظر می‌رسد والدین احساس می‌کردند که «من باید به آنها کمک کنم زیرا این کار بسیار سخت‌تر از 30 سال پیش است.» او گفت که در گذشته، والدین بیشتر احساس می‌کردند که بچه‌هایشان «آشکار» هستند که به دنبال کمک هستند، اما این ننگ در قرن بیست و یکم بیشتر و بیشتر از بین می‌رود.

نلسون مستقیما به ترتیب مجدد اولویت‌ها اشاره کرد و به اتاق گفت که دو سوم از Millennials و Gen Z اکنون سفر ثروت‌سازی خود را با حساب دلالی به جای پیش‌پرداخت خانه آغاز می‌کنند، و والدین و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها به طور فزاینده‌ای برای کمک به بخش مسکن وارد عمل می‌شوند - پویایی که او به صاحبان خانه‌های مسن‌تر نسبت می‌دهد، سال‌ها با قیمت پایین‌تر و با پرداخت هزینه‌های جدید.

لاولور ریاضیات خود را به تصویر مقرون به صرفه اضافه کرد و اشاره کرد که خانه‌ای که او و همسرش در میپل‌وود، نیوجرسی به قیمت 253000 دلار در دهه 20 زندگی‌شان خریده‌اند، امروز 2.1 میلیون دلار ارزش دارد - او گفت: «خانه تغییری نکرده است، بنابراین مثل این است که چگونه فردی در دهه 20 زندگی‌اش با یک خانه 20 و 2 میلیون دلاری شروع می‌کند؟ خانه 2.1 میلیون دلاری دیوانه است.»

در حالی که این نظرسنجی حتی یک آمار مربوط به «بانک مامان و بابا» را ارائه نکرد، یافته‌های منتشر شده آن از قاب‌بندی گناه‌محور که لاولور در اتاق توضیح داده بود، پشتیبانی می‌کند. هفتاد و یک درصد از والدین می گویند که نسبت به والدین در گذشته مسئولیت بیشتری نسبت به حمایت مالی از فرزندان خود احساس می کنند و 68 درصد از قبل حمایت مالی برای نقاط عطف مهمی مانند خرید خانه ارائه کرده اند یا برنامه ریزی کرده اند.

این احساس تعهد به شدت در میان خود والدین جوان‌تر متمرکز است: 83 درصد از والدین Gen Z و 84 درصد از والدین هزاره گزارش می‌دهند که این مسئولیت را تشدید می‌کنند، در حالی که تنها 52 درصد از والدین بومر احساس می‌کنند.

فشاری که باعث این احساس گناه می شود در جای دیگری از گزارش مستند شده است. پنجاه و شش درصد از ژنرال Z می گویند که از نظر مالی «همه کارها را درست انجام داده اند» اما در حد انتظارشان نیستند و 62 درصد می گویند که هر کاری که می کنند برای پیشرفت مالی تلاش می کنند. مالکیت خانه هیچ یک از جاذبه های نمادین خود را از دست نداده است - 86٪ از آمریکایی ها در هر نسل هنوز آن را نشانگر موفقیت مالی می دانند - اما فقط 22٪ از غیر مالکان Gen Z که خواهان یک خانه هستند فکر می کنند که واقعا ظرف پنج سال خانه خواهند داشت و 29٪ می گویند که قبلا به طور کامل از هدف دست کشیده اند، بیش از دو برابر 12٪ از Boom.

e همین کار را کرد.

نیهیلیسم در این گزارش به عنوان یک واکنش منطقی به حقایق روی زمین ظاهر می شود: 86٪ از آمریکایی ها در هر نسل هنوز مالکیت خانه را نشانه موفقیت مالی می دانند، اما 62٪ از Gen Z و 61٪ از Millennials می گویند که بازار سهام به مسیری واقعی تر از خرید خانه برای ثروت تبدیل شده است.

معادله در حال تکامل ثروت آمریکا

این سؤالات در پایان بحثی مطرح شد که قبلا تصویر وسیع تری از نحوه تنظیم رویکرد آمریکایی ها نسبت به ثروت ارائه کرده بود. فورد با اشاره به این که نشانگرهای مالی موفقیت - خرید خانه، ایجاد شغل، آموزش کودکان - به طور قابل توجهی در طول نسل‌ها ثابت مانده است، حتی اگر مسیر دستیابی به آن‌ها به‌ویژه برای ژنرال Z تغییر قابل‌توجهی داشته باشد.

این هیئت همچنین زمان قابل توجهی را بر روی شکاف جنسیتی در تولید ثروت اختصاص داد. آنها دریافتند که زنان اندکی زودتر از مردان، در 27 سالگی در مقابل 28 سالگی، شروع به ثروتمندسازی می کنند، اما تنها 26 درصد در زمان شروع کار احساس اعتماد به نفس و آمادگی داشتند، در مقایسه با 41 درصد از مردان. نلسون این را یک پارادوکس نامید: زنان راهنمایی بیشتری می‌خواهند - 80٪ چنین می‌گویند - اما کمتر از مردان با یک مشاور مالی کار می‌کنند، الگویی که او آن را به ناراحتی در اصطلاحات مالی نسبت می‌دهد.

لاولور به خط نقره ای نسلی اشاره کرد و اشاره کرد که 31 درصد از زنان ژنرال Z اکنون می گویند که وقتی شروع به ساختن ثروت کرده اند، احساس آمادگی می کنند، که بالاترین سهم از هر گروه زن مورد بررسی است، که او دلیل آن را افزایش سواد مالی و دستاوردهای ثبت نام برای زنان در مدارس بازرگانی می داند.

فورد همچنین آنچه را که این نظرسنجی «نسل اول ثروت‌سازان» می‌نامد - 44 درصد از آمریکایی‌ها بدون الگوی نقش مالی خانواده یا انتظار ارث - برجسته کرد و آنها را به عنوان اولویت‌بندی اصولی مانند پس‌انداز، بودجه و پرداخت بدهی قبل از پذیرش ریسک سرمایه‌گذاری توصیف کرد. او این گروه را مستقیما به موضوع تعهدات والدین مرتبط کرد و خاطرنشان کرد که اکنون 71 درصد از والدین می گویند که نسبت به والدین در گذشته مسئولیت بیشتری برای کمک به فرزندان خود برای پیشرفت احساس می کنند.

در مجموع، پاسخ‌های پنل به سؤالات هر خبرنگار داستانی منسجم را بیان می‌کند: ژنرال Z فیلمنامه سنتی ثروت‌سازی را کنار نمی‌گذارد، همانطور که روایت «نیهیلیسم مالی» نشان می‌دهد - تکیه سخت‌تر به خانواده برای ماندن در آن است. والدین به دلیل تسلیم شدن فرزندانشان وارد عمل نمی شوند. آن‌ها وارد عمل می‌شوند زیرا، همانطور که لاولور می‌گوید، ریاضیات تغییر کرد و احساس تعهد به دنبال آن بود.

عقب نشینی مبتنی بر داده های نلسون در مورد نیهیلیسم و ​​خواندن لاولور در مورد تعهدات والدین، یک نسل را از دو جهت توصیف می کنند - یکی هنوز طبق قوانین قدیمی بازی می کند، دیگری قادر به انجام این کار بدون کمک نیست که هیچ کس انتظار نداشت تا این حد نیاز داشته باشد.

برای این داستان، خبرنگاران Fortune از هوش مصنوعی مولد به عنوان یک ابزار تحقیق استفاده کردند. یک ویرایشگر قبل از انتشار صحت اطلاعات را تأیید کرد.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد