بانک های مرکزی در سراسر جهان بی سر و صدا چهار برابر بیشتر از حد معمول طلا ذخیره می کنند و آن را به خارج از ایالات متحده منتقل می کنند.

وفاداری دیرینه بین قدرت های جهانی در چند سال گذشته مورد آزمایش قرار گرفته است. جنگ بین روسیه و اوکراین، و بین ایالات متحده، اسرائیل و ایران در خاورمیانه، دولت‌های سراسر جهان را وادار کرده است که نشان دهند وفاداری‌شان کجاست – حتی زمانی که درگیری‌ها از نظر داخلی نامحبوب هستند و از مرزهای خودشان دور هستند.

و این قبل از اینکه به برنامه تعرفه‌های پرزیدنت ترامپ و جنگ‌های تجاری که به دلیل آن رخ داده است برسید.

بنابراین شاید تعجبی نداشته باشد که تحت رادار، بانک‌های مرکزی در سراسر جهان دارایی امن طلا را ذخیره می‌کنند و نمی‌خواهند آن را در کجا نگهداری می‌کنند.

گلدمن ساکس در یادداشتی در اوایل این هفته نوشت که برآورد می‌کند بانک‌های مرکزی در سراسر جهان در ماه اوت ۷۹ تن طلا خریداری کرده‌اند که بیش از چهار برابر میانگین ۱۷ تنی قبل از ۲۰۲۲ (سال آغاز جنگ روسیه و اوکراین) بود. گلدمن خاطرنشان کرد که بر اساس سه ماهه تنظیم فصلی، خریدها 85 تن در ماه است.

گلدمن خاطرنشان کرد: ظاهرا چین بخش بزرگی از تقاضا را جبران می کند، حدود 25 تن در ماه اوت. با این حال، چین بزرگترین خریدار قابل شناسایی طلا بود، به این معنی که - در حالی که بعید است - سایر اقتصادها می توانند بیشتر خرید کنند.

گلدمن خاطرنشان می‌کند که بانک خلق چین لزوما با نرخ هشداردهنده‌ای خرید نمی‌کند - و نه دیگر بازارهای نوظهور. گلدمن نوشت: چین از نظر طلا نسبت به «تخصیص‌های بلندمدت قابل قبول» کم وزن است، اما انگیزه‌های دور شدن از ارزهای ذخیره G7 (به ویژه دلار آمریکا) «احتمالا به قوت خود باقی خواهد ماند».

گلدمن افزود: بانک‌های مرکزی بازار داخلی «عمدتا در حاشیه» ولگردی خرید در چهار سال گذشته بوده‌اند، زیرا آنها در حال حاضر به دلایل تاریخی ذخایر قابل‌توجهی طلا در اختیار دارند.

برای اقتصادهای داخلی، دیگر بحث حجم طلا نیست، بلکه محل ذخیره آن است. این به "نگرانی های گسترده تر در مورد امنیت ذخایر و اعتماد بین کشوری" اشاره می کند.

تخصیص مجدد آرام

در ماه سپتامبر، بانک مرکزی هلند تأیید کرد که در شش ماه گذشته 86 تن طلا از نیویورک و اتاوا را به لندن تخصیص داده است و گفت این اقدام بانک را برای بحران‌های جدی آماده می‌کند.

بانک De Nederlandsche (DNB) اعلام کرد که این تصمیم "به دلیل افزایش ناآرامی های ژئوپلیتیکی" گرفته شده است و بنابراین می خواهد "قابلیت تجارت" طلای هلند را بهبود بخشد. DNB نوشت: "طلای ذخیره شده در لندن در بانک انگلستان ... به عنوان آسان ترین طلای قابل معامله در جهان در نظر گرفته می شود." "این باعث می شود که DNB سریع ترین راه برای استقرار در شرایط بحرانی باشد. بخشی از ذخایر طلا که در نیویورک و اتاوا قرار دارد کمتر به طور مستقیم قابل استقرار است."

در ماه مارس، بانک مرکزی فرانسه - بانک مرکزی فرانسه - نیز اعلام کرد که 129 تن (یا 5 درصد از کل ذخایر طلای خود) را در نیویورک فروخته و در عوض در اروپا طلا خریداری کرده است. برخلاف DNB، بانک دو فرانس هیچ اشاره ای به ژئوپلیتیک نکرد، در عوض به تمایل خود برای رساندن خلوص ذخایر طلای خود به بیش از 99.99 درصد اشاره کرد و سهام ایالات متحده کمتر از این بود.

گلدمن افزود: دارایی های بانک مرکزی در فدرال رزرو نیویورک 40 تن در ماه اوت کاهش یافت، در حالی که دارایی های بانک مرکزی انگلیس 46 تن افزایش یافت.

در واقع، زمانی که گلدمن در ماه آگوست از بانک‌های مرکزی در مورد محل ذخیره طلای خود نظرسنجی کرد، درصد بالاتری (12%) در سال 2026 از تایید مکان آن در مقایسه با 10% در سال گذشته خودداری کرد. علاوه بر این، بانک‌های مرکزی در سال 2026 (10 درصد) نسبت به سال قبل (2 درصد) به میزان قابل توجهی فضای ذخیره‌سازی خارجی خود را متنوع کردند و امسال (9 درصد) نسبت به سال 2025 (5 درصد) به احتمال زیاد (9 درصد) افزایش ذخیره‌سازی داخلی داشتند.

این روند قرار است ادامه پیدا کند: 18 درصد از بانک های مرکزی از پاسخ دادن به محل ذخیره طلای خود در 12 ماه آینده خودداری کردند و 9 درصد اعلام کردند که قصد دارند تنوع بیشتری داشته باشند.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد