بایدن: حق داشتم دوباره انتخاب شوم

جو بایدن جمله مورد علاقه‌ای دارد که طی سال‌ها آن را به اعضای مختلف خانواده، و اغلب به مادرش نسبت داده است: جوی، او به او می‌گوید، هرگز تعظیم نکن. هرگز خم نشوید؛ هرگز زانو نزن؛ هرگز تسلیم نمی شود این احساس در کتاب خاطرات تقریبا 500 صفحه‌ای او وجود دارد، زیرا او چهار سال ریاست‌جمهوری خود، تصمیم خود برای نامزدی مجدد و تلاشش برای ماندن در رقابت را پس از بدترین عملکرد در مناظره ریاست‌جمهوری در تاریخ آمریکا بازگو می‌کند.

او با دقت می‌گوید: «امروزه افرادی که فکر می‌کنند کورکورانه برای دویدن دوباره مسابقه دادم، کم نیست. با انگیزه جاه‌طلبی. خودخواهی. غافل از نگرانی‌های مربوط به سنم». من بهتر از هرکسی می‌دانستم چند سال دارم. می‌دانستم که چه کاری می‌توانم انجام دهم و نمی‌توانم انجام دهم. من به دقت نظارت می‌کردم که چگونه خواسته‌های شغلی را برآورده می‌کنم. و حتی یک نمونه وجود ندارد که در انجام مسئولیت‌هایم کوتاهی کنم.»

همانطور که می توانید بگویید، بایدن نه متفکر است و نه توبه کننده. او اشتباهات را قبول نمی کند و به نظر می رسد تقریبا از هیچ چیز پشیمان نیست. او معتقد است که حق داشت برای دور دوم نامزد شود، آرزو می کرد که ای کاش فرصت مناظره دوم با دونالد ترامپ به او داده می شد، و همچنان اصرار دارد که حمایت رای دهندگان متوسط ​​را حفظ می کند، حتی زمانی که رهبری حزب او را برای خروج از رقابت تحت فشار قرار داده است. شواهد خلاف آن هرگز در بازگویی آخرین اقدامات خود در سیاست پس از نیم قرن فعالیت حرفه ای بایدن دخالت نمی کند.

برای اثبات این موضوع که ناکامی مناظره‌اش نباید رد صلاحیت می‌شد، او خاطرنشان می‌کند که باراک اوباما در اولین مناظره خود در سال 2012 یک حرکت «وحشتناک» داشت و این کار را به معاون رئیس‌جمهورش واگذار کرد تا «خونریزی را متوقف کند. کاری که من کردم». این استدلال ممکن است اعتبار را کاهش دهد، اما اساسا بایدن است.

چندین کتاب به این موضوع پرداخته‌اند، از جمله کتاب دیدگاه از بال شرقی از جیل بایدن، که در ژوئن منتشر شد. اما خاطرات جو بایدن، به من قول بده، آمریکا، کاملترین شرح تفکر او به قول خودش است. یکی از افشاگرانه ترین قسمت ها در یک سوم آخر کتاب آمده است، پس از آن که بایدن قسمت های کلیدی دوران ریاست جمهوری خود را روایت می کند. با توجه به اینکه ترامپ نامزد احتمالی جمهوری خواهان است، بایدن توجیهی کاملا ترامپی برای اینکه چرا باید علیه او نامزد شود، با تکرار قول ترامپ در سال 2016، "من به تنهایی می توانم آن را درست کنم" ارائه می دهد: "من معتقد بودم که بهترین فردی برای انجام این کار هستم.

من تنها کسی بودم که تا به حال دونالد ترامپ را شکست داده بودم. و احساس می‌کردم بهترین کسی هستم که می‌توانم دوباره این کار را انجام دهم.»

بایدن از حدس دوم ناشی از این انتخاب آگاه است. او فقط هیچ اعتباری به آن نمی دهد. "من سوالات سختی را از خودم پرسیده بودم. آیا می‌توانم این کار را انجام دهم؟ آیا هنوز هم می‌خواستم این کار را انجام دهم؟ آیا کسی دیگری بود که این کار را انجام دهد؟" او می نویسد. من پاسخ دادم که بله، از نظر فیزیکی قادر به انجام کار خواهم بود. با این حال، او همچنین پیشنهاد می‌کند که تصمیمش برای نامزدی فداکارانه بوده است، نه خودخواهانه. او ممکن است در بیشتر عمر خود آشکارا آرزوی ریاست جمهوری داشته باشد، اما اصرار دارد که یک دوره واحد رضایت بخش بوده است.

ساده‌ترین کار برای من این بود که بگویم دیگر کاندید نمی‌شوم. این برای من و خانواده‌ام بسیار آسان‌تر بود. اما من احساس وظیفه می‌کردم که کاندید شوم. احساس می‌کردم که کشور را در مسیر درستی قرار داده‌ام.»

و او در واقع ترامپ را در سال 2020 شکست داده بود و در آنچه که او آن را "نبرد برای روح این ملت" می نامید، پیروز شد و نیمه اول کتاب یادآور برخی از قوانین گسترده ای است که او از طریق کنگره به تصویب رساند. تصمیماتی که او چهار سال بعد گرفت، به ترامپ کمک کرد تا به قدرت سیاسی بازگردد.

طنز کوچکی نیست که کتاب در لحظه ای از شادی دموکرات منتشر می شود، جایی که به نظر می رسد حزب مشتاق است فراتر از آنچه قبلا بوده است حرکت کند. اما اکنون شبح گذشته حزب از دموکرات ها بازدید می کند. این کتاب یادآور بحث های دردناک درون مجلسی است که در نهایت تلاش شکست خورده برای تصدی ریاست جمهوری را نشان می دهد. این همچنین یادآور این است که بایدن چقدر سرسخت باقی می‌ماند، مردی که همیشه احساس سوختگی می‌کرد و از دموکرات‌هایی که او را نادیده می‌گرفتند رنجش می‌کشید، هنوز چند امتیاز برای تسویه حساب دارد.

بایدن می دانست که پیر شده است. صدایش نازک شده بود و تمایل داشت مکان ها و نام ها را اشتباه بگوید. اما راه رفتن او، به‌ویژه، چنان به یادآوری بصری سن او تبدیل شده بود که وقتی میت رامنی و خانواده‌اش در ماه مه ۲۰۲۲ برای یک تور خصوصی در کاخ سفید بودند، مطرح شد. سناتور رئیس جمهور را برای لحظه ای آرام کنار کشید.

رامنی به او گفت: "بازوهایت را پمپ کن."

"ببخشید؟" بایدن پاسخ داد.

رامنی دستور داد: "وقتی راه می‌روید، دست‌هایتان را محکم در کنار خود می‌گیرید. بازوهایتان را فشار دهید تا پرانرژی‌تر و مطمئن‌تر به نظر برسید."

بایدن فکر کرد که این توصیه خوبی است - که از طریق هنر نجابت دو حزبی از دست رفته است - و سعی کرد آن را قبول کند. اما این همچنین به نمونه ای از بی میلی بایدن به دیدن سن و زوال شناختی خود به عنوان دلیلی برای نامزدی مجدد او تبدیل شد، گویی که تلمبه کردن بازوهای خود با شدت کافی ممکن است باعث شود رای دهندگان بدن و ذهن پیر او را نادیده بگیرند. او می نویسد: «من معتقد بودم که تجربه و خردی که بیش از پنجاه سال در زندگی عمومی به دست آورده بودم، بر ضعف های آشکار سن غلبه داشت.

[ بخوانید: نوعی متفاوت از رئیس جمهور در حال محو شدن ]

او به دو لحظه اشاره می کند که او را متقاعد کرد که می تواند دوباره بدود. اولین سخنرانی او در سال 2023 مربوط به وضعیت اتحادیه بود که به گفته او "حمایت جهانی و مشتاقانه از طرف دموکرات های من" دریافت کرد. دومی، سفر اعلام نشده او به کیف دو هفته بعد بود - حمله ای پرمخاطره به یک منطقه جنگی اما به گفته بایدن، شامل ساندویچ های بسته بندی شده PB&J و به عنوان یک سوار آمتراک طولانی مدت، شیفتگی به سیستم ریلی اوکراین بود. او احساس می‌کرد که به نگرانی‌هایی مبنی بر عدم قدرت لازم برای نامزدی مجدد پاسخ داده است.

او بازگو می کند که مشاورانش قبل از اعلام او در آوریل 2023 مبنی بر اینکه او دوباره نامزد انتخاباتی می شود، در طی یک نشست «حرف بزن یا برای همیشه صلحت را حفظ کن» در اتاق معاهده، موافق بودند. ران کلین روی کاناپه کنار او نشسته بود، جن اومالی دیلون در همان نزدیکی بود. جیل بایدن از همه خواست که نظرات خود را بیان کنند. مایک دونیلون گفت که نظرسنجی در دوران ریاست جمهوری او به طور قابل توجهی ثابت بوده است. بایدن از 9 نفری که در اتاق با خود فهرست کرده بود گزارش می دهد: «هیچ مخالفت یا مخالفتی وجود نداشت. "من داخل بودم."

و او می نویسد که چگونه، در حین بررسی حزبش، استعداد و جاه طلبی را در افق دید، اما واضح بود که بهترین نامزد دموکرات برای ریاست جمهوری، جو بایدن باقی ماند. او با بیش از یک نشانه تدافعی می نویسد: «من باور نمی کردم هیچ یک از آنها نامزد قوی تر از من باشد یا شانس بیشتری برای پیروزی در سال 2024 داشته باشد. اگر بخواهید می توانید آن ارزیابی را رد کنید. اما من روندی را که طی کردم می دانم. قضاوتی متفکرانه، دقیق و دقیق کردم.

او استدلال می کند که نبود یک رقیب قوی دلیلی بر این است که طرف با ارزیابی خود موافق بوده است. هرکسی که از نامزدی می ترسید، کاری برای رئیس جمهور شدن ندارد.» او به پیروزی های اولیه قوی خود اشاره می کند، حتی اگر با مخالفت جدی کمی روبرو شد. او می نویسد: "من به خوبی می دانستم که چندین نام بزرگ در سیاست دموکرات به نامزدی نگاه کرده بودند. آنها جلساتی برگزار کردند، در نظرسنجی شرکت کردند و با کمک کنندگان مالی و با کارکنان احتمالی صحبت کردند. اگر فکر می کردند من ضعیف یا آسیب پذیر هستم، آنها را قبول می کردند. اما این کار را نکردند."

"مطبوعات و کارشناسان مدام در مورد ضعف من صحبت می کردند. اما هر نامزد ظاهرا جدی تصمیم گرفت که در مقابل من شرکت نکند زیرا من خیلی قوی بودم."

بی ایدن به طور شگفت انگیزی زمان کمی را صرف تشریح بحثی می کند که توجه به مبارزات انتخاباتی او را به پایان اجتناب ناپذیرش رساند. جیل بایدن در خاطرات خود نوشت که فکر می‌کند شوهرش در حال اتصال کوتاه است، سکته کرده است یا شاید دارو مصرف کرده است. عجیب است که بایدن به گمانه زنی های همسرش توجهی نمی کند، حتی آن را رد می کند. او به سادگی می گوید: "من رشته افکارم را گم کردم." همین است. این همان چیزی است که بایدن به آن اعتقاد دارد - یا بیشتر از آن، چیزی است که او می خواهد جهان به آن باور داشته باشد.

مشکل بایدن این است که مناظره در واقع در سطح ملی پخش شد و میلیون ها شهروند باهوش آن را دیدند که ممکن است اکنون خواهان بازتاب عمیق تری از او درباره آن لحظه مهم باشند.

بایدن به یاد می‌آورد که تقریبا پنج روز را صرف آماده‌سازی برای مناظره، ماندن در کابین ریاست‌جمهوری در کمپ دیوید و انجام جلسات ساختگی با مشاوران خود کرده است. او احساس بیماری می کرد، اما آزمایش کووید او منفی بود. این مناظره پس از یک سفر طولانی و پس از محاکمه طاقت فرسا و محکومیت پسرش هانتر به اتهام اسلحه صورت گرفت. او می نویسد: "در نهایت، آنها نتوانستند هانتر را بشکنند. اما اگر اعتراف نکنم که قطعه ای از من برداشته اند، دروغ می گویم." او اندکی قبل از شروع به سالن مناظره رسید و می نویسد: «از همان ابتدا احساس خوبی نداشت.

او می‌دانست که اوضاع بد پیش رفته است، اما بسیاری از مواقع اولین مناظره‌ها آنطور که برای رؤسای جمهور فعلی برنامه‌ریزی شده بود پیش نمی‌رود. او صحنه را ترک کرد و فکر می کرد که دوباره با ترامپ مناظره خواهد کرد و بهبود خواهد یافت. او می نویسد: «بسیاری از روسای جمهور مناظرات بدی داشتند. تفاوت این بود که به هر رئیس‌جمهوری دیگر این فرصت داده شد که در مناظره دوم خود را نجات دهند. همانطور که معلوم شد، این فرصت برای من وجود نداشت.

[ببینید: «دفتر سیاسی» محافظی که افول بایدن را پنهان کرد]

او تصمیم خود برای کنار گذاشتن را نه به عواملی که خودش مسئول آنها بود، بلکه به یک روایت رسانه‌ای بی‌رحمانه و همه‌گیر و رهبران حزبی نسبت می‌دهد که این روایت شکست‌خورده را قبول کردند: "آنها می‌گویند که ماندن من در رقابت‌ها تصمیم من بود. و به هر تصمیمی که می‌گرفتم احترام می‌گذاشتند. در واقع، تنها تصمیمی که آنها به آن احترام می‌گذاشتند، تصمیم من برای خروج است."

بایدن می‌گوید، نانسی پلوسی، رئیس پیشین مجلس نمایندگان، یکی از رهبران این گروه بود که به‌طور خصوصی در کاخ سفید با وی ملاقات کرد تا از او بخواهد که ارزیابی مجدد کند. او می نویسد: "به طور علنی او همچنان می گفت که این تصمیم من است. اما به طور خصوصی در پشت صحنه با عصبانیت کار می کرد تا مقامات منتخب و نمایندگان بایدن را ترک کنند." چاک شومر، رهبر اکثریت سنا، به خانه ساحلی خود در دلاور آمد تا از او بخواهد که همین کار را انجام دهد. با این حال، بایدن تمایلی نداشت. من در یک دنیای رویایی زندگی نمی‌کردم. اینجا جایی است که زندگی می‌کردم: نامزدی دموکرات‌ها برای ریاست‌جمهوری را برده بودم.

و من آن را قاطعانه به دست آورده بودم.» او می نویسد: «من معتقد بودم که بهترین فردی برای رهبری جهان هستم.»

او و شومر بر سر این رای گیری با هم مشاجره کردند و بایدن بازگو می کند که او شخصا این موضوع را که متحدان قدیمی به او روی می آورند، دریافت کرده است. او می نویسد: «به شومر گفتم که او خیلی بداخلاق بود (ممکن است در آن زمان طور دیگری گفته باشم)، به خانه من آمد و به من گفت که از مسابقه خارج شوم. "وفاداری برای من مهم است. اگر قولم را به تو بدهم، به تو پایبندم. اگر بگویم با تو هستم، تا آخر با تو هستم."

او در نهایت تصمیم گرفت که می تواند به عنوان نامزد باقی بماند، اما برخلاف میل رهبران ارشد حزب و کمک کنندگان عمل خواهد کرد. باعث تقسیم حزب می شد. او از دونیلون، مشاور قدیمی خود، خواست تا بیانیه ای را تهیه کند. سپس بایدن روی آن خوابید. او می نویسد: «باور کنید یا نه، آن شب خوب خوابیدم. روز بعد او تصمیم خود را برای عقب نشینی اعلام کرد، سپس شروع به فراخوانی لیست بلندبالایی از متحدان برای تشکر از آنها کرد. او در این کتاب نام آنها و زمان های دقیقی که آنها را صدا زده است آورده است. رؤسای اتحادیه ها و فرمانداران، سناتورها و اعضای مجلس وجود دارند.

او ساعت 3:09 بعد از ظهر با الکساندریا اوکاسیو کورتز تماس گرفت. و بیل کلینتون در ساعت 3:14 بعد از ظهر. او ساعت 7:06 بعد از ظهر او به یاد می آورد که با گرچن ویتمر تماس گرفت، به پست صوتی رفت. در تماس‌های متعددی که او گزارش داده بود، دو نام به‌طور آشکاری وجود ندارد: او هرگز با پلوسی تماس نگرفت، و به‌ویژه، او اوباما، مردی که بزرگ‌ترین وقفه در زندگی حرفه‌ای‌اش را به او بخشید، به‌عنوان یکی از کسانی که با او تماس گرفت، فهرست نکرد. رئیس فولاد کارگران بین المللی؟ بله، اما اوباما نه.

او می‌نویسد که قاطعانه مخالف برگزاری رقابت‌های مقدماتی برای جایگزینی او بود: «هر مبارزه آشکار و مناقشه‌برانگیز به‌عنوان تلاشی برای مسدود کردن اولین معاون رئیس‌جمهور زن سیاه‌پوست در بالای جدول تلقی می‌شد و باعث می‌شد که حزب از هم جدا شود». در عوض، او به طور کامل از معاون خود، کامالا هریس، به عنوان نامزد حمایت کرد. او 107 روز مبارزات انتخاباتی خود را تا حد زیادی نادیده می گیرد، از جمله لحظاتی را که در آن او تمایلی به انتقاد یا فاصله گرفتن از او نداشت. او می نویسد: "او وارث یک حزب متحد شد. و حزبی پرشور ایجاد کرد: کامالا کشور را برق داد."

او یک کاندیدای درجه یک بود. او در مناظره خود با پرزیدنت ترامپ استادانه عمل کرد. او در بیخ و بن عالی بود. او یک دستگاه جمع آوری کمک مالی بود. من به او و کمپینی که اداره می کرد افتخار می کردم.

پس از باخت، بایدن سلف و جانشین خود را به دفتر بیضی دعوت کرد، اما این رویارویی تا حدودی باعث سردرگمی شد. ترامپ پرحرف بود و بایدن را با لحنی دوستانه و حتی حنایی غافلگیر کرد که بایدن فکر کرد ممکن است ترامپ او را بپوشد. بایدن به یاد می آورد که ترامپ به او گفته بود: «می دانی، جو، اگر سیاست نبود، من معتقدم که ما دوستان خوبی می شدیم». اگر سیاست نبود، تمام وقت خود را با هم گلف می‌گذراندیم.» بایدن می نویسد، ترامپ گفت که از اینکه مجبور به رقابت علیه او نشده بود، خیالش راحت شد.

در صحبت های بایدن، او در نهایت صحبت های ترامپ را قطع کرد، گیج شد که چرا او را بداخلاق می کند و شروع به صحبت در مورد امور جهانی کرد. این دیدار که برای 30 دقیقه برنامه ریزی شده بود، نزدیک به دو ساعت به طول انجامید. (این نسخه بدیع از ترامپ نیز چهار سال قبل از آن زمانی که ترامپ نامه‌ای را برای بایدن در دفتر بیضی گذاشت که در آن تاریخ را کانالیزه کرد، برای او آرزوی موفقیت کرد و نوشت: «می‌دانم که با خود و مردم آمریکا صادق خواهی بود.» دو هفته پس از 6 ژانویه 2021 نوشته شد و در حالی که او مدعی بود بایدن واقعا پیروز نشده بود، نوشته شد.)

[جو بایدن: کاری که ترامپ در 6 ژانویه انجام داد «باید او را تا قبرش دنبال کند»]

در پایان کتاب به کشف سال گذشته بایدن می پردازد که به نوع تهاجمی سرطان پروستات مبتلا است که به استخوان هایش متاستاز داده است. او برخی گمانه‌زنی‌ها را مبنی بر پنهان نگه‌داشتن این تشخیص برای کم‌اهمیت جلوه دادن نگرانی‌ها در مورد سلامت یا سن خود در دوران ریاست‌جمهوری خود رد می‌کند - «هر کسی فکر می‌کند من سعی می‌کنم سرطانی را که بدنم را ویران می‌کند نادیده بگیرم یا پنهان کنم، پوچ است» - و می‌گوید که ای کاش زودتر آزمایش می‌شد. او می نویسد: از زمان نوشتن این مقاله، احساس خوبی دارم.

یکشنبه شب، بایدن نگاهی اجمالی به وضعیت سلامتی خود داشت و در رسانه های اجتماعی نوشت که «بعضی روزها بهتر از روزهای دیگر هستند» و او نمی تواند آنقدر که قبلا برنامه ریزی کرده بود، رویدادهای مربوط به انتشار کتاب را انجام دهد. او نوشت: «امیدوارم کلمات موجود در صفحه خودشان صحبت کنند. بایدن کتاب را با سخن دیگری از خانواده‌اش می‌بندد، جمله‌ای که او اغلب در دوران ریاست‌جمهوری خود به آن اشاره می‌کرد و در حالی که تلاش می‌کرد در رقابتی باقی بماند که در نهایت آن را ترک می‌کرد، به آن اشاره می‌کرد.

او می‌نویسد: «وقتی بچه بودم، هر وقت اتفاق بدی می‌افتاد، می‌توانستم روی پدرم حساب کنم که بگوید: «وقتی زمین خوردی، بلند شو». "تا زمانی که برای آخرین بار از من بیرون بیاید، به بلند شدن ادامه خواهم داد و آمریکا نیز همینطور."

او در مصاحبه‌ای با مجله پیپل که امروز منتشر شد، گفت که اگر تشخیص سرطانش در زمان حضورش در کاخ سفید می‌آمد، استعفا می‌داد: «من جلو نمی‌رفتم، زیرا فکر نمی‌کنم یک پیرمرد ۸۰ ساله مبتلا به سرطان باید کاندید شود.» او معتقد بود از آنجایی که اینطور نبود، "از لحاظ عینی، من مجهزترین فرد برای انجام این کار بودم." قابل توجه است که او در هیچ جای کتاب - حتی با تأسف یا گذرا - آنچه را که خواننده فورا درک می‌کند تصدیق نمی‌کند: اگر او در سال 2024 شرکت می‌کرد و برنده می‌شد، اکنون مردی 83 ساله به‌طور آشکار ضعیف می‌شد که با یک نوع شرورانه مبارزه می‌کرد.

در عین تلاش برای انجام مسئولیت های بی پایان ریاست جمهوری آمریکا.