با افزایش احساسات ضد اسرائیلی در میان رای دهندگان، انتخابات میان دوره ای ایالات متحده می تواند حمایت از اسرائیل را تغییر دهد

انتخابات میان دوره ای آمریکا در 3 نوامبر تعیین کننده موازنه قوا در کنگره در دو سال پایانی دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ خواهد بود. از نظر تاریخی، حزب رئیس جمهور تمایل دارد کرسی های خود را در انتخابات میان دوره ای از دست بدهد و کاهش محبوبیت ترامپ، به ویژه در اقتصاد، جمهوری خواهان را با یک محیط سیاسی چالش برانگیز مواجه می کند. با این حال، برای اسرائیل، مخاطرات بسیار فراتر از این است که دموکرات ها کنترل مجلس نمایندگان یا سنا را دوباره به دست آورند.

این انتخابات همچنین نشان می دهد که انتقاد از اسرائیل تا چه حد از جناح مترقی حزب دموکرات به جریان اصلی سیاسی آن گسترش یافته است - و اینکه آیا نامزدهایی که مخالف کمک نظامی ایالات متحده به اسرائیل هستند می توانند این پیام را به موفقیت انتخاباتی تبدیل کنند. جنگ با ایران موقعیت سیاسی دولت را پیچیده تر کرده است.

افزایش هزینه های انرژی دفاع از درگیری را برای رای دهندگانی که از قبل نگران امور مالی خانواده خود هستند، سخت تر کرده است، که تمایل دارند روسای جمهور را بر اساس قیمت هایی که در پمپ بنزین و سوپرمارکت با آنها مواجه می شوند قضاوت کنند تا شاخص های اقتصادی گسترده تر. ترامپ وعده داده است که قیمت نفت کاهش خواهد یافت و به حامیانش گفته است: "من به زودی از آنجا بیرون خواهم آمد، و شما شاهد پایین آمدن قیمت نفت مانند سنگ هستید و همه چیز را تماشا می کنید، همه چیز پایین می آید."

با این استدلال که آمریکا نباید منابع را صرف تعهدات خارج از کشور کند در حالی که خانواده ها با فشار مالی مواجه هستند. یکی از واضح ترین نمونه ها در جریان مناظره ای در جورجیا بین سناتور دموکرات جان اوسف و مایک کالینز، نماینده جمهوری خواه، که برای کرسی سنای ایالت رقابت می کنند، رخ داد. اگرچه اقتصاد همچنان یک نگرانی اصلی برای بسیاری از گرجی‌ها است، از اوسف، یک یهودی آمریکایی که به دنبال انتخاب مجدد و یک رقیب بالقوه در انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری دموکرات‌ها در سال 2028 است، مستقیما در مورد افزایش شکاف در حزبش بر سر اجرای جنگ اسرائیل در غزه سؤال شد. گرجستان، سنای میشیگان.

ناظم گفت: «واکنش اسرائیل به شکاف بزرگی در حزب شما منجر شده است و بسیاری از دموکرات‌های برجسته اسرائیل را به ارتکاب نسل‌کشی متهم می‌کنند». اسوف با تمرکز بر رفتار ارتش اسرائیل پاسخ داد: "شما خود به جلوگیری از ارسال تسلیحات به اسرائیل رای دادید که بسیاری از جامعه یهودی آتلانتا آن را خیانت می دانند. آیا فکر می کنید اسرائیل در ارتکاب نسل کشی مقصر است؟"

او گفت: «در ذهن من شکی نیست که نیروهای اسرائیلی که جنگ غزه را تحت تعقیب قرار می دهند، قانون درگیری مسلحانه و قوانین بین المللی بشردوستانه را نقض کرده اند. این مبادله موقعیت دشوارتر پیش روی دموکرات‌هایی را نشان داد که از حفظ روابط آمریکا و اسرائیل حمایت می‌کنند و در عین حال با فشار رای‌دهندگانی که خواستار رویکرد سخت‌گیرانه‌تر در قبال دولت اسرائیل هستند، مواجه می‌شوند. رقابت مجلس سنا در میشیگان نمونه دیگری از چگونگی گرفتار شدن اسرائیل در بحث‌هایی درباره هویت آمریکایی، نفوذ خارجی و اولویت‌های ملی ارائه می‌دهد.

مایک راجرز جمهوری خواه در حال رقابت با عبدالالسید، نامزد دموکرات است که مبارزات انتخاباتی او به شدت از سیاست اسرائیل و کمک نظامی آمریکا به اسرائیل انتقاد کرده است. در طول یک مناظره، از السید یک سوال مستقیم پرسیده شد: "به نظر شما چه کسی تهدید بزرگتری برای ایالات متحده، اسرائیل یا ایران است؟" او به جای انتخاب بین این دو، این فرض را رد کرد. السید گفت: «این یک فرضیه مضحک است.

پاسخ او منعکس کننده استدلال گسترده تری است که توسط برخی از نامزدهای مترقی مطرح شده است: اینکه ایالات متحده نباید به طور خودکار با اسرائیل به عنوان یک شریک استراتژیک رفتار کند که سیاست هایش حمایت مستمر آمریکا را بدون توجه به شرایط مورد نیاز می کند.

دایان گفت: «او با چند حرکت هوشمندانه در رسانه‌ها و ظاهر خود توانست آیپک و اسرائیل را به عنوان یک بازیگر خارجی که سیاست آمریکا را به سمتی سوق می‌دهد که منافع شهروندان آمریکایی را تامین نمی‌کند، معرفی کند.» این مورد او از لحظه ورود به رقابت بوده است و قطعا در مرحله مقدماتی برای او کارساز است.» دایان افزود که این استدلال می تواند فراتر از جناح مترقی حزب دموکرات، از جمله در میان برخی از رای دهندگان محافظه کار که نسبت به تعهدات خارج از کشور و لابی های خارجی بدبین هستند، طنین انداز شود. دموکرات های نیویورک برای دوباره تلاش می کنند

محدودیت‌ها در مورد کمک‌های نظامی ایالات متحده به اسرائیل تغییر در نیویورک نیز قابل مشاهده است، جایی که سیاست مترقی و مخالفت با کمک نظامی اسرائیل در رقابت‌های دموکرات‌ها به طور فزاینده‌ای برجسته شده است. ظهور زهران ممدانی جذابیت انتخاباتی پیامی را نشان داد که مقرون به صرفه بودن، برنامه‌های اجتماعی گسترده و انتقاد شدید از اسرائیل است. موفقیت او سایر نامزدها را تشویق کرد تا استدلال های مشابهی را آزمایش کنند، از جمله براد لندر، نامزد یهودی آمریکایی دموکرات برای مجلس نمایندگان ایالات متحده در نیویورک.

لندر موضعی صریح در برابر کمک های نظامی اضافی ایالات متحده به اسرائیل از جمله کمک های دفاعی اتخاذ کرده است. او در پاسخ به سوالی درباره موضع خود گفت: «من به هیچ کمک نظامی اضافی ایالات متحده به اسرائیل، تهاجمی یا دفاعی، رأی نمی‌دهم، تا زمانی که اسرائیل قوانین بین‌المللی و حقوق بشر فلسطین را نقض می‌کند. او گفت: «اسرائیل، همانطور که در این انتخابات میان دوره ای می بینیم، به طور فزاینده ای به ابزاری برای منافع سیاسی، به ویژه برای جناح مترقی حزب دموکرات تبدیل شده است.

او به سوسیالیست های دموکرات آمریکا و بی میلی فزاینده در میان برخی از نامزدهای دموکرات برای پذیرش حمایت های تبلیغاتی مرتبط با لابی های طرفدار اسرائیل اشاره کرد. او گفت: «آیپک یکی از قدرتمندترین گروه‌های لابی در ایالات متحده بود. امروز، دموکرات‌ها حتی حاضر نیستند به پول آن دست بزنند.» مفهوم این نیست که هر نامزد دموکرات مخالف اسرائیل است یا اینکه انتقاد از دولت اسرائیل لزوما ضد اسرائیلی است.

در عوض، مواضعی که ممکن بود زمانی خارج از جریان اصلی حزب در نظر گرفته می شدند، به طور فزاینده ای در کانون مبارزات اولیه در مناطق خاص قرار می گیرند. سوال این است که این تغییر تا کجا ادامه خواهد داشت. اسرائیل به عنوان آزمون تورنسل سیاسی برای نامزدهای دموکرات ظاهر می شود سال ها، انتقاد صریح از اسرائیل در کنگره عمدتا با گروه کوچکی از قانونگذاران مترقی که معمولا به عنوان جوخه شناخته می شوند همراه بود.

برخی از ناظران اسرائیلی نگران هستند که کنگره بعدی ممکن است شامل تعداد بیشتری از دموکرات‌هایی باشد که با کمک نظامی به اسرائیل مخالف هستند یا به دنبال تحمیل شرایط اضافی بر روابط دوجانبه هستند. یفتاچ دایان گفت: «محافلی در حزب دمکرات وجود دارند که به اسرائیل به عنوان یک آزمون تورنسل نگاه می کنند.

پیام اساسا این است که اگر در تمام وجودتان ضد اسرائیل نباشید یا حداقل به شدت از سیاست اسرائیل در غزه و تامین سلاح به اسرائیل انتقاد کنید، به آن تعلق ندارید. این پویایی می تواند عواقبی فراتر از نامزدهایی داشته باشد که در رقابت های فردی پیروز می شوند. اگر دموکرات‌ها کنترل یک یا هر دو اتاق کنگره را در دست بگیرند، قانونگذاران می‌توانند از جلسات استماع، قطعنامه‌ها، محدودیت‌های کمک‌های نظامی و سایر اقدامات قانونی برای به چالش کشیدن رویکرد دولت در قبال اسرائیل استفاده کنند.

حتی اگر چنین طرح‌هایی فورا سیاست ایالات متحده را تغییر ندهند، می‌توانند بر بحث‌های سیاسی تأثیر بگذارند و نشان دهند که کدام مواضع در حزب مشروعیت پیدا می‌کنند. انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا می‌تواند سیاست حزب دموکرات در اسرائیل را قبل از سال 2028 شکل دهد. اگر کاندیداهایی که مخالف کمک نظامی به اسرائیل هستند عملکرد خوبی داشته باشند، مبارزات انتخاباتی آنها می تواند دیگران را به اتخاذ مواضع مشابه تشویق کند.

یفتاخ دایان گفت که رای‌ها و اعلامیه‌های کنگره می‌تواند مبنای جدیدی را برای رقبای دموکرات آینده ریاست‌جمهوری ایجاد کند. او گفت: «اگر دموکرات‌ها هر دو اتاق را کنترل کنند و قوانین و اقدامات نمادین علیه اسرائیل را تصویب کنند که وضعیت موجود را به ضرر اسرائیل تغییر دهد، این بی‌تردید برای اسرائیل بد است». حتی اگر در طی دو سال آینده تغییر عملی فوری ایجاد نکند، وضعیت موجود را در حزب دموکرات ایجاد می‌کند و به هر نامزد ریاست‌جمهوری در سال 2028 نشان می‌دهد که این اظهارات و اقدامات علیه اسرائیل، خط مقدم است.

این جایی است که شما شروع می کنید. شما نمی توانید در برابر اسرائیل کمتر رادیکال باشید، زیرا در غیر این صورت شانسی نخواهید داشت. افکار عمومی صحبت کرده اند.» برای اسرائیل، محیط سیاسی پیچیده تر می شود، زیرا انگیزه های مختلف همگرا می شوند. دموکرات های مترقی اغلب بر حقوق فلسطینیان و مخالفت با جنگ غزه تمرکز می کنند، در حالی که برخی محافظه کاران و جمهوری خواهان کمک های خارجی و دخالت آمریکا در خارج را زیر سوال می برند.

این مواضع یکسان نیستند، و لزوما به نتیجه‌گیری‌های سیاسی یکسانی نمی‌انجامند، اما می‌توانند حول خواسته‌ها برای رویکرد محدودتر در حمایت آمریکا از اسرائیل همگرا شوند.