با افزایش بحث غرامت، مبارزان کارائیب به مثال یکی از خانواده های بریتانیایی اشاره می کنند

آنها نمونه ای از عدالت جبرانی را در عمل دیدند.

سه سال بعد، همانطور که بریتانیا می‌گوید که آماده است برای عذرخواهی و اشکال جبران خسارت کوتاه‌تر از غرامت، کمپین‌ها می‌گویند رویکرد خانواده ترولیان نشان می‌دهد که چگونه عذرخواهی و حمایت عملی می‌توانند با هم کار کنند.

ترولیان به رویترز گفت که امیدوار است دولت بریتانیا و خانواده سلطنتی فراتر از اعتراف به وحشت برده داری به سمت رسیدگی به "میراث زمان حال" حرکت کنند و شراکت هایی ایجاد کنند که می تواند تفاوت ایجاد کند.

او گفت: "نیاز فوری به زیرساخت های مقاوم در برابر آب و هوا در کارائیب وجود دارد." آیا این چیزی نیست که دولت بریتانیا می تواند به عنوان راهی برای بازپرداخت بدهی های دوره برده داری کمک کند؟

صندوق در مقصد بردگان سابق، بورسیه می دهد

به گفته کمیته غرامت ملی گرانادا، صندوق Trevelyan به بیش از 50 دانشجو در گرانادا از طریق کمک هزینه تحصیلی و بورسیه کمک کرده است.

"اگر خانواده ای می تواند جلو بیاید، عذرخواهی کند و غرامت پرداخت کند، چرا دولت انگلیس نتواند؟" نیکول فیلیپ، نایب رئیس کمیته ملی غرامت گرانادا گفت. "چرا خانواده سلطنتی نه؟"

رهبران کشورهای مشترک المنافع این هفته برای نشستی در آنتیگوا و باربودا گرد هم می آیند که انتظار می رود بحث بر سر برده داری و عدالت جبرانی بر آن حاکم باشد و دولت های کارائیب قدرت های استعماری سابق را برای تعامل مستقیم تر تحت فشار قرار دهند.

انتظار می رود پادشاه چارلز که بارها از برده داری ابراز تاسف کرده است، روز سه شنبه سخنرانی کند.

اما این قدرت‌ها تمایلی به جبران غرامت و سؤالات دشواری که مطرح می‌کنند: چقدر باید پرداخت شود؟ آیا شهروندان امروز باید تاوان گناهان گذشته را بپردازند؟ چه کسی باید سود ببرد؟

از قرن پانزدهم تا نوزدهم، میلیون ها آفریقایی توسط بازرگانان اروپایی به بردگی فروخته شدند و بر اساس گزارش پایگاه داده تجارت برده ترانس آتلانتیک، بریتانیا حدود 3.2 میلیون نفر را به سراسر اقیانوس اطلس منتقل کرد.

اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا که قرار است در این نشست شرکت کند، در روزنامه گاردین روز شنبه نوشت که آماده است عذرخواهی رسمی کند، اما افزود:

من فکر نمی‌کنم که مردم بریتانیا امروز در قبال اشتباهات تاریخی، هر چند فجیع، که در دوره‌های مختلف تحت قوانین مختلف اتفاق افتاده و هیچ نقش شخصی در آن نداشته‌اند، مسئول شناخته شوند.»

او همچنین گفت که می‌خواهد «محرک جدیدی برای بدهی‌ها» راه‌اندازی کند و به کشورهای آسیب‌پذیرتر کمک کند «در مدت زمان طولانی‌تر و با نرخ‌های بهتر بازپرداخت کنند».

کمپین‌های تبلیغاتی می‌گویند غرامت‌ها را نباید صرفا به لحاظ پولی نگاه کرد، بلکه به کمک در آموزش، مراقبت‌های بهداشتی، انعطاف‌پذیری آب و هوا، کاهش بدهی‌ها و تأمین مالی توسعه به عنوان راه‌هایی برای رسیدگی به نابرابری‌هایی که آنها در بردگی و استعمار ردیابی می‌کنند، اشاره می‌کنند.

ترولیان خبرنگار سابق بی‌بی‌سی است که اجدادش صاحب مزارع در گرانادا بودند. او گفت که اعضای خانواده قبل از سفر به جزیره برای عذرخواهی علنی و تأسیس صندوق، در مورد مشارکت خود در برده داری تحقیق کرده اند و با مورخان گرانادایی و مدافعان غرامت کار کرده اند. رویترز