با بدتر شدن گرمای شدید، اجارهکنندگان «حق سرمایش» را به دست میآورند.
قوانین جدید خنکسازی را بهجای تجمل بهعنوان یک ضرورت تلقی میکنند، هرچند آنچه که صاحبخانهها باید ارائه دهند، بسیار متفاوت است.
قرار دادن ساکنان زندانی تگزاس در معرض گرمای شدید مجازات بی رحمانه و غیرعادی است و زندان های سراسر ایالت باید تا پایان سال 2029 تهویه مطبوع نصب کنند.
اگرچه قاضی رابرت پیتمن که ماه گذشته صادر شد، در استناد به متمم هشتم قانون اساسی منحصر به فرد است، اما این به رسمیت شناختن ایده ای است که به طور فزاینده ای در قوانین و سیاست های سراسر کشور منعکس می شود: از آنجایی که گرمای شدید خطرناک تر و حتی کشنده تر می شود، دسترسی به سرمایش به طور فزاینده ای به عنوان یک ضرورت و نه لوکس تلقی می شود. این تغییر به ویژه در مسکن فعال بوده است، جایی که اجارهکنندگان اغلب برای دسترسی به هوای خنک با موانع ساختاری مواجه هستند، از هزینههای بالا تا ممنوعیت صریح نصب تهویه مطبوع.
تابستان امسال، حوزههای قضایی در سراسر ایالات متحده سیاستهایی را تصویب کردند که حداکثر دمای داخلی را تعیین میکنند، مالکان را ملزم میکنند که AC را ارائه دهند، یا دسترسی مستاجران به سرمایش را گسترش میدهند. به عنوان مثال، ایالت مریلند گفت که مالکان دارای 10 واحد یا بیشتر در صورت نوسازی باید AC را نصب کنند. در اسپوکین، واشنگتن، جایی که 14 نفر در جریان موج گرما در ماه ژوئیه جان خود را از دست دادند، مالکان اکنون باید حداقل در یک اتاق از هر واحد "خنک کننده کافی" را فراهم کنند.
برایان هنینگ، مدیر مؤسسه آب و هوا، آب و محیط زیست در دانشگاه گونزاگا و یکی از مدافعان برجسته سیاست اسپوکان، گفت: «اگر راهی برای خنک نگه داشتن آن نداشته باشید، دیگر نمیتوانید مسئولانه مکانی را اجاره کنید، زیرا مردم خواهند مرد.
در واقع، مطالعهای در سال 2024 نشان داد که اجارهکنندگان سه برابر بیشتر از صاحبان خانهها به دلیل قرار گرفتن در معرض گرما در خانه به مراقبتهای پزشکی نیاز دارند و محققان تخمین میزنند که 50000 نفر در طول پنج موج گرمایی که اروپا در تابستان امسال تجربه کرد جان خود را از دست دادند. اما بر خلاف زندانیان در تگزاس، که حمایت از آنها بر اساس اصلاحیه هشتم است، ادعای اجارهکنندگان مبنی بر دمای ایمن داخل خانه بر مبنای قانونی متفاوت و کمتر صریح است.
این تا حدی مبتنی بر "ضمانت ضمنی قابل سکونت" است، یک اصل قانونی که صاحبخانه ها را ملزم می کند تا مایحتاج اولیه زندگی - چیزهایی مانند آب جاری - را فراهم کنند، حتی زمانی که آنها به صراحت در اجاره نامه یا قانون تضمین نشده باشند. گرمایش مدتهاست که به عنوان بخشی از آن ضمانت شناخته شده است. از آنجایی که گرمای شدید تهدیدی فزاینده برای سلامتی به شمار میرود، مدافعان معتقدند که محافظت در برابر دمای بسیار خطرناک داخل ساختمان نیز باید باشد.
داگ رولی، مدیر کلینیک عدالت محیطی در دانشکده حقوق دانشگاه میامی، گفت: "شما نمی توانید مکانی را بدون گرما اداره کنید." "این دقیقا در مورد خنکسازی نیز صادق است. من فکر میکنم چارچوب حقوق قدرتمند است و با نحوه تفکر ما آمریکاییها در مورد چیزهایی که به آنها اهمیت میدهیم بسیار سازگار است."
در تئوری مستاجران می توانند از دادگاه بخواهند که حفاظت حرارتی را به عنوان بخشی از ضمانت ضمنی قابل سکونت به رسمیت بشناسند. اما به جای اتکا به قضات، مدافعان عمدتا از طریق کدهای مسکن و قوانین مالک و مستاجر، حمایت های صریح را دنبال کرده اند.
دقیقا آنچه که این حمایتها باید تضمین کنند - و نحوه اجرای آنها - هنوز مشخص نیست.
یک زن لس آنجلسی در طول موج گرمایی که در ماه سپتامبر کالیفرنیای جنوبی را در بر گرفت، تلاش می کند تا دختر شیرخوار خود را خنک نگه دارد. آپارتمانی که او با پدر و مادر و برادرش مشترک است تهویه هوا ندارد. جیسون آرموند / لس آنجلس تایمز از طریق گتی ایماژ
اولین سوال این است که آیا آنها باید به تهویه مطبوع نیاز داشته باشند، همانطور که حکم در تگزاس انجام می دهد، یا صرفا حداکثر دمای مجاز داخلی را تعیین کنند که صاحبان املاک بتوانند هر طور که صلاح می دانند رعایت کنند. کلینتون اندروز، مدیر مرکز تحقیقات سیاست شهری در دانشگاه راتگرز، معتقد است که رویکرد دوم میتواند روشهای غیرفعال و کممصرف انرژی مانند کاشت درختان یا نصب سایهبانها را تشویق کند. یک استاندارد عملکرد به خوبی طراحی شده همچنین مشخص می کند که مالکان دقیقا چه چیزی را انتظار می رود به دست آورند.
برخلاف قانونی که به سادگی آنها را ملزم به نصب AC یا ارائه "خنک کننده کافی" می کند، یک آستانه دما به مستاجران و تنظیم کننده ها چیزی مشخص برای اندازه گیری می دهد.
چنین استانداردی همچنان مستلزم تصمیم گیری در مورد اینکه چقدر گرم است خیلی گرم است، و هیچ علمی پذیرفته شده جهانی در این مورد وجود ندارد. برخی از حوزه های قضایی بر روی 82 درجه فارنهایت مستقر شده اند. استفانو شیاوون، استاد معماری و مهندسی عمران و محیط زیست در دانشگاه کالیفرنیا برکلی، گفت که این تا حدی تحت تأثیر فیزیولوژی و فرهنگ است زیرا افرادی که مرتبا در معرض دمای بالا قرار می گیرند، می توانند راحت تر با هوای گرم تر سازگار شوند.
با این حال، همان انعطافپذیری که برای اندروز جذاب است، میتواند یک بدهی نیز باشد. برخی از طرفداران مسکن نگران هستند که یک استاندارد عملکرد می تواند به صاحبخانه اجازه دهد تا از ارائه مؤثرترین - و پرهزینه ترین - وسایل خنک کننده: تهویه مطبوع اجتناب کند.
چلسی کرک، مدیر دفاع و سیاست جنوب لسآنجلس گفت: «تنها مداخلهای که میتواند از جان مردم در یک رویداد گرما محافظت کند، AC است. اقدامات راهبردی غیرانتفاعی برای یک اقتصاد عادلانه او افزود: در طول موج گرما بزرگ، "سایه درختان ما را به آنجا نمی رساند."
حوزه های قضایی در حال حاضر با رویکردهای مختلف آزمایش می کنند. فرمان حق خنک کننده هیوستون، که در ماه اوت تصویب شد، به AC نیاز دارد. این سیستم تهویه مطبوع را به عنوان یک استاندارد بهداشتی و ایمنی برای همه مسکنهای اجارهای تعیین میکند و شکافی را میبندد که به صاحبخانهها اجازه میداد از آن در آپارتمانهایی با صفحههای پنجره صرف نظر کنند. Spokane، واشنگتن، از نیاز به AC خودداری می کند، اما می گوید که صاحبخانه ها باید تا 500 دلار به مستاجران خود بازپرداخت کنند اگر بخواهند خودشان آن را نصب کنند.
شهرستان لس آنجلس رویکرد استاندارد عملکرد را در جوامع غیرشرکتی خود اتخاذ کرده است. از اول ژانویه، مالکان باید «روش شکایت ایمن و کد» را برای حفظ حداکثر دمای هوای داخلی 82 درجه فارنهایت ارائه دهند. شهر لس آنجلس در ماه فوریه به بررسی یک اقدام مشابه رأی داد، اگرچه پذیرش آن به تعویق افتاده است.
سایر حوزه های قضایی تغییراتی را در مورد این حمایت ها اتخاذ کرده اند. از سال 2020، آستین، تگزاس؛ نیواورلئان و نیویورک سیتی الزامات خنک کننده را تصویب کرده اند، در حالی که واشنگتن و اورگان مالکان را از منع مستاجران از نصب واحدهای AC خود منع کرده اند. در آریزونا، تفسیر تهاجمی دادستان کل از قوانین مسکن مشخص کرده است که در واقع یک الزام AC در سراسر ایالت است.
بعدی را بخوانید
گرمای شدید این دانش آموز ورزشکار را در وضعیت حمایت از زندگی قرار داد. او آخرین نفر نخواهد بود
ریشه تیک
هنینگ گفت که در حال مذاکره با گروههای مدافع و قانونگذاران ایالتی در مورد اتخاذ سیاست حق خنکسازی اسپوکین در سراسر ایالت بوده است، در حالی که قانونگذاران و مقامات در جاهای دیگر در ایالات متحده. و کانادا در حال بررسی اقدامات مشابه هستند.
یکی از موانعی که مدافعان احتمالا همچنان با آن مواجه خواهند بود هزینه است. صاحبخانه ها استدلال می کنند که الزامات سرمایشی منجر به افزایش اجاره بها می شود، اگرچه محققان می گویند شواهد کمی برای حمایت از آن وجود دارد. برخی از طرفداران مستاجر و سایر کارشناسان نگران هستند که اتکای بیشتر به AC می تواند به معنای افزایش قبوض آب و برق باشد. حامیان چنین دستوراتی اذعان دارند که این یک نگرانی مهم است، اما دلیلی برای محروم کردن مردم از AC نیست.
میشل توماس، مدیر سیاست و حمایت از اتحادیه غیرانتفاعی مسکن ایالت واشنگتن، گفت: "مستاجران می توانند انتخاب های خود را انجام دهند. من فکر نمی کنم کسی مانند "خب، من ترجیح می دهم امشب خطر مرگ را داشته باشم، زیرا نمی خواهم AC را روشن کنم."
C.J. Gabbe، دانشیار مطالعات و علوم محیطی در دانشگاه سانتا کلارا، گفت که یکی از راههای کمک به پوشش هزینههای خنککننده، گسترش برنامه فدرال کمک به انرژی خانه با درآمد کم است. دولت ترامپ سال گذشته کارکنان فدرال را که این برنامه را مدیریت میکردند اخراج کرد و پیشنهاد حذف آن را داده بود، اما کنگره به تامین مالی آن ادامه میدهد. در این ماه، دولت حدود 3.6 میلیارد دلار برای سال مالی جاری منتشر کرد.
کارشناسان با گریست صحبت کردند تاکید کردند که گسترش دسترسی به خنک کننده نمی تواند جایگزینی برای رسیدگی به تغییرات آب و هوایی باشد که آن را به طور فزاینده ای ضروری می کند. هنینگ گفت، در نهایت، دولت ها باید با توقف سوزاندن سوخت های فسیلی، به علل اصلی بحران بپردازند. او به Grist گفت: «در غیر این صورت، این مشکلات همچنان از توانایی ما برای رسیدگی به آنها بیشتر خواهد بود. "ما نمی توانیم فقط جهان را AC کنیم."
این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان منتشر شد، همانطور که گرمای شدید بدتر می شود، اجاره کنندگان در 27 اکتبر 2026 "حق خنک کننده" را به دست می آورند.
متن اصلی (انگلیسی)
As extreme heat worsens, renters are gaining a ‘right to cooling’
New laws are treating cooling as a necessity rather than a luxury, though what landlords must provide varies widely.