با بنیان‌گذار 32 ساله آشنا شوید که 3.5 میلیون دلار جمع‌آوری کرد تا به ژنرال Z در دنیا احساس تنهایی کند.

Clockout، یک برنامه شبکه‌ای که برای یافتن افراد حرفه‌ای، باشگاه‌ها و رویدادهای اطراف طراحی شده است، به نظر می‌رسد سندرم تنهایی را که کارگران جوان را آزار می‌دهد، برطرف کند.

روز جمعه، این شرکت اعلام کرد که از زمان آغاز به کار، به رهبری 114 Ventures، با سرمایه‌گذاری‌های Evite Ventures، Allied Ventures، Sher Ventures، Gaingels، BMPB VC و دیگران، مجموعا 3.5 میلیون دلار سرمایه جذب کرده است.

این شرکت که توسط مدیرعامل کریشنا دوساپاتی تأسیس شد، به کاربران امکان می‌دهد افراد حرفه‌ای نزدیک را پیدا کنند و به جوامع و رویدادهایی که پیرامون صنایع یا علایق سازماندهی شده‌اند بپیوندند. او گفت که این آن را جایی بین LinkedIn و Meetup قرار می دهد.

Clockout در اکتبر 2024 فعال شد و برای کاربران ساخته شده است تا بتوانند افراد حرفه ای را بر اساس کار، علایق و ارتباطات متقابل خود مرور کنند. ایده این است که به جای اضافه کردن یک اتصال دیجیتال، به کاربران دلیلی برای ملاقات آفلاین با شخصی ارائه کنیم.

طرح Dosapati ساده است: شبکه‌های حرفه‌ای بیش از حد به پلتفرم‌های دیجیتال وابسته شده‌اند، در حالی که ملاقات چهره به چهره با افراد سخت‌تر شده است، به‌ویژه برای افرادی که به شهر جدیدی نقل مکان کرده‌اند یا وارد صنعت جدیدی شده‌اند.

او پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه نیویورک و کار در نیویورک با این مشکل روبرو شد. حتی با وجود اینکه او قبلا افراد آن منطقه را می‌شناخت، احساس می‌کرد که شبکه موجود او ثابت شده است - و ملاقات با همتایان جدید غیرممکن شد.

من فکر می‌کردم اگر با این موضوع روبرو شوم، جوانان چگونه می‌خواهند شبکه خود را بسازند، دوست پیدا کنند و یک جامعه حرفه‌ای پیدا کنند؟ دوساپاتی به فورچون گفت.

Clockout می گوید که در عرض 10 ماه پس از راه اندازی کسب درآمد با بیش از 600000 بار دانلود تا به امروز، به 1.1 میلیون دلار درآمد سالیانه رسیده است، اما ارزش فعلی شرکت را فاش نکرد.

با حسن نیت از CLOCKOUT

به گفته دوساپاتی، این اپلیکیشن در حال حاضر از مدل «فریمیوم» استفاده می‌کند، که در آن کاربران می‌توانند برای اشتراک سالانه 99 دلاری ثبت‌نام کنند که ویژگی‌های اضافی مانند دسترسی نامحدود به باشگاه و رویداد را فراهم می‌کند و در عین حال به کاربرانی که پولی پرداخت نمی‌کنند اجازه می‌دهد از شبکه ارزش دریافت کنند.

دوساپاتی گفت که این شرکت دریافته است که دستیابی به حدود 1000 کاربر در یک شهر می تواند رشد دهان به دهان قابل توجهی ایجاد کند. و در سال 2025، کاربران Clockout نزدیک به 400000 دعوت نامه برای افراد دیگر ارسال کردند تا به این پلتفرم بپیوندند.

"بزرگترین مسئله در این فضا، به عنوان یک کار حرفه ای، این است که چگونه می توانم جامعه ای پیرامون حرفه خود پیدا کنم؟" دوساپاتی گفت.

اپیدمی تنهایی

برای کارگران جوان، اپیدمی تنهایی به معنای ایجاد شغلی بدون تعاملات رو در رو، ارسال رزومه آنلاین کورکورانه و تایپ نامه های پوششی برای استخدام کنندگان بی نام است. زیرساخت های اجتماعی که نسل های قبلی توانسته اند به آن تکیه کنند جایگزین شده است.

بر اساس آخرین داده‌های جهانی محل کار گالوپ، 22 درصد از کارمندان زیر 35 سال در سال 2025 بیشتر روز گذشته احساس تنهایی کرده‌اند. کارگران از راه دور احساس تنهایی را با نرخ‌های بالاتری گزارش کردند. و در ایالات متحده، گالوپ دریافت که 29٪ از آمریکایی های بین 18 تا 29 سال در سه ماهه دوم سال 2025، در مقایسه با 21٪ از بزرگسالان، احساس تنهایی روزانه قابل توجهی را تجربه کردند.

مطمئنا، شرکت‌ها تلاش می‌کنند تا کارمندان را به دفتر بازگردانند و با این مشکل رو در رو از انزوای دوران کووید مقابله کنند. نظرسنجی CBRE در سال 2026 نشان داد که 89 درصد از 97 شرکتی که از دفتر استفاده می‌کنند، از کارکنان خود می‌خواهند که حداقل سه روز در هفته در دفتر حضور داشته باشند، در مقایسه با 78 درصد در سال گذشته.

و این تغییر در خارج از محل کار اتفاق می افتد زیرا مردم به دنبال یافتن جامعه در عصر تنهایی هستند. برای مثال، محبوبیت کلوپ های اجرا شده افزایش یافته است. گزارش سال 2025 Strava در ورزش نشان داد که تعداد باشگاه های روی پلت فرم آن در طول سال تقریبا چهار برابر شده و به 1 میلیون رسیده است. شرکت Run Club همچنین دریافت که 39 درصد پاسخ دهندگان Gen Z بیشتر از Gen X گفته اند که از تناسب اندام برای ملاقات با افرادی استفاده می کنند که علایق مشترک آنها را دارند.

این بدان معناست که تنهایی به عنوان یک مسئله بهداشتی نیز ظاهر شده است، نه فقط یک مشکل حرفه ای یا اجتماعی. در سال 2023، جراح ژنرال Vivek Murthy توصیه ای صادر کرد که تنهایی و انزوای اجتماعی را با افزایش خطر بیماری قلبی، سکته مغزی، زوال عقل، افسردگی و مرگ زودرس مرتبط می کرد. او مشارکت در گروه های حرفه ای، اجتماعی و سایر گروه های اجتماعی را به عنوان راهی برای ایجاد تعلق و هدف توصیه کرد.

مورتی نوشت: «با توجه به عواقب عمیق تنهایی و انزوا، ما فرصت و تعهدی داریم که همان سرمایه‌گذاری‌هایی را در پرداختن به ارتباط اجتماعی انجام دهیم که در مقابله با مصرف دخانیات، چاقی و بحران اعتیاد انجام داده‌ایم.» اگر ما موفق به انجام این کار نشویم، بهای روزافزونی را در قالب سلامت و رفاه فردی و جمعی خود خواهیم پرداخت.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد