با تزلزل ائتلاف اوکراین با ایالات متحده، مناقشه تلخ با لهستان دوباره ظاهر می شود

ماه گذشته، مانند هر ماه از زمانی که روسیه تهاجم همه جانبه خود را در سال 2022 آغاز کرد، تقریبا یک روز بدون تشییع جنازه سرباز دیگری در گورستان اصلی لویو در غرب اوکراین سپری شد.

اما به طور غیرعادی، در همان زمان در بخشی دیگر از شهر، استخوان های مردانی که در جنگ برای ملل دیگر افتاده بودند، با احتیاط از روی زمینی که نزدیک به 90 سال در آنجا خوابیده بودند، برداشته می شد.

بقایای 115 سرباز لهستانی و 18 سرباز آلمانی در سپتامبر از قبرهایی که در پاییز 1939 در آنجا دفن شده بودند، خارج شدند، زمانی که این شهر لووو در شرق لهستان بود، و ارتش هیتلر و استالین بر اساس پیمان مخفیانه خود حمله کردند تا اروپای شرقی را در آغاز جنگ جهانی دوم بشکنند.

نمونه‌هایی از DNA از بقایای لهستانی گرفته می‌شود، اموال یافت شده در گورها مورد بررسی قرار می‌گیرد و کارشناسان در لهستان تلاش می‌کنند همه مردگان را شناسایی کنند و بستگان زنده را پیدا کنند. سپس با عزت دفن خواهند شد. سازمانی که از سربازان کشته شده کشورشان مراقبت می کند، همین کار را برای سربازان آلمانی انجام خواهد داد.

در همین حال، کار به سمت گورهای دیگر در هر دو طرف مرز امروزی بین اوکراین و لهستان پیش می‌رود.

این مستلزم تلاش بی‌صدا، دقیق و همکاری نزدیک است و علی‌رغم اختلافات تلخ اخیر بر سر تاریخ که همسایه‌ها را در تضاد قرار داده است، ادامه می‌یابد، درست زمانی که کیف در بحبوحه خصومت فزاینده کاخ سفید بیش از هر زمان دیگری به متحدان اروپایی خود نیاز دارد.

لیوبومیر هورباخ، رئیس سازمان پامیات (حافظه) مستقر در لویو که در جستجوی قربانیان جنگ است، در مورد کار خود در کنار کارشناسان موسسه خاطره ملی لهستان گفت: "من هیچ دشمنی بین ما احساس نمی کنم. ما به راحتی با هم کار می کنیم."

ما راحت هستیم زیرا هیچ سیاستی در کاری که انجام می دهیم وجود ندارد. ما مورخان، باستان شناسان، دانشمندانی هستیم که کار حرفه ای انجام می دهیم. ما سیاستمدار نیستیم. با این حال، اختلافات بر سر جنایات تاریخی، و خرابکاری قبرها و بناهای تاریخی در هر دو کشور، این کار را برای چندین دهه به تعویق انداخته و مختل کرد و هنوز هم می‌تواند روابط را مسموم کند - حتی در شرایطی که اوکراین برای بقای خود می‌جنگد و لهستان میزبان یک میلیون پناهنده اوکراینی است و کمک‌های نظامی و دیپلماتیک حیاتی به کیف ارائه می‌کند.

آخرین درگیری پنج ماه پیش، زمانی که ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین لقب «قهرمانان ارتش شورشی اوکراین» را به یکی از واحدهای ارتش خود اعطا کرد، به منظور ارج نهادن به خدمت آن در جنگ با روسیه و کمک به «بازیابی سنت‌های تاریخی ارتش ملی» آغاز شد.

ارتش شورشی اوکراین (UPA) در سرزمین مادری خود به خاطر به راه انداختن جنگ چریکی علیه نیروهای شوروی در غرب اوکراین تا دهه 1940 به یاد می‌آید. سرپیچی از قدرت کرملین در برابر مشکلات بزرگ الهام بخش مبارزه امروز است و پرچم قرمز و سیاه آن دوباره نماد مبارزه با مسکو است.

در مقابل، لهستانی ها UPA را به خاطر کشتن حدود 100000 شهروند لهستانی در منطقه غربی اوکراین کنونی، در کمپین پاکسازی قومی که در سال 1943 به اوج خود رسید، می شناسند. ده سال پیش، پارلمان لهستان این قتل عام را نسل کشی اعلام کرد.

کیف اذعان می‌کند که واحدهای UPA مرتکب جنایات شده‌اند، اما ادعای نسل‌کشی را رد می‌کند، و از لهستانی‌ها می‌خواهد بپذیرند که نیروهای خودی حداقل 10000 غیرنظامی اوکراینی را در آن زمان کشته‌اند، پس از سرکوب شدید اقلیت بزرگ اوکراینی در آن زمان در شرق لهستان.

کارول ناوروکی، رئیس جمهور لهستان، در یک سخنرانی ویدئویی، تصمیم زلنسکی برای "تجلیل از UPA" را محکوم کرد و آن را "ظالمانه... غیر قابل درک و عمیقا ناامید کننده" خواند.

او اعلام کرد که نشان عقاب سفید را از زلنسکی سلب کرده و آن را «نماد بالاترین اعتماد [لهستان]» خواند و سپس هشداری به کیف داد.

او گفت: «مسیر اوکراین به سوی ساختارهای اروپایی نیز مستلزم تمایل به رویارویی صادقانه با فصل‌های دشوار تاریخ خود است.»

اروپای متحد بر اساس نفی توتالیتاریسم و ​​کیش خشونت ساخته شد. این اصول باید برای همه اعمال شود. برای کسانی که این را درک نمی کنند، جایی در اتحادیه اروپا وجود ندارد و لهستان مطمئنا اجازه نخواهد داد.

اگر ناوروکی ملی‌گرا، از تحسین‌کنندگان دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از کیف انتظار پشیمانی داشت، سخت در اشتباه بود.

در عوض، زلنسکی خاطرنشان کرد که ورشو هرگز مناسب ندیده بود که نشان عقاب سفید را از امپراتور توسعه طلب روسیه کاترین کبیر، بنیتو موسولینی فاشیست ایتالیایی یا گرهارد شرودر، صدراعظم سابق آلمان که متحد کرملین شده بود، حذف کند.

گرهارد شرودر ایده‌های «غیرانتقادی و عاشقانه» درباره روسیه را برمی‌انگیزد

زلنسکی در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «اوکراین به روی همه شکل‌های تعامل معنادار با لهستان باز خواهد ماند تا از تفسیرهای متناقض از فصل‌های دشوار و دردناک گذشته مشترکمان جلوگیری کند و احترام مناسب برای همه قربانیان بی‌گناه قرن بیستم تضمین کند».

و اوکراینی‌ها هر کاری از دستمان بر می‌آید انجام می‌دهند تا اطمینان حاصل شود که اروپا در این قرن شکست نخورد... ما معتقد بودیم که نشان عقاب سفید، که در سال 2023 اعطا شد، برای مردم اوکراین و ارتش ما بود. این همان چیزی است که در آن زمان گفته شد. امروز، من این حکم را به رئیس‌جمهور لهستان بازگرداندم.»

کیف احساس کرد که ناوروکی در تلاش برای تحقیر آن است، زیرا در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته با استفاده از دشمنی فزاینده علیه پناهندگان اوکراینی پیروز شد که منجر به حمله چند نفر در شهرهای لهستان شد.

در یک نمایش نادر از حمایت از زلنسکی، سه رئیس جمهور سابق اوکراین جوایز دولتی را به لهستان بازگرداندند، مانند کایرلو بودانوف، رئیس سابق اطلاعات نظامی این کشور که اکنون ریاست اداره ریاست جمهوری را بر عهده دارد.

بودانوف گفت: «بدون شک، این هدیه ای به متجاوز مسکو است که مطمئنا از آن علیه هر دو کشور ما استفاده خواهد کرد.

"مردم ما روابط دیرینه و صفحات متنوعی از تاریخ دارند - هم قهرمانانه و هم غم انگیز... اوکراین به هیچ مردم دیگری دیکته نمی کند که چگونه تاریخ خود را آموزش دهد. بنابراین، ما نیز این حق را برای حافظه و کرامت ملی خود محفوظ می داریم." لهستانی‌ها نیز قرن‌ها از دست روسیه رنج می‌برند، اما میروسلاو مارینوویچ، مخالف سابق اوکراینی که توسط مقامات شوروی زندانی و تبعید شد، می‌گوید که نخبگان هر دو کشور «فرض می‌کنند که مأموریتی برای کمک، حکومت و ارتقای اوکراینی‌ها به سطوح بالاتر دارند».

در اذهان لهستانی، اوکراین باید از این بابت سپاسگزار باشد... و قدردانی اوکراینی‌ها به این معنی است که دیدگاه لهستانی از تاریخ را می‌پذیرند. و اگر نه، پس به اندازه کافی سپاسگزار نیستند.»

مارینوویچ، که فصل اول عفو بین‌الملل را در اتحاد جماهیر شوروی تأسیس کرد و اکنون مشاور رئیس دانشگاه کاتولیک اوکراین در لویو است، نامه‌های عمومی را امضا کرده و خواستار بخشش لهستان برای جنایات مرتکب شده توسط UPA شده است، اما هیچ تمایلی از سوی لهستان برای بررسی بدرفتاری تاریخی خود با اوکراینی‌ها نمی‌بیند. کیف نگران است که روابط در طول مبارزات انتخاباتی پارلمانی سال آینده در لهستان با تنش بیشتری روبرو شود و امیدوار است لیبرال‌های نخست‌وزیر کنونی دونالد تاسک بتوانند متحدان ملی‌گرا و پوپولیست ناوروکی را شکست دهند.

توسک هفته گذشته پس از دیدار با زلنسکی گفت: ما فقط همسایه نیستیم. ما دوستانی هستیم که می‌توانیم در مواقع سخت روی یکدیگر حساب کنیم و هیچ‌کس آن را تغییر نخواهد داد.»

"جنگ در حال نزدیک تر شدن است": با تشدید حملات روسیه، خروج از شرق اوکراین شتاب می گیرد

در همین حال، نبش قبرهای جنگ جهانی دوم ادامه دارد. در روستای لاسکوو در شرق لهستان، محققان این هفته گفتند که بقایای مشکوک بیش از 40 مرد، زن و کودک اوکراینی را یافته اند که توسط نیروهای لهستانی در سال 1944 کشته شدند.

هیچ چیز بدی از ویکتوریا آملینا هرگز اتفاق نیفتاده است: داستان دو نسل کشی، هولوکاست و هولودومور.

هورباخ می‌گوید: «فکر نمی‌کنم من مسئول کارهایی که اجدادم انجام دادند، باشم، اما می‌توانم و باید برای آن طلب بخشش کنم.

کار ما در مورد آشتی است. و اگر سیاستمداران در این امر دخالت نمی‌کردند و در هر انتخابات دیگری آن را به یک موضوع سیاسی تبدیل نمی‌کردند، آشتی زودتر انجام می‌شد.»