با تنها اسکاتلندی که تیم ملی را در فوتبال جهان مدیریت می کند آشنا شوید

کورت هرد سرمربی تیم ملی دومینیکا است

کرت هرد در بیش از 4000 مایل از زادگاهش داندی، پرچم اسکاتلند را در فوتبال بین المللی به اهتزاز در می آورد.

این بازیکن 34 ساله سرمربی دومینیکا، جزیره کارائیب است، که او را به تنها مربی اسکاتلندی تبدیل می کند که در حال حاضر یک تیم بین المللی مردان را رهبری می کند.

هرد می خندد: "من با آن یکی به مامان و بابام زنگ می زنم."

نقش هرد که در آگوست پس از یک دوره کوتاه مدت به طور دائم منصوب شد، دقیقا شبیه نقش استیو کلارک یا جانشین او، سباستین پوکوگنولی نیست.

هرد فقط مدیر دومینیکا نیست، بلکه به طور موثر تحلیلگر، پیشاهنگ، متخصص تغذیه و مربی یوگا آنها را تشکیل می دهد، زیرا او تنها کارمند تمام وقت تیم است. از جمله بازیکنان.

هرد به بی‌بی‌سی اسکاتلند می‌گوید: «یک طوفان واقعی در چند هفته گذشته، اما برای من به عنوان یک مربی شگفت‌انگیز بود که بروم و خودم را آزمایش کنم.

این سخت ترین اما بهترین سه یا چهار هفته دوران حرفه ای من تاکنون بوده است.

در 34 سالگی، هرد در حال حاضر کارهای زیادی را انجام داده است. مربی سابق آکادمی داندی یونایتد در سوئد، استرالیا، مالزی و قرقیزستان کار کرده است.

او در این مسیر با آرسن ونگر و دیگر چهره‌های بزرگ فوتبال آشنا شده است و اکنون وظیفه او بهبود تیم 182 بهترین تیم جهان است که از بازیکنان آماتوری از جمعیت جزیره‌ای حدود 65000 نفر تشکیل شده است.

آیا پوکوگنولی پس از باخت سوئیس دروازه بان خود را عوض می کند؟

مربی جدید، بازیکنان جدید، اما همان ناکامی های قدیمی اسکاتلند را مختل می کند

اولین بازی همپدن فراموش می شود، اما پوکوگنولی به تصویر بزرگتری نگاه می کند

اکثر بازیکنان دومینیکا در لیگ داخلی خودشان بازی می کنند که هرد تقریبا برابر با لیگ 2 اسکاتلند است.

در حالی که سایر کشورهای حوزه کارائیب مانند هائیتی و کوراسائو از بازیکنان خارجی زیادی برای کمک به آنها برای رسیدن به جام جهانی استفاده کرده اند، قوانین دومینیکا آنها را به داشتن 6 بازیکن محدود می کند.

تغییر قوانین در ژانویه به هرد اجازه می دهد حداقل شروع به جذب بازیکنان با پدربزرگ و مادربزرگ دومینیکن کند.

شمال جورج دروازه بان سابق سنت میرن و لیوینگستون که اکنون در بروملی است، یکی از گله هاست که توانسته است از طریق رسانه های اجتماعی و استفاده از استعداد یابی شناسایی کند.

هرد می‌گوید: «من دو یا سه ساعت در اینستاگرام می‌نشینم و فقط به پروفایل بازیکنان نگاه می‌کنم و سعی می‌کنم ببینم آیا کسی پرچم کوچک دومینیکا در آن صفحه بیوگرافی دارد یا خیر.

من دائما با تلفن صحبت می‌کنم. چه در حال پیمایش در رسانه‌های اجتماعی باشد - و نه برای سرگرمی - به این دلیل است که من به پروفایل‌ها و پایگاه‌های اطلاعاتی بازیکنان نگاه می‌کنم.

من افرادی را دارم که این کار را برای من انجام می دهند. من افرادی را در ایالات متحده، کانادا، اروپا، بریتانیا دارم، که کارشان برای من این است که با باشگاه ها تماس بگیرم، با نمایندگان تماس بگیرم، با بازیکنان تماس بگیرم، به من بازگردند و به من بگویند، بله، مربی، ما یکی داریم. و این بچه ها برای من کاملا گرانبها بوده اند."

کورت هرد تنها مربی تمام وقت تیم ملی مردان دومینیکا است

استخدام تنها ابزاری نیست که هرد برای ارتقای استانداردها به کار می گیرد، زیرا دومینیکا در پاییز امسال در لیگ ملت های B کونکاکاف شرکت می کند.

تیم اکنون در حال انجام یوگا و سایر تکنیک‌های تمرکز حواس است، در حالی که هرد همیشه توصیه‌های رژیم غذایی و خواب را به گروه برای همراهی با تیم خود و مربیگری یک به یک مجددا اعمال می‌کند.

او حتی مطمئن می شود که هر روز صبح می دود و هرگز با آبجو در شب دیده نمی شود تا بتواند با توجه به جامعه پذیرفته شده خود، استانداردهای حرفه ای را تعیین کند.

او اعتراف می‌کند: «سخت است، صادقانه بگویم - بی‌رحمانه است. "من هر کاری را در لحظه انجام می دهم.

"من عضو تمام وقت کارکنان هستم، بنابراین همه چیز بر دوش من است. بقیه شغل دارند. من یک کمک مربی دارم که با او کار می کنم، اما او معلم مدرسه است.

حتی الان که در کمپ هستیم، او همچنان کار می کند. او هنوز در تلاش است تا به بچه ها آموزش دهد. برایم مهم نیست زیرا احساس می‌کنم فعلا باید اوضاع را کنترل کنم زیرا در چرخه تغییر هستیم.

و این من باید این تغییر را ایجاد کنم. و باید به مردم نشان دهم که چرا این کار را انجام می دهیم و چگونه آن را انجام می دهیم."

هرد در حال حاضر دو سال است که در دومینیکا حضور دارد و پیش از این در نقش مربی استعدادیابی با فیفا با تیم های جوانان کار کرده است.

او می گوید که عاشق کشور و مردم آن شده است که او را یکی از آنها می دانند.

زندگی در یک جزیره زیبای کارائیب خوب است، اما هرد اعتراف می کند که "وسواس" فوتبال به این معنی است که او همیشه نمی تواند به طور کامل از چیزهایی که به همراه دارد لذت ببرد.

این انگیزه در تمام دوران حرفه‌ای‌اش همراه او بوده است، از زمانی که پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه آبرتای، بدون شغل اسکاتلند را به مقصد استرالیا ترک کرد و در نهایت به مربیگری تیمی به نام مجیک اف سی رسید.

این سفر او را به کلان شهر شلوغ کوالالامپور، جایی که با باشگاه اسپانیایی ویارئال، بازوی آسیایی کار می کرد، به کوه های مرتفع قرقیزستان، جایی که بزهایی که راه را بسته بودند، یک بار به مدت چهار ساعت تمرین کردند، برده است.

گاهی اوقات سخت بوده است. از دست دادن رویدادها و نقاط عطف خانوادگی آسان نبوده است. با این حال، تجربه کار در بسیاری از فرهنگ های فوتبال، مانند برخی از لحظات دیگر در این راه، ارزشمند بوده است.

این شامل بازی پنج نفره مقابل نونو گومز مهاجم سابق پرتغال در یک رویداد فیفا در پاراگوئه و - تقریبا - آرسن ونگر در زوریخ است.

ما قبلا تیم‌ها را دریافت می‌کنیم و من می‌گویم، خدای من، من در تیم آرسن ونگر هستم. من از آن عکس گرفتم، آن را به خانه فرستادم. باور نکردنی

"بنابراین ما آماده شدیم، به زمین رفتیم و در حال گرم کردن هستیم و کمی نم نم باران می آید.

"و من دنبال آرسن می گردم. من می روم، آرسن کجا رفته؟ پس ما به رستوران رفتیم و آرسن فقط با یک بطری شراب قرمز آنجا نشسته است.

او می‌گوید، "نه مرد، باران، برای من نیست. وقتی در لندن بودم، به اندازه کافی دارم".

هرد مطمئن نیست که سفر مربیگری بعدی او را به کجا خواهد برد، اما جاه طلبی او این است که در نهایت در سطح بالایی که ممکن است وارد بازی باشگاهی شود.

Dundonian قبلا تمایل خود را برای انطباق و یادگیری - و مقابله با چالش‌های بزرگ نشان داده است.

او می گوید: «من این را به صورت روزانه می خواهم. من آن فشار را می خواهم.

در حال حاضر، به استفاده از کلاه های متعدد او با دومینیکا در تلاش آنها برای صعود به لیگ ملت ها بازگشته است.