با توجه به اینکه ریسک‌های وام دهی بررسی‌های نظارتی را به خود جلب می‌کنند، سپرده‌های صندوق ارزهای دیجیتال به بیش از 10 میلیارد دلار می‌رسد

خزانه ها از طریق قراردادهای هوشمند در پلتفرم های مالی غیرمتمرکز عمل می کنند. هر کدام یک «متصدی» دارند، در واقع یک مدیر سرمایه گذاری، که استراتژی های وام دهی را انتخاب می کند، محدودیت های ریسک را تعیین می کند و کارمزدها را جمع آوری می کند. بازده معمولا از 3٪ تا 10٪ متغیر است، اگرچه استراتژی های مخاطره آمیز می توانند تا 20٪ یا بیشتر ایجاد کنند.

درخواست تجدیدنظر با خطرات قابل توجهی همراه است. وام‌ها را می‌توان با توکن‌های غیر نقدشونده، استیبل کوین‌های دارای پشتوانه رمزنگاری یا اعتبار خصوصی توکن‌شده پشتیبانی کرد و در صورت از دست دادن ارزش وثیقه یا دشوار شدن فروش، سپرده‌گذاران را در معرض خطر قرار داد.

انحلال خودکار می تواند افت بازار را تشدید کند، در حالی که هک ها، خطاهای کدگذاری و مکانیسم های قیمت گذاری معیوب آسیب پذیری های بیشتری ایجاد می کنند. قراردادهای هوشمند در دسترس عموم شفافیت را ارائه می‌دهند، اما سرمایه‌گذاران ممکن است روی بازدهی اصلی تمرکز کنند، بدون اینکه در معرض خطر اساسی قرار بگیرند.

بر اساس این مقاله، شرکت‌های فین‌تک، کسب‌وکارهای خزانه‌داری دارایی‌های دیجیتال و صندوق‌های تامینی از جمله سپرده‌گذاران اصلی هستند.

تنظیم کننده ها در حال بررسی هستند که آیا قوانین موجود باید اعمال شوند یا خیر. کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده سؤالاتی را در مورد انبارهای دارای اوراق بهادار مطرح کرده است، در حالی که تنظیم کننده های اروپایی نظارت بر واسطه هایی را که به DeFi دسترسی دارند پیشنهاد کرده اند.