با تکثیر پهپادها، نبرد برای کنترل حریم هوایی در ارتفاع پایین تشدید می شود
گسترش هواپیماهای بدون سرنشین ارزان قیمت، چالش های امنیتی جدیدی را برای دولت ها، ارتش ها و سازمان های امنیتی در سراسر جهان ایجاد می کند.
یک پهپاد حامل محموله انفجاری برای ایجاد یک تهدید امنیتی جدی نیازی به پیچیدگی خاصی ندارد. فناوری های تجاری موجود به طور فزاینده ای به افراد، سازمان های جنایتکار و گروه های متخاصم دسترسی به قابلیت هایی می دهد که زمانی به منابع قابل توجهی نیاز داشتند. در حالی که بیشتر بحث های عمومی در مورد تهدیدات هوایی بر خود پهپادها متمرکز شده است، مقامات امنیتی و ارائه دهندگان فناوری به طور فزاینده ای با یک سوال گسترده تر دست و پنجه نرم می کنند: «چگونه یک محیط فضایی پایین تر را مدیریت کنیم، که همزمان پیچیده تر و پیچیده تر می شود.
برای سرتیپ. یارون روزن، رئیس اجرایی Airwayz و که نقشهای رهبری ارشد را به عنوان فرمانده نیروی هوایی اسرائیل و فرماندهی سایبری ارتش اسرائیل بر عهده داشت، در حال حاضر شباهتهای قابل توجهی با ظهور چالشهای امنیت سایبری بیش از یک دهه پیش دارد.
هر کسی میتواند با یک شی مانند هواپیماهای بدون سرنشین پرواز کند، و این 10 سال پیش امکانپذیر نبود.» پذیرش گسترده پهپادهای تجاری، همراه با پیشرفتها در سیستمهای خودمختار، رباتیک و محاسبات لبهای، بهطور چشمگیری موانع را برای عملکرد سیستمهای هوابرد کاهش داده است. تواناییهایی که زمانی محدود به دولتها و ارتشها بود، بهطور فزایندهای در اختیار اپراتورهای تجاری، آژانسهای ایمنی عمومی، علاقهمندان و در برخی موارد سازمانهای جنایی قرار میگیرد.
«اگر به پنج سال گذشته نگاه کنید، این اشیاء پرنده کوچکتر و پستتر میشوند.» روزن این تحول را با ظهور تهدیدات سایبری در بیش از یک دهه پیش مقایسه میکند، زمانی که فناوری در دسترس فزاینده به بازیگران کوچکتر اجازه میداد تا سازمانها و دولتهای دارای منابع بسیار بیشتر را به چالش بکشند. در فضای سایبری، قابلیتهای کوچکتر، سریعتر و توزیعشدهتر، ماهیت حمله و دفاع را تغییر داد. ما در حال مشاهده پویاییهای مشابه در فضای هوایی هستیم.»
پهپادها به طور فزاینده ای توسط سازمان های جنایی و کارتل ها مورد استفاده قرار می گیرند، در حالی که تهدیدات بالقوه ای برای فرودگاه ها، بنادر، تأسیسات هسته ای و رویدادهای مهم بین المللی ایجاد می کنند. "به طور ناگهانی امنیت دو بعدی نیست، بلکه در هوا نیز وجود دارد و ماهیت نحوه تامین امنیت حاکمیت خود را تغییر می دهد." اما به گفته روزن، دستیابی به تجهیزات اضافی تنها بخشی از چالش است.
نیروهای امنیتی همچنین باید بتوانند اطلاعات و سیستمهایی را که از قبل در اختیار دارند هماهنگ کنند. او گفت: «شما میتوانید خود را با حسگرها و افکتها مسلح کنید، اما باید اطلاعاتی را که به دست میآورید درک کنید».
این نرمافزار برای ترکیب دادههای رادارها، دوربینها و حسگرهای فرکانس رادیویی و سایر فناوریها طراحی شده است و تصویر عملیاتی مشترکی را برای اپراتورها فراهم میکند. این شرکت به جای ساخت سختافزار تشخیص یا رهگیری خود، بر هماهنگی سیستمهای موجود تمرکز دارد. این پلت فرم برای سازمان های امنیتی نظامی و غیرنظامی، از جمله نیروهای پلیس و اپراتورهای زیرساختی که ممکن است پرسنل تخصصی فضای هوایی نداشته باشند، در نظر گرفته شده است. روزن به D&T گفت این سیستم همچنین برای یادگیری ویژگی های فضای هوایی که نظارت می کند طراحی شده است.
این شامل شناخت فعالیتهای عادی، مانند الگوهای مهاجرت پرندگان و عملیات فرودگاه، و شناسایی انحرافاتی است که میتواند نشاندهنده یک تهدید بالقوه باشد. همچنین شامل اطلاعاتی در مورد مقامات مربوطه، چارچوبهای قانونی و قوانین تعامل برای حمایت از اپراتورها در تصمیمگیری نحوه پاسخگویی میشود. رویدادهای ورزشی اصلی، قطبهای حملونقل، بنادر دریایی، فرودگاهها، زیرساختهای انرژی، همه تاسیسات دولتی و سایتهای صنعتی در مقابل واقعیتهای صنعتی آنها هستند. مجاورت
ایرویز با بندر روتردام کار کرده است، جایی که فناوری آن در مدیریت عملیات پهپادها در اطراف بندر استفاده می شود و همچنین آسمان را بر روی بازی های اخیر فیفا ایمن کرده است. ناتو و قابلیت همکاری دشواری ادغام فناوری های مختلف نیز به عنوان یک چالش برای اعضای ناتو که به دنبال تقویت قابلیت های ضد هواپیماهای بدون سرنشین خود هستند، ظاهر شده است. روزن گفت که حسگرها، افکتورها و سیستم های فرماندهی و کنترل. این تمرین دشواری های هماهنگ سازی تجهیزات توسعه یافته را نشان داد.
y تولید کنندگان و کشورهای مختلف ایرویز همچنین به انطباق SAPIENT، یک استاندارد قابلیت همکاری که برای تسهیل ارتباط بین سنسورها و سیستمهای مختلف طراحی شده است، دست یافت. روزن گفت که این تمرین فرصتی را برای دریافت بازخورد از مقامات نظامی و ایجاد تغییرات در سکو در طول رویداد فراهم کرد. «در طول تمرین، بازخوردهایی از ژنرالهایی که آنجا بودند دریافت کردیم.
آنها روز بعد برگشتند و دیدند که مسائلی که مطرح کردند حل شده است - چیزی که هرگز با دیگر یکپارچهکنندگان ندیدند.» برای ناتو، قابلیت همکاری یک ملاحظات مهم است زیرا کشورهای عضو سیستمهای مختلف ضد پهپاد را در اختیار دارند و به دنبال راههایی برای ادغام آنها در شبکههای دفاعی گستردهتر هستند. ضرورت مادر همه اختراعات است.
اروپاییها شروع به درک این موضوع کردهاند، اما آتشها در واقع هنوز کتشان را نمیگیرند. اما آنها گرما را احساس میکنند، بهویژه کشورهای سمت شرقی.» با کوچکتر شدن، ارزانتر شدن و آسانتر شدن هواپیماهای بدون سرنشین، دولتها نه تنها از حریم هوایی سنتی خود، بلکه از محیط کم ارتفاع نیز با چالش محافظت میکنند. برای نیروهای امنیتی، این بدان معناست که نه تنها به چگونگی شناسایی یک پهپاد ورودی، بلکه چگونگی هماهنگ کردن یک واکنش موثر نیز توجه شود.
متن اصلی (انگلیسی)
As drones multiply, the battle to control low-altitude airspace intensifies
The proliferation of inexpensive unmanned aircraft is creating new security challenges for governments, militaries and security agencies around the world