با حرکت ضد صهیونیستی، حزب سبز بریتانیا پنجره اورتون را در مورد یهودی ستیزی تغییر می دهد - نظر

هر کسی با نیمی از مغز می تواند ببیند که طرح تصویب شده توسط حزب سبز انگلستان و ولز شرم آور است. یک حزب سیاسی بریتانیا با 1022 رای موافق و 813 رای مخالف تصمیم گرفت که صهیونیسم - جنبش آزادیبخش ملی یهودیان - باید "مانند هر شکل دیگری از نژادپرستی" تلقی شود. این کشور همچنین از یک کشور فلسطینی در سراسر سرزمینی که اکنون اسرائیل در آن قرار دارد، حمایت کرد. سایرین بسیار داناترتر از من، جهل و کینه توزی این طرح را از بین برده اند.

جاناتان فریدلند، که در گاردین می نویسد، غرور اصلی آن را برملا کرد: باز هم، غیریهودیان تصمیم گرفته اند به یهودیان بگویند صهیونیسم به چه معناست و کدام بخش از هویت ما مجاز است. تقریبا هر جنبش کنیسه در بریتانیا ارتباطی با صهیونیسم دارد. بنابراین، سبزها بیشتر زندگی سازمان یافته یهودیان را در معرض سوء ظن قرار می دهند. وزارت خارجه اسرائیل این تصمیم را "لکه ای بر تاریخ بریتانیا" خواند. هست.

اما من می‌خواهم روی چیزی شوم‌تر تمرکز کنم: تغییر پنجره اورتون. پنجره اورتون، که به نام تحلیلگر سیاست آمریکایی جوزف اورتون نامگذاری شده است، طیف وسیعی از ایده‌ها را توصیف می‌کند که در هر زمان از نظر سیاسی قابل قبول هستند. درون "پنجره" نظراتی وجود دارد که سیاستمداران و نهادهای محترم می توانند از آنها حمایت کنند بدون اینکه به عنوان افراط گرا رد شوند. بیرون از "پنجره" ایده هایی هستند که فراتر از رنگ پریده در نظر گرفته می شوند - بیش از حد توهین آمیز، پوچ یا خطرناک که قابل بررسی جدی نیست. پنجره از طریق استدلال، بحران، تکرار، و تایید نهادی حرکت می کند.

ایده ای که غیرقابل تصور شروع می شود، به عنوان رادیکال پخش می شود، بحث برانگیز است، سپس به عنوان یک دیدگاه مشروع در میان دیگران پذیرفته می شود. تغییر اساسی زمانی رخ می‌دهد که یک نهاد جریان اصلی می‌گوید غیرقابل گفتن است و دیگران باید درباره آن بحث کنند. این همان چیزی است که در برایتون اتفاق افتاد. "صهیونیسم نژادپرستی است" روی پلاکاردی در لبه تظاهرات یا در یک پست ناشناس در رسانه های اجتماعی باقی نماند. حزبی با نمایندگان منتخب و جاه طلبی های جدی انتخاباتی در مورد آن بحث کرد، به آن رأی داد و آن را به عنوان سیاست رسمی پذیرفت.

غیرقابل تصور به یک پیشنهاد کنفرانس تبدیل شد و حرکت کنفرانس به سیاست حزب تبدیل شد. جن از بطری خارج شده است. خوشبختانه، محکومیت گسترده ای وجود داشته است. چهار نماینده از پنج نماینده سبزها با این طرح مخالفت کردند. لیبرال دموکرات ها آن را محکوم کردند. نمایندگان کارگری آن را به پلیس و کمیسیون برابری و حقوق بشر ارجاع دادند. یکی از رهبران سبزهای آلمان آن را "غیر قابل تحمل و غیرقابل قبول" خواند. یک جامعه فقط زمانی از مرزهای اخلاقی خود محافظت می کند که افراد شایسته با صدای بلند از آنها دفاع کنند. اما محکومیت جن را به شیشه بر نمی گرداند.

از این پس، یک فعال، مشاور یا حزب دیگر ایده ای کاملا غیرقابل تصور را معرفی نخواهد کرد. آنها از سیاست موجود حزب بریتانیا استناد خواهند کرد. پیشنهاد بعدی کمتر تکان دهنده به نظر می رسد زیرا مرز اول قبلا عبور کرده است. به این ترتیب است که پنجره حرکت می کند، و چرا یهودیان بریتانیا احساس امنیت کمتری خواهند کرد، حتی اگر سبزها هرگز به دولت نزدیک نشوند. جو سیاسی برای مدت قابل توجهی در حال ایجاد است.

سال گذشته، کایر استارمر، نخست وزیر وقت بریتانیا، یک کشور فلسطینی را به رسمیت شناخت که مرزها، پایتخت، دولت و ترتیبات امنیتی آن با اسرائیل به توافق نرسیده بود. ماه گذشته، ادوارد میلیبند، وزیر امور خارجه، تجارت کالاهای جوامع یهودی در یهودیه و سامره را ممنوع کرد و "تروریست های شهرک نشین" را به پاکسازی قومی متهم کرد. اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا به خاطر رویکرد قبلی حزب کارگر در قبال غزه عذرخواهی کرد، گویی که شکست اخلاقی اصلی پس از 7 اکتبر، همدردی بیش از حد و سیاست های خشونت آمیز اسرائیل نیست.

افراد همچنان مسئول جنایات خود هستند. اما زبان عمومی فضایی ایجاد می‌کند. دادن مجوز به یهودی‌ستیزان وقتی اسرائیل به تنهایی به یک منفرد تبدیل می‌شود، زمانی که صهیونیسم نژادپرست اعلام می‌شود، و زمانی که وابستگی یهودیان به اسرائیل به عنوان شاهدی بر فساد اخلاقی تلقی می‌شود، یهودی‌ستیزان اجازه می‌شنوند حتی اگر سیاستمداران اصرار داشته باشند که هرگز آن را نداده‌اند. به بریتانیا نگاه کنید، جایی که این طرح تصویب شد.

دو نمازگزار در حمله تروریستی به جماعت عبری هیتون پارک در منچستر در یوم کیپور سال گذشته کشته شدند. در ماه آوریل، دو مرد یهودی در گلدرز گرین در حمله ای که تروریستی اعلام شد، پس از آتش زدن آمبولانس های یهودی در این منطقه، زخمی شدند. پلیس ضد تروریسم یک طرح الهام گرفته از دولت اسلامی برای حمله به راهپیمایی علیه یهودی ستیزی و سپس محله های یهودی نشین منچستر با سلاح های خودکار را خنثی کرد.

توطئه گران می خواستند صدها نفر را بکشند. همین چند روز پیش، دادگاهی ادعاهایی را شنید که دو مرد ایرانی به عنوان بخشی از یک توطئه بمب کلر، کنیسه جماعت عبری هیتون پارک را تماشا کرده اند. خدا را شکر برای پلیس و سرویس های امنیتی که این نقشه ها را خنثی کردند. سپس بی بی سی است. روزنامه نگار پاتریک کریستیس اخیرا بار دیگر شواهد مربوط به بی بی سی عربی را برجسته کرد که توسط هزینه مجوز و پول دولتی پشتیبانی می شود. یک پرونده فاش شده توسط مشاور سابق استانداردهای بی بی سی، مایکل پرسکات، مشارکت کنندگان با دیدگاه های مستند یهودی ستیزانه یا طرفدار حماس را توصیف می کند که مکررا به عنوان بی طرف ارائه شده اند.

تنس ها یکی 522 بار ظاهر شد. دیگری که نوشته بود یهودیان را باید «همانطور که هیتلر کرد» سوزاندند، 244 بار ظاهر شد. این یک شکست نهادی در مقیاسی ترسناک است. ماه ها پس از 7 اکتبر، من در برابر مقایسه با آلمان قبل از جنگ مقاومت می کردم. بریتانیا آلمان نازی نیست و قیاس های تاریخی بی دقت بحث را ضعیف می کند. هنوز نهادهای دموکراتیک، افسران پلیس شجاع و رهبران سیاسی وجود دارند که مایل به محکومیت یهودستیزی هستند.

زمانی که نهادها یهودیان را مشخص می‌کنند، زمانی که یک پخش‌کننده ملی نفرت را مطرح می‌کند، زمانی که دولت‌ها استانداردهایی را برای دولت یهودی اعمال می‌کنند که برای هیچ کشور دیگری اعمال نمی‌شوند، و زمانی که خشونت بخشی از محاسبات امنیتی زندگی یهودیان می‌شود، پیشرفت می‌کند. بریتانیا هنوز آنجا نیست. اما دیگر با خیال راحت از آنجا دور نمی‌شود. در 24 اکتبر 2023، کمتر از سه هفته پس از کشتار حماس، در این روزنامه نوشتم که زمان خروج یهودیان بریتانیا فرا رسیده است. من با دلی سنگین و شاید با این امید نوشتم که حوادث اشتباه مرا ثابت کنند.

چیزی که من پیش‌بینی نمی‌کردم این بود که این وخامت با چه سرعتی اتفاق می‌افتد. جنبش سبز از نظر سیاسی کاری بسیار مهم انجام داد: یک گزاره یهودی‌ستیزانه را به اندازه‌ای قابل احترام کرد که به سیاست حزب تبدیل شد. پنجره اورتون تغییر کرده است. یهودیان بریتانیا می توانند هوای سردی را که از آن عبور می کند احساس کنند. نویسنده یک خاخام و پزشک است که در نتانیا زندگی می کند. او یکی از بنیانگذاران یهودیت الهام بخش Techelet است. برای اطلاعات بیشتر از کارهای او، به این آدرس بروید: rabbidrjonathanlieberman.substack.com