با حیات وحش ارزشمند خود چه خواهید کرد؟

یک بلدرچین باب وایت شمالی نر روی زمین در جنوب تگزاس بذرها را جستجو می کند. | Jon G. Fuller/VWPics/گروه جهانی تصاویر از طریق گتی

وقتی میلیون ها رای دهنده در نوامبر امسال برگه های رای خود را پر می کنند، آنها فقط نمایندگان منتخب را انتخاب نمی کنند. بسیاری از ایالت ها از طریق اقدامات رای گیری متمرکز بر مواردی مانند اختصاص پول بیشتر برای حفاظت از زیستگاه یا کاهش اثرات تغییرات آب و هوا، فرصت تأثیرگذاری بر حفاظت و حیات وحش را نیز ارائه می دهند. حتی می توان مدیریت حیات وحش را در یکی از زیباترین ایالت های کوهستانی کشور تغییر داد - و همچنین منجر به مرگ بی رویه انواع حیوانات وحشی شد.

و در حالی که ممکن است اقدامات رای گیری در طرح کلان سیاست انتخاباتی مانند یک سیب زمینی کوچک به نظر برسد، اما امسال می تواند تاثیر زیادی داشته باشد. دولت ترامپ به طور سیستماتیک حفاظت از گونه‌های در خطر انقراض را لغو می‌کند، به ستون‌های قدیمی مقررات آب و هوایی ضربه می‌زند و بودجه آژانس‌هایی مانند سرویس پارک‌های ملی و خدمات جنگل‌های ملی را که هر دو بر گستره وسیعی از زیستگاه‌های حیات وحش نظارت می‌کنند، کاهش داده است.

در بسیاری از موارد، ایالت‌ها مجبور شده‌اند تا منابع بیشتری را برای حفظ زیستگاه‌ها و گونه‌های موجود در مرزهای خود تدارک ببینند و اقدامات رای‌گیری می‌تواند به شکل‌گیری این تصمیم‌ها کمک کند.

در اینجا هفت اقدام رای گیری که می تواند اکوسیستم های سراسر کشور را در این انتخابات متحول کند آورده شده است:

کالیفرنیا - گزاره 45: کاهش بررسی های آزاردهنده محیطی، همچنین شاید کاهش زیستگاه ها

این اقدام رأی‌گیری دوره‌های بررسی زیست‌محیطی را برای «پروژه‌های ضروری» مانند مسکن، سیستم‌های آب، انرژی پاک و امکانات پزشکی و غیره کوتاه می‌کند. در ایالتی که در تلاش است تا آنچه را که به اندازه کافی سریع نیاز دارد بسازد، این می تواند به سرعت بخشیدن به پروژه های انرژی پاک ضروری کمک کند که می تواند به کند کردن تغییرات آب و هوایی کمک کند. از سوی دیگر، کاهش زمان بررسی قانون کیفیت محیطی کالیفرنیا، همانطور که این پیشنهاد انجام می‌دهد، می‌تواند منجر به افزایش تخریب زیستگاه شود و سازمان‌های مدافعی مانند باشگاه سیرا را به مخالفت با آن سوق دهد.

گرجستان - اصلاحیه 1: معافیت های مالیاتی برای زمین های حفاظت شده (شاید)

این اصلاحیه ممکن است کمی در علف های هرز به نظر برسد - و بیشتر به نفع کشاورزان و دامدارانی است که به دنبال معافیت های مالیاتی هستند. اما اگر مالک از آن تحت برنامه ارزیابی ارزیابی استفاده حفاظتی ایالت محافظت کند، مقدار زمینی که می تواند از آن معافیت های مالیاتی دریافت کند، دو برابر می شود (از 2000 هکتار به 4000 هکتار).

همانطور که یانشو لی، دانشیار اقتصاد جنگل در دانشگاه جورجیا به من گفت، این اصلاحیه می‌تواند مالکان زمین را تشویق کند تا بخش‌های بزرگ‌تری از دارایی خود را برای حفاظت از زیستگاه حیات وحش کنار بگذارند، که به نفع گونه‌هایی مانند آرمادیلو نه‌بند و بلدرچین شمالی که این زیستگاه‌ها را می‌نامند، خواهد بود.

ماساچوست - سؤال 6: صندوقی برای طبیعت

سوال 6 یک «صندوق طبیعت برای همه» ایجاد می‌کند که مالیات‌های موجود بر کالاهای ورزشی، وسایل نقلیه تفریحی و پولی که در زمین‌های گلف خرج می‌شود را به سمت حفاظت هدایت می‌کند. سپس این صندوق می‌تواند برای حفاظت از منابع طبیعی استفاده شود، و این اولین باری است که ایالت منبع بودجه اختصاصی برای پروژه‌های حفاظتی دارد.

کلرادو - پیشنهاد 137: پول بیشتر برای بازسازی و پیشگیری از آتش سوزی جنگلی

این پیشنهاد، مشابه ماساچوست، مالیات های موجود بر فروش کالاهای ورزشی را به صندوق ایالتی اختصاص می دهد که به حفاظت و پیشگیری از آتش سوزی جنگلی اختصاص دارد. در ایالتی که بیش از 2 میلیون هکتار در دهه گذشته آتش‌سوزی‌ها را درنوردیده است، ده‌ها گروه حفاظت از این اقدام برای حفاظت از زیستگاه‌ها و گونه‌ها حمایت می‌کنند.

آرکانزاس - شماره 4: آبراه ها و آبراه ها

در اینجا، از رای دهندگان خواسته می شود تا سقف 500 میلیون دلار اوراق قرضه را تأیید کنند که می تواند برای تأمین مالی پروژه های زیرساختی مرتبط با آب مانند تصفیه آب، دفع زباله و زیرساخت های تالاب استفاده شود. تقویت تالاب ها تحت پیشنهاد آرکانزاس می تواند به حیواناتی که در آن زیستگاه ها زندگی می کنند، که اغلب در این منطقه نادیده گرفته می شوند، کمک کند.

رود آیلند - سوال 5: پول جدید برای انعطاف پذیری آب و هوا و حفاظت از زیستگاه

این اقدام امکان دریافت 55 میلیون دلار اوراق قرضه را برای تامین مالی پروژه های زیست محیطی و تفریحی فراهم می کند. بزرگترین بخش از این تغییر - 25 میلیون دلار - صرف کمک به محافظت از ایالت در برابر تأثیرات تغییرات آب و هوایی خواهد شد. بر اساس گزارش رود آیلند کرنت، 7 دلار دیگر به حفاظت از خلیج ناراگانست و حوضه های آبخیز آن اختصاص خواهد یافت که شامل بودجه ای برای «بازیابی زیستگاه های طبیعی و کنترل گیاهان آبزی مهاجم» می شود.

این اقدامات رای گیری تا کنون نسبتا ساده بوده است، اما یک سوال برای رأی دهندگان در پاییز امسال وجود دارد که حیوانات وحشی را در جلو و مرکز قرار می دهد - و شکارچیان و ماهیگیران را از یک خط مرکزی اخلاقی جدا می کند. که ما را به کلرادو برمی گرداند:

کلرادو - اصلاحیه 83: یک حق قانونی برای شکار ... به طور سنتی

در ظاهر، این اصلاحیه نسبتا بی ضرر به نظر می رسد. از رای دهندگان می خواهد که «حق شکار، ماهیگیری، و برداشت ماهی و حیات وحش با روش های سنتی» را در قانون اساسی ایالت قید کنند. شکار و ماهیگیری در کلرادو در حال حاضر بزرگ هستند، و توسط قانون محافظت می شوند، بنابراین ممکن است تغییر عمده ای به نظر نرسد.

اما، همانطور که ربکا نیمیک، یکی از مدیران مرکز سیاست‌گذاری حیوانات-انسان دانشگاه ایالتی کلرادو و یکی از کمیسیون‌های پارک‌ها و حیات وحش کلرادو، به من گفت، نه متن لایحه و نه موافقان آن تعریف نمی‌کنند که چه «روش‌های سنتی» شکار و ماهیگیری تحت این اصلاحیه مجاز است.

نیمیک گفت: «به طور واضح بخوانید، روش‌های سنتی را می‌توان به گونه‌ای تفسیر کرد که شامل اقداماتی مانند مسمومیت، تله نگه داشتن پا، تورهای آبششی یا طعمه‌گذاری و شکار کردن شکار می‌شود. بسیاری از این شیوه‌ها حیوانات را مجروح یا معلول می‌کنند، از جمله آنهایی که هدف قرار نمی‌گیرند: تله‌ها و سموم فک‌های فولادی، مثلا آهو، گرگ و سیاه گوش تفاوتی قائل نمی‌شوند.

همه این اعمال در کلرادو طی سال‌ها غیرقانونی شده‌اند، چه از طریق سایر اقدامات رای‌گیری یا تغییرات قانونی. به عنوان مثال، در سال 1992، مردم کلرادا به ممنوعیت شکار خرس با استفاده از طعمه و سگ شکاری رای دادند و چهار سال بعد آنها تله های نگهدارنده پا و تله را ممنوع کردند.

اصلاحیه جدید همچنین در ادامه پیشنهاد می کند: «تثبیت شکار و ماهیگیری به عنوان ابزار ترجیحی برای مدیریت جمعیت ماهی و حیات وحش». این امر فضای کمتری را برای آژانس‌های حیات وحش مانند CPW می‌گذارد تا تصمیم‌های دقیق بگیرند یا برنامه‌های جایگزین مانند کنترل تولد یا جابجایی حیوانات را اجرا کنند. همچنین توانایی آنها را در در نظر گرفتن ترجیحات افرادی که به دلایلی غیر از شکار به حیات وحش اهمیت می دهند، کاهش می دهد.

نیمیک گفت: «علم بیولوژیکی می‌تواند تصمیم‌گیری درباره تعداد حیواناتی که می‌توانند بدون تهدید جمعیت کشته شوند، تعیین کند. اما نمی‌تواند به ما بگوید که چه شیوه‌های شکار اخلاقی هستند، یا چگونه می‌توان فرصت‌های شکار را با تمایل مردم برای زنده دیدن حیات وحش - و محافظت از رنج‌های غیرضروری متعادل کرد.»

نیمیک به من گفت که فشار برای این حمایت های قانون اساسی بخشی از یک واکنش شدیدتر علیه گروه های حفاظت است. اما در این مورد، به سادگی شکارچی در مقابل غیرشکارچی نیست: بسیاری از شکارچیان و ماهیگیران از در نظر گرفتن ملاحظات اخلاقی هنگام تصمیم‌گیری درباره نحوه مدیریت حیات وحش حمایت می‌کنند و برخی از گروه‌های شکار در کلرادو علنا علیه این اصلاحیه صحبت کرده‌اند.

نیمیک گفت: «اگر می‌خواهیم چیزی را در قانون اساسی ثبت کنیم، باید بگوییم که باید بین تنوع منافع عمومی در حیات وحش در همه تصمیم‌های مدیریتی خود تعادل برقرار کنیم.» اگر می‌خواهیم با چالش‌های پیچیده‌ای که حیات وحش ما در حال پیشروی در ایالت و در سراسر کشور با آن مواجه است، مقابله کنیم، به روش‌های نوآورانه نیاز داریم، نه روش‌های سنتی.»