با خاموش شدن اعتراضات اما فراموش نشده، فروشندگان برای عکس در پاریس به کاخ بزرگ بازگشتند

همزمان با پخش موسیقی ملایم در سالن‌های یک Grand Palais با نور ملایم و درخشان در پاریس، عصر سه‌شنبه، افراد VIP برای یک شام خصوصی که توسط Prix Pictet به عنوان بخشی از نمایشگاه عکس پاریس برگزار می‌شود، که در 12 نوامبر به روی عموم باز می‌شود، وارد شدند. بازل پاریس مجبور شد همان مکان را تخلیه کند. غرفه ها زود برچیده شدند، شب قبل از تظاهرات برنامه ریزی شده برای 24 اکتبر.

تعطیلی نمایشگاه دو روز زودتر از برنامه‌ریزی شده بی‌سابقه بود و برای بسیاری شوک‌کننده بود و در نهایت هنر بازل را مجبور کرد تا 20 درصد تخفیف در هزینه غرفه‌ها به همه غرفه‌داران ارائه دهد.

اگرچه ناآرامی‌های مدنی در فرانسه به سطح تبی که در ماه اکتبر تجربه شد بازنگشته است، و دولت کنترل بیشتری بر اوضاع اعمال کرده است، تظاهرات در اینجا ادامه دارد تا توجه به افزایش هزینه‌های زندگی و مدارس دولتی با کمبود بودجه را جلب کند. در این صورت، سازمان دهندگان و غرفه داران عکس پاریس چگونه همه چیز را دنبال می کنند؟

فلورانس بورژوا، کارگردان Photo Paris به ARTnews گفت: «البته ما وضعیت را از نزدیک زیر نظر داریم تا ببینیم اوضاع چگونه تکامل می‌یابد. "در این مرحله هیچ چیز جدیدی برای گزارش وجود ندارد و هیچ چیز نگران کننده ای نیست. در واقع، دو هفته است که تظاهرات به طور مسالمت آمیز و به طور کلی در شرق پاریس برگزار می شود. بنابراین ما نگران نیستیم و ما هوشیار هستیم تا در صورت لزوم بتوانیم پاسخ دهیم."

بورژوا گفت که این نمایشگاه یک بار پیش از این، پس از حملات تروریستی 2015 در پاریس، زود بسته شده است. با وجود نداشتن بیمه مناسب در آن زمان، برگزارکنندگان 20 درصد هزینه غرفه را بازپرداخت کردند. او گفت: «اما این نشانه ای از آنچه ممکن است در سال 2026 اتفاق بیفتد نیست. این وضعیت بسیار متفاوت از تظاهرات کنونی بود.» (او از اظهار نظر بیشتر در مورد بیمه نامه فعلی نمایشگاه خودداری کرد.)

او افزود: "اگر ما در این مسیر با چیزی روبرو شویم، تصمیم ما بر اساس حفاظت از امنیت همه خواهد بود. این اولویت است."

برای توماس زاندر، گالریست آلمانی، که در نمایشگاه کوتاه شده آرت بازل پاریس به نمایش گذاشت و اکنون برای عکس پاریس بازگشته است، این شهر بزرگ ترین جاذبه است. او گفت: «از یک جهت عجیب است، اما من پاریس را دوست دارم. او گفت که تعطیلی زودهنگام "دو روز خوب" فروش برای او تمام شد و افزود: "اکنون در این هفته در وضعیت بهتری هستیم و تظاهرات زیادی در مرکز وجود ندارد و از هفته هنر بازل پاریس ساکت تر است."

در این نمایشگاه، غرفه او آنچه را که او به عنوان «آثار با کیفیت موزه» توصیف کرد، به نمایش گذاشته است، زیرا «همه اهالی موزه به اینجا می آیند، به پاریس عکس». این شامل مجموعه ای از شش چاپ اصلی منحصر به فرد انتقال رنگ توسط ویلیام اگلستون از سال 1968 تا 1973، با قیمت 1 میلیون یورو (1.11 میلیون دلار) است. یک سری نادر از 41 چاپ ژلاتین قدیمی از ماشین های پین بال توسط Candida Höfer، که به عنوان یک نمایشگر به قیمت 600,000 یورو (665,570 دلار) به فروش می رسد. و 16 اثر از مجموعه "آنالوگ" زوئی لئونارد (1998-2009) در مورد تغییر مکان پایین ایست ساید نیویورک و در مجموع به مبلغ 140000 یورو (155300 دلار) عرضه شد.

عکس پاریس در Grand Palais، 2026. عکس Devorah Lauter/ARTnews

از نظر قیمت، پاریس فوتو نمایشگاه بسیار قابل دسترس تری نسبت به آرت بازل پاریس است، جایی که آثار هنری اغلب به صورت شش، هفت و حتی هشت رقمی عرضه می شوند. در حالی که برخی از غرفه داران در پاریس فوتو ممکن است بیش از 1 میلیون دلار فروش داشته باشند، قیمت آثار دیگر می تواند از چند صد دلار شروع شود و کتاب های امضا شده توسط هنرمندان حتی کمتر از 100 دلار قیمت دارند.

به گفته بورژوا، که گفت که تعطیلی فروش بیش از هر زمان دیگری «به مسئله کیفیت برمی گردد، به همین دلیل است که ما سخت تلاش کرده ایم تا در طول 0 سال گذشته بهترین عکس را ارائه دهیم، با وجود قیمت های پایین تر از بازارهای نقاشی و مجسمه سازی معاصر، بازار عکاسی از بقیه سردی هایی که بازار هنر جهانی در چند سال گذشته با آن روبه رو بوده است، مصون نمانده است». او افزود، حتی هنوز، "برای آثار عکاسی با کیفیت بالا، قیمت ها همچنان بالاست و کاهش نمی یابد."

چندین فروشنده گفتند که دسترسی و فاصله گرفتن از کلوپ میلیاردرهای کلکسیونر اغلب به نفع پاریس فوتو است، زیرا معترضان خواهان برابری اجتماعی بیشتر هستند. (در ماه اکتبر، فراخوان هایی برای اعتراض در خارج از آرت بازل پاریس و «بازپس گیری کاخ بزرگ» از چند ثروتمند وجود داشت.)

بورژوا گفت: «با شرکت در یک نمایشگاه، واقعیت‌های زندگی پیرامون خود را نادیده نمی‌گیریم و از آن جدا نمی‌شویم. ما همچنین بخشی از اقتصاد را نمایندگی می‌کنیم: گالری‌هایی هستند که از این طریق امرار معاش می‌کنند، هنرمندان را نمایندگی می‌کنند، به آنها دیده می‌شوند و با فروش آثارشان از آنها حمایت می‌کنند. من معتقدم همه این‌ها بسیار مهم است.»

آن لور بوفارد، فروشنده پاریس، گفت: «از بسیاری از مردم شنیده ام که عکس پاریس تصویری کاملا مشابه با آرت بازل ندارد. این نمایشگاهی است که معنای کمتری دارد که نماد تمرکز خاصی از ثروت است، یا نخبه گرایی مختص افراد بسیار ثروتمند.» بافارد با در نظر گرفتن تعطیلی اخیر با توجه به معترضان که آرام شده اند، گفت: "همه ما تلاش می کنیم خوشبین بمانیم."

او در حال ارائه عکس های نمک شسته و کریستالی است که در دریای مرده، در مرز بین اسرائیل، اردن و کرانه باختری، توسط ایلانیت ایلوز، با قیمتی بین 2000 تا 17750 دلار گرفته شده است. و همچنین عکس های نقاشی و کشیده شده توسط Vasantha Yogananthan که در مورد تاثیر گردشگری در منطقه شمال هند در هیمالیا است، قیمتی بین 3300 تا 11100 دلار دارد.

در جای دیگر، گالری پیس جواهری از چاپ ژلاتین قدیمی 1926 را بر روی کارت پستال آندره کرتز به قیمت 500000 دلار عرضه می کند. تصور می شود که یکی از تنها شش یا هفت مورد در جهان باشد. در بخش مقرون‌به‌صرفه‌تر، عکس‌های طبیعت بی‌جان با اندازه متوسط ​​کیکی اسمیت قبلا به قیمت ۸۵۰۰ دلار فروخته شده‌اند.

لورن پانزو، معاون ارشد پیس گفت: «روز اول بسیار قوی بود، با تعدادی فروش قابل توجه در اولین ساعات نمایشگاه، که منعکس کننده تقاضای شدید برای عکاسی بود. «بخصوص مایه دلگرمی است که تعداد زیادی از کلکسیونرهای جدید را در کنار مشتریان فعلی ببینیم.

پانزو عصر سه‌شنبه به ARTnews گفت که در حالی که گالری احتمال وقفه‌های بیشتر در نمایشگاه را از اعتراض‌های جاری در نظر گرفته است، او «شخصا نگران نیست - همیشه اعتراض‌ها در اینجا وجود دارد» و به نظر می‌رسد اعتراض‌های فعلی بیشتر «تحت کنترل هستند». او انتظار دارد که در آخر هفته خطوطی برای ورود به Grand Palais مانند سال های گذشته وجود داشته باشد. او گفت: "مردم در پاریس عاشق عکاسی هستند. من فکر می کنم چنین عشقی برای این رسانه وجود دارد. بسیار در دسترس است." "عکاسی متفاوت است."

آثاری از الساندرو کالابرز در غرفه Viasaterna در پاریس Photo 2026. عکس Grégoire Grange

خوشامدگویی به بازدیدکنندگان هنگام ورود به کاخ بزرگ، مجموعه بزرگی از آثار است که زندگی حرفه ای عکاس آلمانی توماس راف را در بر می گیرد، با همکاری پنج گالری او: دیوید زویرنر، کنراد فیشر، مای 36، لیا روما، اسپروث ماگرس. موارد دیگر، برگزیده‌ای که عکاسان زن را برجسته می‌کند، که اکنون 38 درصد از هنرمندانی را تشکیل می‌دهند که در نمایشگاه حضور دارند، از 20 درصد در زمان راه‌اندازی برنامه در سال 2018، و حدود 100 عکس تازه به‌دست‌آمده و دیده نشده از مجموعه مرکز پمپیدو.

Prix ​​Pictet همچنین اکنون دارای یک غرفه اختصاصی است که شامل آثاری از برنده امسال است: زندگی بی جان والری بلین، که انباشته ای از کالاهای پلاستیکی و یادگاری موری را نشان می دهد، و The End اثر آلفردو جاار، که در مورد دریاچه نمک بزرگ در یوتا در حال پسرفت است.

مجموعه‌ای از آثار هنری که در سرتاسر کاخ بزرگ پخش شده‌اند، نشان‌دهنده هر دهه از زمان ایجاد عکاسی است که امسال دویستمین سالگرد آن را جشن می‌گیرد. در یک طرف سرژ پلانچروکس قرار دارد که قدیمی‌ترین عکس موجود جهان به حساب می‌آید، چاپی اصلی از نمای پیشگام عکاسی جوزف نیکفور نیپس از پنجره در لو گراس (1825).

از سوی دیگر، نصب آثاری از الساندرو کالابرز در غرفه گالری Viasaterna میلان است. این آثار رویایی با قیمتی بین 2440 تا 8430 دلار با چاپ تصاویر در سمت "اشتباه" کاغذ عکس براق ساخته می شوند که منجر به چاپ های نقاشی شده و برقی می شود. Calabrese به ARTnews گفت: «در پایان، نوعی نقاشی آبرنگ ایجاد می‌کند، اما [ساخته شده] به‌طور خودکار. تمام تحقیقات من بر این اساس است که به دنبال محدودیت جنبه فیگوراتیو و رئالیسم در عکاسی و تلاش برای به چالش کشیدن آن باشم.