با شیکاگو تاپر آشنا شوید که چندین دهه نمایش راک را مستند کرده است

از هر گروه راک مستقلی که در دهه نود زمانی را در جاده ها گذرانده است، در مورد مکان مورد علاقه قبلی خود در شیکاگو بپرسید و Lounge Axe احتمالا در صدر لیست خواهد بود. این کلوپ صمیمی در خیابان لینکلن که در سال 1987 راه اندازی شد و بیشتر عمرش متعلق به جولیا آدامز و سو میلر بود، میزبان نمایش های به یاد ماندنی بی شماری بود قبل از اینکه درهای خود را برای همیشه در 15 ژانویه 2000 ببندد. هفته منتهی به پایان آن شامل اجراهایی از افسانه های محلی، Shevens Lounge و دریم دیلاکس و الون دیلاکس بود.

اگرچه ربع قرن است که از بین رفته است، اما Lounge Axe هرگز فراموش نشده است. و به زودی، بسیاری از نمایش‌هایی که در آنجا برگزار می‌شوند، به لطف برنامه محلی Aadam Jacobs و بایگانی اینترنت، برای همه به صورت رایگان در دسترس خواهند بود. جیکوبز که حدود 2200 ست را در Lounge Axe ضبط کرد که از اواخر دهه هشتاد شروع شد، می‌گوید: «در آنجا خیلی احساس می‌کردم که در خانه هستم. "Lounge Axe اغلب جایی بود که من برای رفتن انتخاب می کردم."

اولین نمایش او در Lounge Axe، Duncan Imperials در 5 ژوئیه 1989 بود. یک دهه بعد، او آخرین کنسرت تالار را توسط گروه کوکتلز ضبط کرد. آرشیو کامل جیکوبز همچنین شامل تعداد زیادی نمایش در مکان‌های دیگر شیکاگو با نمایش‌هایی مانند Pixies (10 اوت 1989، در مترو)، نیروانا (8 ژوئیه 1989، در Dreamerz)، Hüsker Dü (16 ژوئن 1984، در West End، 57 Smith در West End) و 57 Smith در West End است. این مجموعه در مجموع حدود 10000 مجموعه را جمع آوری می کند و سندی ارزشمند از یک دوره راک را تشکیل می دهد.

برایان امریک که وظیفه عظیم دیجیتالی کردن کل مجموعه و همچنین خاطرات دقیق جیکوبز را در مورد نمایش هایی که در آن حضور داشت، می گوید: «تعجب آور است که او این نمایش ها را خیلی وقت پیش ضبط کرده است. "او واقعا همانطور که رفت یاد گرفت و فهمید کجا میکروفون ها را برای بهترین صدا قرار دهد."

جیکوبز می‌گوید که معمولا از گروه‌ها و/یا سالن‌ها اجازه می‌خواست تا ضبط‌هایش را بسازد، و اغلب کپی‌هایی را نیز به آنها می‌داد. او می گوید که او چند کنسرت را بیشتر در حالت "خفا" ضبط کرد. "اما بیشتر کارهایی که انجام دادم، اکثریت قریب به اتفاق کارهایی که انجام دادم، اینطور نبودند. شما میکروفون ها را می دیدید. می دانستید که من چه کار می کنم. من اجازه داشتم." (نه بایگانی اینترنتی و نه جیکوبز از ضبط‌های مجموعه آدام جیکوبز سود نمی‌برند.) انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران، 500 آلبوم برتر تمام دوران، 100 بهترین فیلم از بین

اولین ضبط او در 17 سالگی در سال 1984 از گروه موسیقی آزاد بریتانیایی AMM بود. جیکوبز می‌گوید: «تا زمانی که اوضاع واقعا آماده شد، تقریبا هر شب بیرون می‌رفتم. فکر می‌کنم بیشتر دهه نود، سالی 200 تا 250 برنامه اجرا می‌کردم.»

در مجموعه جیکوبز ضبط های مهم بی شماری وجود دارد. نوار اسمیت ها اولین نمایش در اولین تور ایالات متحده آنها را به تصویر می کشد. او Nirvana را دو سال قبل از Nevermind دید، زمانی که آنها برای یک گروه محلی به نام Precious Wax Drippings باز شدند. او همچنین اجراهای اولیه هنرمندانی مانند لیز فیر را که کار خود را با نواختن در بارهای شیکاگولند آغاز کرد، مستند کرد. جیکوبز می‌گوید: «من در اولین کنسرت‌های او با کسی نبودم.

امریک، که این اعداد را اجرا کرد، می‌گوید که گروه جیکوبز بیشترین رکورد را به نام روز یازدهم رویای با 166 ثبت کرده است. (اگر هنرمندان انفرادی را حساب کنید، رابی فولکس با 282 ست در رتبه اول قرار دارد.) سایر مجموع‌های بالا متعلق به داگ جولین از گروه پوی داگ پوندرینگ و مکونز است. با توجه به تعداد کنسرت‌هایی که او ضبط کرده است، انتخاب کنسرت‌های مورد علاقه برای جیکوبز سخت است، اما او به‌ویژه به ضبط‌های چندگانه‌اش از گروه هلندی Ex علاقه دارد. یکی دیگر از گروه های به یاد ماندنی برای او Wedding Present است. او می‌گوید: «آنها کنسرتی را در Lounge Axe برگزار کردند که فوق‌العاده خاص بود» (این اتفاق در 9 مارس 1991 رخ داد).

جیکوبز چندین بار در هفته از سال 1984 تا اوایل سال 2020، زمانی که کووید سالن‌ها را در سراسر جهان بسته بود، کنسرت‌هایی را ضبط کرد. جیکوبز می‌گوید: «این بیماری همه‌گیر واقعا میخ را در تابوت قرار داد. من از بیماری همه گیر استفاده کردم تا مجموعه خود را به ترتیب الفبایی بسیار خوب و به خوبی سازماندهی کنم. اما انگیزه برای ضبط صداها به تازگی از بین رفته بود. او همچنین از برخی مشکلات سلامتی رنج می برد، و در حالی که پس از از سرگیری کنسرت ها، چند بار به صورت پراکنده اجرا می کرد، حدود سه سال از آخرین ضبط او می گذرد.

مطالب مرتبط رسمی است: 80 Is the New 60 on the Road Shoegaze هیچگاه بزرگتر از آنچه در حال حاضر است در سراسر ایالات متحده نبوده است، کلوپ های راک کوچک از صحنه های محلی پر رونق حمایت می کنند. غازها هرگز فکر نمی کردند که در اینجا به پایان برسند

او درباره اشتیاق همیشگی خود می‌گوید: «هدف این بود که وقتی برای اولین بار وارد شهر می‌شوند هیچ چیز واقعا عالی را از دست ندهیم. "من به جایی آمده ام که می خواهم از آنچه قبلا می دانم لذت ببرم."

اگرچه اکثر انتقال‌های دیجیتالی مجموعه جیکوبز کامل شده است، کمی طول می‌کشد تا کل مجموعه از طریق آرشیو اینترنت در دسترس قرار گیرد. امریک که از اواخر سال 2024 با تیمی متشکل از 15 داوطلب روی این پروژه کار می‌کند، می‌گوید: «ما در ماه حدود 200 مورد را [آپلود می‌کنیم». ما تخمین می زنیم که هنوز حدود 8000 مجموعه برای آپلود داریم. بنابراین اگر سالانه 2400 مجموعه را انجام دهیم، هنوز سه سال فرصت داریم.

شاید جای تعجب نباشد که جیکوبز آرشیو عظیمی از ویدئوهایی که از کنسرت های تلویزیونی ضبط کرده است نیز دارد. او می گوید: «ببین، این یک وسواس بود. منظورم این است که چرا تمام گروه‌های باحالی را که در تلویزیون بودند و هرگز نمی‌توانم آن‌ها را دوبار ببینم، ضبط نکنم مگر اینکه آن را ضبط کنم؟» امریک یک کانال یوتیوب برای آن ها نیز راه اندازی کرده است. جیکوبز به شوخی می گوید: «من اکنون سرگرمی برایان هستم.