با عقب نشینی آمریکا، ارز کشورهای کوچک افزایش می یابد
اگر تسلط دلار تضعیف شود، ارزهای کوچک و با مدیریت خوب ممکن است جذابیت جهانی پیدا کنند.
در دهه گذشته، ایالات متحده شروع به بازنگری در نقش خود در نظم بین المللی کرده است. ایالات متحده از طریق تعرفههای گمرکی بر کشورهای سراسر جهان، درگیریها در خاورمیانه و تسلیحسازی سیستمهای پرداخت بینالمللی (SWIFT)، تنشهای عمدهای را با متحدان خود ایجاد کرده است که از دلار آمریکا برای تجارت استفاده میکنند و آن را به عنوان ارز ذخیره نگه میدارند.
این سوال پیش میآید: اگر دلار آمریکا در صحنه بینالمللی ضربه بخورد، ارز چه کسی بیشتر سود میبرد؟
جدای از قدرت صعودی آشکار جهانی که چین است، بحث ما این است که کشورهای کوچک و خوب اداره شده با بازارهای سرمایه باز و حاکمیت قانون نهادی قوی بیشترین سود را در جبهه ارز خواهند داشت زیرا ایالات متحده به وضعیت ارز ذخیره جهانی خود آسیب می رساند و از صحنه بین المللی خارج می شود.
این به سه دلیل اصلی به دنبال دارد. اولا، اگر ایالات متحده دیگر مایل به عرضه ارزی نباشد که توسط یک فدرال رزرو مستقل قوی، حاکمیت قانون در صحنه بینالمللی، و شبکههای ریلی که به سلاح تبدیل نمیشوند، پشتیبانی میشود، سرمایهگذاران ارزی را درخواست خواهند کرد که این ویژگیها را ارائه دهد. کشورهای کوچکتر، با بازارهای سرمایه باز، نرخ ارز شناور آزاد، بازارهای مشتق ارز توسعه یافته، و همه با حمایت نهادهای قوی (بانک های مرکزی با مدیریت خوب)، همان ویژگی هایی را ارائه می دهند که دلار آمریکا در 100 سال گذشته ارائه کرده است.
دوم، تغییرات تکنولوژیکی در قالب استیبل کوینها و CBDCها، بستهبندی و تنوع بخشیدن به ارز کشورهای کوچک خود را برای سرمایهگذاران بینالمللی آسانتر میکند (و با تسویه تقریبا فوری). سرمایه گذاران بزرگ و نهادی بدیهی است که به دلیل فقدان اثرات شبکه (یعنی دیگران از آن در تجارت استفاده می کنند) و نگرانی های نقدینگی، در استفاده از ارزهای کوچکتر تردید دارند.
با گسترش محصولات مرتبط با بلاک چین، کاربران نهایی قادر خواهند بود ارزهای کوچک را با هم گروه بندی کرده و فورا آنها را انتقال دهند، که هر گونه نگرانی نقدینگی یا تسویه حساب در تجارت بین المللی را کاهش می دهد.
سومین و احتمالا مهمتر از همه، بزرگترین ضعف ارزهای کشورهای کوچک در واقع بزرگترین نقطه قوت آنها از دیدگاه یک دارنده/فروشنده ارز بینالمللی است. از آنجایی که یک کشور کوچک قدرت نهادی برای اخراج کاربران از شبکههای ریلی خود را ندارد (همانطور که ایالات متحده با متجاوزانی مانند روسیه و سیستم سوئیفت انجام داده است)، کاربر نهایی ارز یک کشور کوچک نباید نگران سلاحسازی سیاسی ارزی باشد که استفاده میکند.
بسیار بعید است که هنگام استفاده از واحد پول یک کشور کوچک (یا سبدی از ارزهای کوچک)، سرمایه گذار بین المللی نگران تلاش هماهنگ برای جلوگیری از دسترسی آنها به شبکه های ریلی پولی برای شکایات بین المللی باشد.
با توجه به اینکه حجم بدهی در سراسر جهان غرب به بالاترین حد خود رسیده است و بازده اوراق قرضه 10 ساله نیز سر به فلک کشیده است، سرمایه گذاران بین المللی آشکارا نگران وضعیت مالی ایالات متحده و اروپای غربی هستند. با این حال، تقاضا برای ارزی که به خوبی اداره میشود همچنان بالاست – سرمایهگذاران خواهان یک ارز باز، با بازارهای عمیق/نقد، نرخهای ارز شناور و با حمایت یک قانون قوی هستند.
ما در حال حاضر شاهد اجرای این داستان سمت تقاضا هستیم زیرا کسری از ذخایر خارجی نگهداری شده به دلار استرالیا و دلار کانادا در 10 سال گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته است، و همچنین کسری از تجارت فرامرزی بین المللی انجام شده با این ارزها (با این حال هنوز در بخش کوچکی از کل معاملات جهانی است).
برای روشن بودن، ما از موضعی حمایت نمی کنیم که دلار آمریکا جایگاه خود را به عنوان ارز ذخیره اولیه جهانی از دست بدهد، بلکه صرفا تأکید می کنیم که داستان سمت تقاضا برای کشورهای کوچک و دارای حکومت خوب ادامه دارد تا جای پای خود را در نبرد بین المللی ارزی به دست آورند. اگر ایالات متحده به اقدامات خود برای تجزیه نظم بینالمللی ادامه دهد، ارزهای کشورهای کوچکتر با نهادهای قوی و بدون تهدید قابلاعتبار مبنی بر تسلیحاتی کردن ارزهایشان، بیشترین سود را در این دنیای جدید تجارت بینالمللی خواهند داشت.
نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.
این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد
متن اصلی (انگلیسی)
As America steps back, small nations’ currencies step up
If dollar dominance weakens, small, well-governed currencies may gain global appeal.