با عقب نشینی کنگره آمریکا، ترامپ با انتخاب های سختی در مورد جنگ با ایران مواجه است

دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده و پیت هگزث، وزیر دفاع، در بالتیمور، مریلند، در 6 اکتبر.

لندن – دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، هرگز آزادتر از آنچه در حال حاضر است، در بمباران ایران آزاد نبوده است.

درست است که او از طرف رای دهندگان ایالات متحده به شدت مورد آزار و اذیت قرار گرفت. همچنین بدون شک درست است که یکی از دلایل اصلی این شکست گسترده انتخاباتی، جنگ غیرمردمی بود که ترامپ علیه ایران به راه انداخت.

کنگره جدید تحت کنترل دموکرات ها تا ژانویه تشکیل جلسه نمی دهد. ترامپ کاملا صریح بوده است که در لحظه ای که انتخابات میان دوره ای 3 نوامبر به پایان می رسد، زمان تیراندازی در خلیج ممکن است دوباره آغاز شود.

چند روز آینده از این نظر حیاتی خواهد بود. هر تصمیمی که ترامپ در حال حاضر بگیرد مملو از خطرات جدی است.

از نظر قانونی، ترامپ تمامی اختیارات فرماندهی کل ایالات متحده را که هنگام دستور شروع عملیات خشم حماسی - به نام آخرین جنگ علیه ایران - در 28 فوریه 2026 اعمال می کرد، حفظ می کند. او این اختیارات را تا 20 ژانویه 2029 که دوره ریاست جمهوری اش به پایان می رسد، حفظ می کند.

اگر ترامپ خواهان یک حمله قاطع دیگر علیه ایران است، فاصله زمانی بین الان تا 3 ژانویه 2027 - زمانی که کنگره جدید شروع به کار می کند - بهینه است. در همین حال، گروه ناو هواپیمابر تئودور روزولت در دریای جنوبی چین است و به سرعت به سمت خلیج فارس حرکت می کند.

بنابراین، هزینه جنگ از محل اعتبارات نظامی موجود، مانده‌های خرج نشده از تخصیص بودجه در سال 2025 و صلاحدید پنتاگون پرداخت شده است - به همین دلیل است که ترامپ می‌تواند حداقل تا دو ماه آینده به این کارزار ادامه دهد.

مشکلی که برای دولت ایالات متحده وجود دارد این است که رهگیرهای ضروری، تسلیحات و پایگاه صنعتی مورد نیاز برای جایگزینی تمام مهمات مورد نیاز برای این جنگ، نمی توانند فراتر از اختیارات مالی فعلی، که در 11 دسامبر منقضی می شود، تامین مالی شوند.

کنگره کنونی تحت کنترل جمهوری خواهان هنوز هم می تواند قبل از کریسمس بودجه جدید را تأیید کند، اما این کار آسانی نخواهد بود، زیرا جمهوری خواهان اکنون عمیقا در مورد خرد این جنگ اختلاف دارند.

اعتراف علنی معاون رئیس جمهور جی. هیچ قانونگذار جمهوری خواه که رویای بازگشت به سیاست فعال در آینده نزدیک را در سر می پروراند، نمی خواهد با جنگ همراه باشد. بنابراین، اگرچه کنگره ایالات متحده نمی تواند به خانه نیروی دریایی ایالات متحده دستور دهد، اما می تواند از خرید بمب های مورد نیاز خودداری کند.

محدودیت عمیق تر ترامپ سیاسی است. ونس هشت ماه را به عنوان کمترین مشتاق ترین حامی دولت از جنگی سپری کرده است که به طور خصوصی در برابر آن مقاومت کرده است، و او اکنون این موقعیت را به یک موقعیت عمومی تبدیل کرده است، با نگاهی آشکار به انتخابات ریاست جمهوری بعدی ایالات متحده در سال 2028. این بحثی است بین رئیس‌جمهوری که چیزی برای از دست دادن ندارد و معاون رئیس‌جمهوری که هنوز همه چیز برای پیروزی دارد و تا دو سال آینده در داخل قوه مجریه اجرا خواهد شد.

قانونگذاران دموکرات جلساتی را درباره جنگ و عملکرد پیت هگزت وزیر دفاع در مبارزات انتخاباتی برگزار خواهند کرد. صحبت از رای استیضاح هگزت حتی قبل از تشکیل کنگره تازه منتخب است. توماس ماسی، نماینده جمهوری خواه، در 15 سپتامبر، مقالاتی را برای استیضاح علیه هگزت تنظیم کرده بود و او را متهم به سوء استفاده از مقام خود با اجرای دستور خصومت علیه ایران بدون تأیید کنگره کرد.

هیچ یک از اینها به درگیری پایان نمی دهد، اما هدایت جنگ را برای ترامپ بسیار دشوارتر می کند، زیرا هر مقام آمریکایی اکنون مشتاق است از این ماجراجویی نظامی فاصله بگیرد.

وضعیت نظامی در خلیج فارس آسان تر نخواهد شد. به نظر می رسد تصمیم گیرندگان در داخل ایران به این نتیجه رسیده اند که کاخ سفید اکنون به دلیل نتیجه انتخابات میان دوره ای خود دچار مشکل شده است و بنابراین موضع خود را سخت تر می کنند.

ایران اکنون خواستار لغو فوری محاصره دریایی ایالات متحده، چشم پوشی از تحریم ها، آزادسازی بیشتر سرمایه های مسدود شده ایران، و آتش بسی است که به حزب الله - نماینده ایران در لبنان - در ازای موافقت با باز کردن تنگه هرمز تسری می یابد.

بعید است که ترامپ چنین شرایطی را بپذیرد، تا حدی به این دلیل که نشان دهنده یک شکست کاملا عمومی برای ایالات متحده است و همچنین به این دلیل که نه چالش نظامی ایران و نه مشکل قیمت بالای نفت را حل نخواهد کرد. در واقع، یک پیروزی سیاسی ایران، صادرات نفت را پرمخاطره‌تر و گران‌تر می‌کند و تنها تنش‌های منطقه‌ای را تسریع می‌کند.

تهران همچنین ساخت موشک های بالستیک را با استفاده از اجزای انباشته شده در تاسیسات زیرزمینی از سر گرفته و تلاش ها برای هدف قرار دادن پرسنل آمریکایی در خاورمیانه را افزایش داده است.

همچنین شواهد قابل‌توجهی وجود دارد که نشان می‌دهد ایران سریع‌تر از هر جدول زمانی پیش‌بینی‌شده اطلاعاتی آمریکا، ظرفیت نظامی خود را بازسازی کرده است. ارزیابی‌های اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل تولید مجدد موشکی ایران را چیزی بین ۵۰ تا ۲۰۰ موشک در ماه نشان می‌دهد. به همان میزان قابل توجه، ایران مشغول تقویت تاسیسات هسته ای خود است.

ارتش آمریکا در حال حاضر در حال انجام حملات نظامی کم‌اهمیت علیه ایران است. در 3 نوامبر، هواپیماهای آمریکایی پس از شلیک باتری‌ها به هواپیماهای آمریکایی بر فراز هرمز، سایت‌های موشکی ایران را هدف قرار دادند.

حسگرها، یکپارچه‌سازی نرم‌افزار و سیستم‌های دفاع هوایی، اهداف کلیدی ایالات متحده در حال حاضر هستند، تا حدی به این دلیل که ایران سخت‌ترین جایگزینی چنین تجهیزات نظامی را می‌یابد، بلکه به این دلیل که نابودی پدافند هوایی ایران مقدمه‌ای ضروری برای اقدام آینده است.

ترامپ بارها تهدید کرده است که در کوه پیککس، یک سایت بسیار مستحکم در جنوب پایتخت ایران، نزدیک به تاسیسات اصلی غنی‌سازی هسته‌ای نطنز، بمب باران خواهد کرد. اما رئیس جمهور در تاکتیک معمول خود «شاید بخواهم، اما شاید نخواهم»، این ایده را رد کرده است.

با این حال، آنچه روشن است، این است که منطقی که هشت هفته آینده را به پنجره بهینه برای حمله نظامی ایالات متحده تبدیل می‌کند، همان منطقی است که حل و فصل مذاکره را سخت‌تر می‌کند: هم ایران و هم ایالات متحده اکنون دلایلی برای آزمایش اینکه آیا دیگری تضعیف شده است، دارند.

جاناتان ایال در لندن و بروکسل مستقر است و در مورد مسائل سیاسی و امنیتی جهانی می نویسد.