با نزدیک شدن به انتخابات، سانچز اسپانیایی در تلاش است تا چپ های سرخورده را جمع کند

عکس فایل: پدرو سانچز نخست وزیر اسپانیا در یک کنفرانس مطبوعاتی در پایان سی امین اجلاس سران ایبرو-آمریکایی در مادرید، اسپانیا، 5 نوامبر 2026 شرکت می کند. رویترز/ سوزانا ورا/ عکس فایل

مادرید، 13 نوامبر - هنگامی که پدرو سانچز، نخست وزیر اسپانیا ماه گذشته انتخابات زودهنگام برگزار کرد، شرط می‌بست که خشم از مسکن و ترس از راست افراطی، همه طیف‌های چپ را پشت سوسیالیست‌های او جمع کند.

اما مصاحبه‌ها و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از حامیان بالقوه بیش از حد از وضعیت موجود و نارسایی‌های دولت فعلی خود خشمگین هستند.

اخراج ماریکارمن آباسکال 87 ساله در ماه سپتامبر و مرگ متعاقب او باعث اعتراضات علیه بحران مسکن شد که به اعتصاب عمومی که اتحادیه ها گفتند بیش از 3 میلیون نفر را در روز چهارشنبه به خیابان ها آورد به اوج خود رسید.

سانچز در اولین گردهمایی خود پس از فراخوان رای گیری گفت: "هر نسلی مبارزه خاص خود را دارد - برای ما، این مبارزه مسکن است."

چالش او در حالی که او برای رویارویی با رای دهندگان در 29 نوامبر آماده می شود این است که اعتراضات به رهبری جنبش های حتی بیشتر به سمت چپ او بسیار فراتر از محل سکونت است.

ماریا تورنا پرز، معلم مدرسه ابتدایی 40 ساله در راهپیمایی چهارشنبه شب در مادرید گفت: "ما واقعا از خیلی چیزها خسته شده ایم."

ما به مسکن مناسب نیاز داریم. ما به یک سیستم آموزش عمومی با کیفیت نیاز داریم. ما به یک سیستم بهداشت و درمان مناسب نیاز داریم. در نهایت، آنها روی چیزی که باید در آن سرمایه گذاری کنند سرمایه گذاری نمی کنند. و ما از سیاست هایی که در سراسر جهان اجرا می شود خسته شده ایم."

دو تصادف مرگبار قطار، محکومیت های فساد در حلقه داخلی سانچز و هجوم مهاجران به منطقه تحت پوشش اسپانیا، سئوتا، همگی بر حمایت سانچز تأثیر گذاشته اند.

علیرغم تمام مبارزات انتخاباتی او، نظرسنجی ها نشان می دهد که حمایت از حزب او همچنان در سطح 26 تا 29 درصد ثبت شده قبل از برگزاری انتخابات است.

بدون تغییر در دو هفته آینده، اتحاد بین حزب محافظه‌کار خلق و راست افراطی Vox، یک حزب ملی‌گرای تندرو که از مرزهای سخت‌تر و مقررات‌زدایی حمایت می‌کند، به‌عنوان محتمل‌ترین دولت بعدی دیده می‌شود.

مصاحبه با سیاستمداران، فعالان و رای دهندگان چپ میانه نشان داد که برای بسیاری، ناامیدی از وضعیت موجود بیشتر از اصرار به دور نگه داشتن راست افراطی است.

زمین "شر کمتر" یک دولت میانه رو که بین آنها و یک راست هر چه سخت تر ایستاده است، نازک شده است و نارضایتی از مقامات فعلی را منعکس می کند که در ماه های اخیر به ناآرامی های اجتماعی در سراسر اروپا سرایت کرده است.

سانچز دورنمای یک دولت PP-Vox را تهدیدی برای حقوق اجتماعی دانسته است که در دهه‌های اخیر به دست آمده است و ائتلاف دو حزب را در یک ویدئوی تبلیغاتی اخیر به عنوان "دو رنگ، یک پروژه قهقرایی" توصیف کرده است.

برخی آن را علیه او قرار داده اند. ماریو آگویریانو، سخنگوی جنبش سوسیالیست محبوب در میان دانشجویانی که در اردوگاه‌های اعتراضی اسپانیا شهرت یافته‌اند، گفت: «دولت مترقی خودخوانده سانچز، دولتی است که عقب‌نشینی کندتر دارد».

"آیا دشمنی که شما را آهسته با زهر می کشد بر دشمنی که شما را با اره برقی می کشد ترجیح دارد؟"

تش سیدی، یکی از نمایندگان چپ سانچز، در حالی که توضیح می دهد چرا رای دهندگان باید حزب «جبهه گسترده» او را به شرکای ارشد خود در ائتلاف دولتی انتخاب کنند، گفت: حزب سوسیالیست سانچز "در انتخابات و مبارزات انتخاباتی به عنوان چه گوارای چپ بازی می کند - اما رای دهندگان مترقی فریب نخواهند خورد."

شکست مذاکرات ماه گذشته میان احزاب چپ میانه اسپانیا برای تشکیل یک پلتفرم واحد به این معنی است که رای دهندگان چپ ناراضی با انتخاب بین سوسیالیست ها، ممتنع، یا رای دادن به یک حزب کوچکتر که ممکن است در نهایت به جناح راست اجازه ورود پیدا کند، انتخاب کنند.

بسیاری - که از مقیاس و تأثیر اعتراضات خیابانی در اسپانیا و سراسر اروپا، از صربستان گرفته تا کشور همسایه پرتغال، جسور شده‌اند - گفته‌اند که شاید دیگر سیاست انتخاباتی بهترین راه برای ایجاد تغییر نباشد.

آلیسیا دل ریو، سخنگوی اتحادیه مستاجران که اعتصاب عمومی روز چهارشنبه را اعلام کرد، گفت: «رای دادن کافی نیست.

این حیاتی بود که «فاشیسم را به یک صندلی ندهیم»، اما رأی دادن تنها یکی از راه‌های ایجاد تفاوت بود.

او در اوایل ماه جاری در یک نشست خبری به خبرنگاران گفت: «مهم نیست چه کسی حکومت می‌کند، باید قدرت مردمی وجود داشته باشد که دستور کار ما را به جلو ببرد.

در مسیر مبارزات انتخاباتی، سانچز عبارت روی میز رولت «همه روی قرمز» را به کار برده است تا در استان‌هایی که تعداد کمی کرسی دارند، که سیستم انتخاباتی اسپانیا به احزاب کوچک‌تر ضرر می‌رساند، رأی‌های تاکتیکی برای حزب خود جلب کند.

ایوان ردوندو، مشاور سیاسی، استراتژیست سابق مبارزات انتخاباتی سانچز، به خبرنگاران گفت، در حالی که بیش از یک میلیون رأی‌دهنده هنوز تصمیم نگرفته‌اند، از هر پنج اسپانیایی چپ‌گرا که از سوسیالیست‌ها در استان‌های کوچک حمایت می‌کنند، تنها چهار نفر می‌توانند اوضاع را تغییر دهند.

در همین حال، چشم انداز سیاسی همچنان در حال تغییر است. پاکو کاماس از نظرسنجی Ipsos گفت که Vox با روایت های دفاع از سخت کوشی و محافظت از فرهنگ اسپانیایی، برخی از رای دهندگان چپ سرخورده را به خود جذب می کند.

جنبش‌های دیگر تصمیم گرفته‌اند که بهترین مکان، اپوزیسیون باشد.

پودموس ("ما می توانیم") - که در اوج محبوبیت خود در سال 2015 بیش از یک چهارم رای دهندگان را به خود جذب کرد اما حمایت آن در اکثر نظرسنجی های اخیر به تنها 1.9٪ کاهش یافته است - از پیوستن به "جبهه گسترده" جدید یا در نظر گرفتن اتحاد با مقامات فعلی خودداری کرد.

ایرن مونترو، نامزد اصلی حزب، گفت: سوسیالیست‌ها اگر فرصتی پیدا کنند، شما را خواهند بلعید. رویترز