با نزدیک شدن به بازی های اسرائیل، بدنه های فوتبال تلاش می کنند تا ورزش و سیاست را از هم جدا نگه دارند

پنج‌شنبه، مقدمه پریشان ایرلند، بازی افتتاحیه لیگ ملت‌ها مقابل کوزوو را به همراه دارد، در حالی که توجه ملی‌ها معطوف به بازی یکشنبه برابر اسرائیل است.

اسرائیل مبارزات خود را علیه اتریش همزمان با شروع ایرلند در کوزوو آغاز کرد، و این بازی بدون هیچ گونه جنجال و جنجالی پیش می رود که زمینه ساز دیدار آنها با ایرلند شده است. در حالی که FAI بازی دوم را به یک مکان خالی در صربستان منتقل کرده است، اتریش با حضور هواداران در ورزشگاه Raiffeisen Arena در لینز با ظرفیت 19000 نفر میزبان اسرائیل است. به احتمال زیاد امنیت بیشتری در بازی وجود دارد.

اینکه آنها از استادیوم ملی وین خارج شده اند، تصمیمی منحصر به فرد برای رویارویی با اسرائیل نیست، زیرا آنها همچنین در ماه نوامبر در لینز میزبان ایرلند هستند.

قرار است روز پنجشنبه دو تظاهرات حامی فلسطین در لینز برگزار شود که انتظار می رود در هر یک حدود 200 نفر شرکت کنند. یکی از این اعتراضات توسط گروهی ترتیب داده می شود که خود را توقف بازی می نامند.

با این حال، در رسانه های اتریشی قبل از بازی، صحبت های کمی در مورد اینکه آیا بازی با اسرائیل مناسب است یا خیر، وجود داشته است. در حالی که ایرلندی اسپورت برای فلسطین در اوایل سال جاری بیانیه‌ای از گروهی به‌عنوان «هواداران فوتبال اتریش» به اشتراک گذاشت که از اتحادیه فوتبال اتریش خواست بازی‌های مقابل اسرائیل را تحریم کند، این بیانیه در اتریش استقبال بسیار کمی داشت.

در همین حال، فدراسیون فوتبال اتریش تمام تلاش خود را می کند تا غیرسیاسی بماند، علیرغم این واقعیت که رئیس آن، یوزف پرول، خود یک سیاستمدار سابق است و از سال 2008 تا 2011 به عنوان معاون صدراعظم این کشور خدمت کرده است.

پرول در اوایل سال جاری گفت: "یک اصل برای جدا نگه داشتن ورزش و سیاست وجود دارد. من تمایل دارم با این اصل موافق باشم." پرول قبل از جام جهانی 2026 در آمریکای شمالی در یک مناظره تلویزیونی با یک کارشناس سیاسی شرکت کرد که بر داستان های خارج از زمین متمرکز بود، اما از پاسخ دادن به سوالات در مورد ایالات متحده و ایران خودداری کرد. بحث عمومی نسبتا خاموش در اتریش در مورد بازی های اسرائیل حداقل تا حدی بازتابی از اجماع سیاسی است. اتریش، برخلاف ایرلند، رسمیت کشور فلسطین را به رسمیت نشناخته است.

موضع رسمی اتریش حمایت از یک راه حل دو دولتی با مذاکره است.

دانیل ساوئر، روزنامه‌نگار فوتبال مستقر در وین، می‌گوید که روابط ملی اتریش با اسرائیل «پیچیده» است و به شدت تحت تأثیر میراث و خاطره هولوکاست است.

او می‌گوید: «درک گسترده‌ای وجود دارد که جنایات جنگی در فلسطین انجام می‌شود، اما صحبت به‌عنوان هالگریمسون یا [مدیر اجرایی FAI] دیوید کورل همچنان منجر به واکنش شدید خواهد شد.»

هایمیر هالگریمسون در اعلامیه بسیار غیرعادی تیم ایرلند با طناب راه می رود.

گفتگوهای رسانه ای در اتریش در مورد این بازی در عوض بر اخراج غیرمنتظره پیتر شوتل، مدیر ورزشی هفته گذشته متمرکز شده است، که بنا بر گزارش ها پس از جنگ قدرت با سرمربی تیم رالف رانگنیک برکنار شد.

هالگریمسون مطمئنا آرزو می‌کند که ای کاش با سؤالاتی در مورد توطئه‌های بیهوده قصر نیز سروکار داشت. او در عوض خود را چهره یک تیم ملی می بیند که در موقعیتی فوق العاده پر از دردسر قرار گرفته است و به سوالاتی در مورد وحشتناک ترین خشونت و جنجال برانگیزترین وضعیت سیاسی دوران مدرن پاسخ می دهد، همه در حالی که به زبان دوم خود صحبت می کند. او هفته گذشته گفت که هیچ مربی فوتبالی برای چنین موقعیتی آماده نیست و بیش از 20 دقیقه در مورد اسرائیل سؤالاتی را مطرح کرده بود قبل از اینکه گفت ایرلند "در مقابل نسل کشی بازی خواهد کرد، نه با نسل کشی".

اتحادیه فوتبال اسرائیل از این اظهارنظرها استقبال کرد و در مورد ارائه شکایت به یوفا سر و صدا کرد، اما تا بعد از ظهر سه شنبه چیزی به هیئت حاکمه تسلیم نکرده بود. در عوض عمومی شد و در رسانه های اجتماعی پست کرد و هالگریمسون را به "حماقت، نادانی و ریاکاری" متهم کرد.

اینکه یک موسسه فوتبال قبل از بازی چنین حمله لفظی مستقیمی به یک نفر از تیم مقابل صادر کند، فوق العاده و بی سابقه است. با این حال، نقطه قوت این اظهار نظر مشابه قاطعیتی است که سایر نهادهای دولتی اسرائیل با حکم هیئت مستقل سازمان ملل متحد مبنی بر اینکه اسرائیل یک نسل کشی در غزه انجام داده است، رد کرده اند.

هالگریمسون مردی کاملا شایسته و شرافتمند است که در موقعیتی عمیقا دشوار قرار گرفته است، و اینکه او نمی تواند قضاوت یک هیئت مستقل سازمان ملل متحد را بدون این که در معرض چنین حمله عمومی شخصی قرار گیرد تکرار کند، توضیح می دهد که چرا FAI در این هفته تعاملات رسانه ای را به حداقل می رساند.

فراخوان FAI در این زمینه قابل درک است، اما همچنین صحنه رسانه ای را برای دیدگاه اسرائیل روشن می کند. آخرین خبر روز سه‌شنبه این ادعاست که بازیکنان اسرائیل قبلا تصمیم گرفته‌اند از تعویض پیراهن با بازیکنان ایرلندی خودداری کنند. ما نمی‌توانیم تصور کنیم که بازیکنان ایرلندی هرگز قصد انجام این کار را داشتند، اما سرفصل‌ها اکنون اسرائیلی‌ها را به‌عنوان اولین کسانی نشان می‌دهند که به بالاترین سطح اخلاقی تعریف شده‌اند.

برخی از جنبش Stop the Game هم اکنون نیز رویکرد تحت فشار قرار دادن بازیکنان را اتخاذ می کنند، معترضانی که عصر دوشنبه در خارج از هتل تیم در Castleknock تجمع کردند و شعار «بازی نکن، بازی نکن» را با آهنگ اوله، اوله سر می دادند.

مدیران و اعضای هیئت مدیره FAI قبلا مورد انتقاد شخصی آنلاین قرار گرفته اند، از جمله از حساب X که نام و نشان بازی را متوقف کنید. این یک ائتلاف گسترده است و بسیاری از کسانی که از تحریم حمایت می کنند، این حملات آنلاین را تایید نمی کنند، اما با این وجود این حملات در حال انجام است. با توجه به اینکه بازیکنان در طول هفته‌های بین‌المللی ساعت‌های خالی زیادی در اتاق‌های هتل خود دارند، تصور آن‌ها سخت است که بتوانند تلفن‌های خود و تمام نظرات ارسالی را نادیده بگیرند.

نگرانی های FAI به بازی های اسرائیل نیز محدود نمی شود. این کشور نگران این است که بازی خانگی هفته آینده مقابل اتریش با اعتراضات بیشتر قطع شود.

در همین حال، هالگریمسون و بازیکنانش پس از تمرین بعد از ظهر سه شنبه برای بازی با کوزوو به پریشتینا رفتند. آنها در شهری فرود می آیند که به دلیل اعتراضات عمومی به حکم هفته گذشته دادگاه لاهه که رئیس جمهور سابق هاشم تاچی را به جرم جنایات جنگی در زمان فرماندهی ارشد ارتش آزادیبخش کوزوو (KLA) در جریان جنگ برای استقلال از صربستان در اواخر دهه 1990 به 25 سال زندان محکوم کرد، فرود می آیند.

این واقعیت به همان اندازه که برای فوتبالیست ها و مربیان فوتبال صادق است، برای همه صادق است: شما ممکن است به سیاست علاقه نداشته باشید، اما سیاست به شما علاقه مند است.