با کمیاب شدن دارو، کوبایی ها به داروخانه های رایگان جامعه مراجعه می کنند

در هاوانا، لورا مندوزا پروژه‌ای به نام «دارو برای فروش نیست» اجرا می‌کند و داروهای رایگان را برای کوبایی‌هایی که با کمبود شدید مواجه هستند فراهم می‌کند.

هاوانا -- هر پنجشنبه و یکشنبه در ظهر، ده ها نفر در بیرون یک ساختمان آپارتمانی در محله ودادو هاوانا جمع می شوند. لورا مندوزا از پله‌ها پایین می‌آید، نام آن‌ها را با فهرستی بررسی می‌کند و داروهایی را که از طریق واتس‌اپ درخواست کرده‌اند به دست می‌دهد.

آنتی هیستامین ها، دیورتیک ها، قطره های چشمی و آنتی بیوتیک ها از جمله داروهایی هستند که او توزیع می کند. او هیچ هزینه ای نمی گیرد.

پروژه‌هایی مانند مندوزا، به نام «دارو برای فروش نیست»، به راه نجاتی برای کوبایی‌هایی تبدیل شده‌اند که با عمیق‌تر شدن بحران اقتصادی این کشور، با تشدید محدودیت‌های انرژی و مالی ایالات متحده که از ژانویه اعمال شده‌اند، در تلاش برای یافتن داروهای کمیاب هستند.

فروشندگان آنلاین، فروشندگان خیابانی و گروه‌های واتس‌اپ و تلگرام نیز وارد عمل شده‌اند تا خلأهای داروخانه‌های دولتی را که برای دهه‌ها منبع اصلی داروهای یارانه‌ای بودند، پر کنند.

کمبودها به حدی شدید شده است که مقامات کوبا مقرراتی را در ماه ژوئیه صادر کردند که به داروخانه های خصوصی اجازه فعالیت می داد - یک تغییر تاریخی در سیستم بهداشت دولتی این کشور و بخشی از اصلاحات اقتصادی گسترده تر.

تا زمانی که این داروخانه ها باز شوند، پروژه هایی مانند مندوزا راه نجاتی را فراهم می کنند.

مندوزا که تخمین می‌زند حدود 100 پروژه اجتماعی مشابه در هاوانا فعالیت می‌کنند، گفت: «ما پنج گروه واتس‌اپ در هاوانا داریم و اخیرا یکی را در گوانابو اضافه کرده‌ایم.

ابتکار او با همکاری موسسه خیریه کاتولیک کاریتاس، هر هفته بیش از 13 کیلوگرم (29 پوند) دارو از گروه های بشردوستانه در کانادا و ایالات متحده، مسافرانی که کمک های مالی حمل می کنند و ساکنان محلی دریافت می کند.

مندوزا که کنار قفسه های دارو در آپارتمانش ایستاده است، گفت: «مردم فقط به این داروخانه اصلی متکی نیستند، بلکه به یکدیگر کمک می کنند.

گاهی اوقات داوطلبان دارو را به بیمارانی تحویل می دهند که خودشان نمی توانند آن را جمع آوری کنند. اما داروهایی که نیاز به یخچال دارند، از جمله برخی از داروهای دیابت و درمان‌های سرطان، به‌ویژه به سختی به دست می‌آیند. بیماران همچنین به دنبال گاز، سرنگ و داروهای بیهوشی برای استفاده در بیمارستان‌هایی هستند که عرضه ضعیفی دارند.

کریستینا دیاز، معلم فیزیک 27 ساله که به دنبال کلونازپام برای یکی از خویشاوندانش به پروژه مندوزا آمد، گفت: «شش یا هفت سال پیش، یافتن دارو در داروخانه های دولتی نسبتا آسان بود.

او گفت که با بدتر شدن کمبود، «پیدا کردن داروها بسیار سخت‌تر شد».

وزارت بهداشت کوبا 603 دارو را در برنامه دارویی اصلی خود فهرست کرده است، اما در حال حاضر فقط کمی بیش از یک سوم آن موجود است. حدود 400 مورد توسط آزمایشگاه های کوبا با استفاده از مواد اولیه وارداتی تولید می شود.

مایدا موری پرز، رئیس شرکت دولتی داروسازی BioCubaFarma، در ژوئن گفت که حدود 300 دارویی از 395 دارویی که این شرکت قرار بود عرضه کند، به دلیل کمبود مواد وارداتی تولید نشده است.

وضعیت به ویژه در استان مرکزی سیگو دی اویلا حاد است، جایی که مقامات اخیرا اذعان کردند که داروخانه‌های ایالتی تنها حدود 10 درصد از داروهای موجود در فهرست اولیه را دارند. مسئولان مشکلات عرضه و تدارکات از جمله کمبود سوخت را عامل این موضوع دانستند.

ماریا فرناندز مارتینز، رئیس شرکت داروسازی استان، به روزنامه رسمی گرانما گفت: «کوبا یک صنعت پزشکی-دارویی دارد که ما آن را قوی می‌دانیم. اما بدون منابع، «حتی تواناترین کارخانه هم نمی تواند این چرخه را کامل کند».

دولت همچنین برای به دست آوردن بسته بندی هایی مانند بسته های تاول و بطری تلاش می کند و می گوید تحریم های مالی ایالات متحده پرداخت ها برای واردات را پیچیده می کند. مقامات کوبا می‌گویند محموله‌های تجهیزات پزشکی نیز در کشورهای ثالث سرگردان شده‌اند، زیرا شرکت‌های کشتیرانی از مجازات ایالات متحده برای سفر به بنادر کوبا بیم دارند.

اجازه دادن به داروخانه‌های خصوصی بخشی از بسته 176 اقدام اقتصادی است که پارلمان کوبا در ماه ژوئن برای گسترش شرکت‌های خصوصی و کمک به مقابله با بحران اقتصادی این کشور تصویب کرد.

دولت امیدوار است که کارآفرینان بتوانند داروها را وارد کنند، همانطور که مشاغل خصوصی قبلا با غذا و سوخت انجام می دهند. مقامات می گویند که در حال بررسی حدود 36 پیشنهاد برای افتتاح داروخانه های خصوصی هستند، در حالی که داروخانه های دولتی به فعالیت خود ادامه خواهند داد.

داروخانه های خصوصی توسط دولت تنظیم می شوند و از فروش داروهای بیمارستانی و برخی مواد کنترل شده منع می شوند. واردات باید از طریق شرکت های دولتی انجام شود، در حالی که داروها نیاز به تایید مقررات و ذخیره سازی مناسب دارند.

دولت کوبا به درخواست برای اظهار نظر پاسخ نداد.

با این حال، برای بسیاری از کوبایی‌ها، سؤال دیگری بی‌پاسخ باقی مانده است: آیا آنها قادر به تهیه دارو خواهند بود؟

"آنها دارو را به چه قیمتی خواهند فروخت؟ ... این به قدرت خرید مردم بستگی دارد. من نمی توانم آن را بپردازم."

پوشش AP از آمریکای لاتین و کارائیب را در https://apnews.com/hub/latin-america دنبال کنید

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده