بحران آتش سوزی استرالیا با تغییر کاربری اراضی استعماری مرتبط است

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

پژوهشی که امروز توسط محققان دانشگاه ملبورن در Nature منتشر شد، با همکاری شرکت زمین و آب گونایکورنای، پوشش گیاهی، آتش سوزی و فرسایش 1000 سال گذشته را در پارک ملی کروآجینگولنگ در شرق گیپسلند، یکی از آتش‌زاترین جنگل‌های جنوب شرقی استرالیا بازسازی کرد.

محققان دریافتند که استعمار باعث تغییرات آبشاری می شود: افزایش دمای آتش، افزایش چهار برابری پوشش اکالیپت، تبدیل از یک جنگل باز به جنگل و افزایش فرسایش خاک.

مایکل-شان فلچر، نویسنده اصلی، استاد دانشگاه ملبورن، گفت که این تحقیق شواهد علمی برای ارزش سوزاندن فرهنگی و نیاز به ادغام دانش بومی در استراتژی‌های مدیریت آتش‌سوزی معاصر فراهم می‌کند.

فلچر گفت: "وقتی از کشور مراقبت می شود، آب و هوا باعث آتش سوزی در جنگل نمی شود."

«برای هزاران سال، مردم گونایکورنای از کشور در پارک ملی کروآجینگولانگ امروزی از طریق آتش‌سوزی فرهنگی مراقبت می‌کردند و بیشتر مناظر را به‌عنوان جنگل‌های باز نگه می‌داشتند.

سوابق اقلیمی نشان می دهد که فصول آب و هوای نسبتا خطرناک آتش سوزی، مانند آنچه در چهارشنبه خاکستر و شنبه سیاه دیده می شود، قبل از استعمار بارها در منطقه تکرار شده است، اما چشم انداز باز حفظ شده توسط آتش سوزی فرهنگی، زمین را از آتش سوزی فاجعه بار محافظت می کند.

"وقتی استعمار به این مراقبت پایان داد، جنگل در سراسر منطقه گسترش یافت و ضخیم شد و منظره را پر از سوخت کرد. این دگرگونی است که کنترل آتش را به اقلیم داده است."

این تحقیق نشان داد که دگرگونی‌های زمین قبل از تغییرات اقلیمی ناشی از انسان است و نشان می‌دهد که آسیب‌پذیری فعلی جنگل‌های اکالیپت جنوب شرقی استرالیا در برابر آتش‌سوزی شدیدا تحت تأثیر میراث استفاده از زمین استعماری است.

فلچر، از دانشکده جغرافیا، زمین و علوم جوی، گفت: "بیشتر بحث در مورد بحران آتش سوزی استرالیا به تغییرات آب و هوایی محدود می شود. کار ما نشان می دهد که چه چیزی زمینه را برای آن فراهم کرد - گسترش و ضخیم شدن جنگل که مدت ها قبل از شروع تغییر آب و هوا باعث بارگیری چشم انداز شد."

با خواندن رکورد رسوبات دریاچه، محققان دریافتند که آتش سوزی داغ اول شد و باعث افزایش چهار برابری اکالیپت شد که جنگلی که زمانی باز بود را به جنگل ضخیم کرد و چشم انداز را با سوخت پر کرد.

تجزیه و تحلیل مادون قرمز زغال چوب حفظ شده در رسوبات دمای آتش گذشته را نشان می دهد، که نشان می دهد آتش سوزی های فرهنگی سرد دوره پیش استعماری پس از استعمار جایگزین آتش سوزی های داغ شده است.

این مقاله نتیجه‌گیری می‌کند که احیای آتش سوزی فرهنگی و حمایت از مالکان سنتی برای مراقبت از کشور یک جزء ضروری برای کاهش خطر آتش‌سوزی است.

عمو راسل مالت، بزرگ گونای کورنای، از شرکت زمین و آب گونایکورنای، گفت که اجداد گونایکورنای با برج (آتش)، که با زندگی روزمره عملی افراد مسن در کشور آمیخته بود، متولد شدند.

مولت گفت: "بدون برخورد با کشور با برج، کشور برای گونای کورنای، حیوانات و گیاهان بسیار خطرناک می شود."

"مطالعاتی مانند این شواهد علمی محکمی برای حمایت از ابتکارات مدیریت زمین برج برای کشور فراهم می کند."

این مطالعه همچنین به یک نکته فرهنگی بزرگتر در مورد مفهوم بیابان می پردازد - یک ایده قدرتمند فرهنگی و زیست محیطی که سرزمینی را که عمدتا توسط انسان دست نخورده توصیف می کند.

فلچر می‌گوید: «پارک ملی کروآجینگولانگ مدت‌هاست که به‌عنوان بیابان بکر تلقی می‌شده است، با این حال اکنون یکی از آتش‌زاترین و مکررا سوخته‌ترین بخش‌های جنوب شرقی استرالیا است.

جنگلی که ما در آنجا محافظت می کنیم در واقع محصول استعمار است و این میراثی است که اکنون بقای آن را به خطر می اندازد.

مایکل-شان فلچر، بحران آتش سوزی فعلی استرالیا که با تغییر کاربری زمین استعماری مرتبط است، طبیعت (2026). DOI: 10.1038/s41586-026-11097-z. www.nature.com/articles/s41586-026-11097-z

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →