بحران خودرو در آلمان: آیا هفته کاری 35 ساعته می تواند دوام بیاورد؟

بخش معروف خودروسازی آلمان با بحرانی عمیق مواجه است که به دلیل هزینه‌های بالای تولید، تعرفه‌های تنبیهی ایالات متحده، تشدید رقابت از سوی چین و گذار دشوار به خودروهای الکتریکی تحت فشار قرار گرفته است.

شرکت‌های سنگین‌وزن صنعت مانند فولکس واگن، مرسدس بنز و بی‌ام‌و برنامه‌هایی برای کاهش تولید و کاهش هزینه‌ها اعلام کرده‌اند.

این شعبه سریعتر از هر بخش صنعتی دیگر در کشور بیکار می شود.

به عنوان مثال، فولکس واگن به دنبال کاهش حدود 15 درصد از نیروی کار خود در سراسر جهان یا 100000 شغل تا پایان دهه است. بی ام و اعلام کرد که تا پایان سال 2027 تا 8000 شغل - حدود 5 درصد از نیروی کار خود - را کاهش می دهد.

تامین کنندگان خودرو مانند بوش و ZF Friedrichshafen نیز هزاران نفر را در شرایط سخت بازار و رقابت جهانی کاهش داده اند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

فردیناند دودنهوفر، مدیر مرکز تحقیقات خودرو (CAR) در شهر بوخوم آلمان گفت: صنعت خودروسازی آلمان با افزایش هزینه ها و تغییر تولید در خارج از کشور رقابت پذیری خود را از دست می دهد.

او به دویچه وله گفت: «در سال 2018، این صنعت حدود 830000 کارمند داشت. در حال حاضر این تعداد زیر 700000 نفر است. ما پیش‌بینی می‌کنیم که تا سال 2030 این رقم به 500000 نفر برسد.»

او افزود که بازیابی رقابت‌پذیری و تضمین مشاغل در آینده به مجموعه‌ای از اقدامات از جمله کاهش هزینه‌های تولید و انرژی، زیرساخت‌های لجستیکی بهتر و شرایط مالیاتی مطلوب نیاز دارد.

مدیران صنعت خودرو موافق هستند که هزینه های نیروی کار در آلمان در مقایسه با رقبای بین المللی بسیار زیاد است.

برای کاهش هزینه های نیروی کار، خودروسازان از کارمندان آلمانی می خواهند که به جای 35 ساعت فعلی، 40 ساعت در هفته کار کنند، بدون هیچ گونه افزایش حقوق.

هفته کاری 35 ساعته برای مدت طولانی در بسیاری از صنعت خودروسازی آلمان استاندارد بوده است، زیرا از توافقات چانه زنی دسته جمعی که در دهه های 1980 و 1990 مذاکره شده است، پدید آمده است.

دودنهوفر گفت: این نشان دهنده دورانی است که آلمان بسیار رقابتی بود و افزود: آن زمان به پایان رسیده است.

با این حال، اتحادیه های کارگری به شدت مخالف ساعات کاری طولانی تر هستند.

کریستین بنر، رئیس اتحادیه کارگری بانفوذ IG Metall، گفت که کارگران قبلا کاهش دستمزد و سایر امتیازات به ارزش چندین میلیارد یورو را پذیرفته بودند، اما اکنون به آنها گفته می‌شود که این هنوز کافی نیست.

این اتحادیه استدلال می کند که خودروسازان آلمانی با تقاضای ضعیف و کارخانه های کم استفاده و نه کمبود ساعات کار دست و پنجه نرم می کنند. این اتحادیه اعلام کرد: تنها به این دلیل که نیروی کار ساعات بیشتری کار می کند، حتی یک خودروی اضافی فروخته نمی شود.

IG Metall در 21 سپتامبر در بیش از 200 مکان در سراسر کشور تظاهراتی را برای مخالفت با کاهش مشاغل و سایر اقداماتی که بر شرایط کاری در بخش خودرو تأثیر می گذارد، برگزار می کند.

دودنهوفر گفت: این اتحادیه برای یادگارهای 20 سال پیش می جنگد و واقعیت امروز را فراموش می کند.

این کارشناس تخمین زد که اگر خودروسازان از هفته 35 ساعته به هفته 40 ساعته برسند، هزینه پرسنل 13 درصد کاهش می یابد.

وی تاکید کرد: ما پولی را از کارمندان نمی‌گیریم، اما شرایطی را ایجاد می‌کنیم که در آلمان و در صنعت خودروسازی در آینده شغل‌هایی را ممکن می‌سازد.

استفان براتزل، رئیس مرکز مدیریت خودرو (CAM) در برگیش گلادباخ، گفت که هفته 35 ساعته نشان دهنده یک دستاورد کلیدی برای اتحادیه های کارگری در تاریخچه چانه زنی جمعی آنهاست، بنابراین "تضاد بین مدیریت و اتحادیه ها اجتناب ناپذیر است".

از سوی دیگر، ساعات کاری بیشتر با دستمزد یکسان، از نظر ریاضی هزینه‌های نیروی کار در ساعت را کاهش می‌دهد.

براتزل گفت: «در نهایت، این سؤال را مطرح می‌کند که بار تحول فعلی چگونه بین شرکت‌ها و کارکنان توزیع می‌شود.»

کارشناسان می گویند بهبود هزینه های نیروی کار در سایت های تولید آلمان ضروری است، اما به تنهایی نمی تواند مشکلات ساختاری عمیق تر این صنعت را حل کند.

براتزل گفت: «پنج ساعت کار بیشتر در هفته به تنهایی نمی‌تواند برنده مسابقه فناوری با چین باشد».

وی تاکید کرد که خودروسازان آلمانی برای احیای مزیت رقابتی خود، باید خودروهای برقی جذاب و مقرون به صرفه ارائه کنند، سرمایه‌گذاری هنگفتی روی نرم‌افزار و هوش مصنوعی داشته باشند و کارایی فرآیندهای توسعه و تولید خود را بهبود بخشند.

براتزل گفت: «تولیدکنندگان آلمانی باید حداقل به همان اندازه که بر اساس استانداردهای بین المللی گران هستند، از نظر فناوری نوآورانه و با کارایی بالا باشند.

او در عین حال توضیح داد که آلمان به شرایط چارچوب رقابتی در مورد انرژی، مالیات، بوروکراسی و زیرساخت نیاز دارد.

دودنهوفر این دیدگاه را تکرار کرد و گفت که آلمان باید اصلاحات دشوار اما ضروری را دنبال کند.

او گفت: «آلمان تنها در صورتی می‌تواند گزینه مناسبی برای صنعت خودروسازی و مشاغل خود در نظر گرفته شود که رقابت‌پذیری خود را بازیابیم.

او افزود که برای آن، اقداماتی در چندین جبهه از جمله کاهش هزینه های نیروی کار و انرژی، تعدیل مالیات ها و ایجاد زیرساخت های لجستیکی بهتر مورد نیاز است.

دودنهوفر هشدار داد: "اما سال های آینده بسیار سخت خواهد بود." و اگر به وضعیت موجود پایبند باشیم و باور داشته باشیم که می‌توانیم به راحتی بر رفاهی که 20 سال پیش از آن برخوردار بودیم استراحت کنیم، سخت‌تر خواهند شد.»