بحران فرانسه، پرونده ترامپ علیه اروپا را تقویت می کند

این بحث وجود دارد که شیوع اعتراضات مخرب، نشانه سنتی تمدن فرانسه است نه تضاد با آن.

اما اعتراضات دبیرستانی این هفته، با آتش‌سوزی در مدارس سراسر کشور و ویدئوهای رسانه‌های اجتماعی که نشان می‌دهد یک افسر پلیس زن توسط جوانان تعقیب می‌شود و به زمین لگد می‌زنند، یک استاد مو خاکستری به دلیل تلاش برای جلوگیری از آتش‌سوزی مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد و یک زن که صورتش را با شعله‌افکن بداهه می‌سوزاند، ظاهر خوبی ندارد.

در زمانی که اروپای خشمگین هشدارهای دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا مبنی بر اینکه این قاره به دلیل مهاجرت انبوه و دولت های رفاهی غیرقابل حمایت، با "محو تمدن" روبرو است، عقب نشینی کرده است، تصاویر کشوری که آرزوی رهبری اروپا را دارد دلیل محکمی برای دفاع نیست.

این خشونت در زمانی رخ می دهد که اروپا در تلاش است به روسیه نشان دهد که در به چالش کشیدن تهدید خود جدی است. صنعت این قاره توسط چین به مراتب رقابتی تر و تأثیر جنگ ایران بر قیمت انرژی ضربه خورده است. در همین حال، اروپا می‌خواهد صدای خود را در شکل‌دهی به همه چیز، از آنچه در خاورمیانه می‌افتد تا سرنوشت هوش مصنوعی، حفظ کند، زیرا شرکت‌های آمریکایی و چینی در حال پیشرفت هستند.

در این زمینه، شورش‌های دانشجویی در فرانسه نه تنها دور دیگری از خشونت شادی‌بخش نسلی است که به سن بلوغ می‌رسد. آنها همچنین چالش پیش روی یک دولت و قاره را نشان می دهند که تا سرحدات کشیده شده است.

اعتراض‌ها به شرایط مدرسه، ساعات طولانی و معلمان (که آنچه را که به آنها گفته می‌شود انجام نمی‌دهند) دو قطبی‌سازی سیاسی را نیز عمیق‌تر کرده است. در میان کسانی که دانشجویان را تشویق می‌کردند، مقامات چپ‌گرای La France Insoumise از ژان لوک ملانشون، نامزد ریاست‌جمهوری، بودند که واکنش دولت را سرکوب‌کننده خواند.

این به نوبه خود خشم قابل پیش بینی مارین لوپن و حزب ضد مهاجر رالی ملی او را برانگیخته است. او که آشکارا از سوی ترامپ حمایت می‌شود، برای پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده، زمانی که امانوئل مکرون باید پس از دو دوره کناره‌گیری کند، مورد علاقه اوست (اگرچه شانس او ​​در مقابل ملانشون ممکن است بهتر از مواجهه با یک میانه‌رو باشد).

ناآرامی‌ها بار دیگر مهاجرت را به کانون مناظره با بسیاری از دانشجویان آفریقایی و عربی در میان معترضان رسانده است. اما تعداد زیادی از دانشجویان سفیدپوست فرانسوی نیز وجود دارند که اعتراض می کنند. از آنجایی که نرخ زاد و ولد در فرانسه کاهش یافته است، به سادگی نسبت بیشتری از دانشجویان مهاجر وجود دارد.

شاید بزرگترین مشکل فرانسه این باشد که شورش ها بزرگترین مشکل فرانسه نیستند.

در زمانی که هزینه وام در سراسر جهان افزایش یافته است، فرانسه حتی سریعتر از سایر کشورهای همتای خود رشد می کند. نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی این کشور در حال حاضر نزدیک به 120 درصد است و کاهش بودجه پیشنهادی و افزایش مالیات تفاوت چندانی برای بازارهای اوراق قرضه بدبین نکرده است. بر خلاف آمریکا، فرانسه نمی‌تواند به صورت افراطی پول چاپ کند تا از بحران خود خارج شود، زیرا بخشی از منطقه یورو است.

کاهش خدمات عمومی، افزایش مالیات، جامعه پیر، شکاف‌های قومی، صنایع در حال مبارزه و خطر جنگ بیشتر شبیه دستورالعملی برای نارضایتی و اعتراض بیشتر به نظر می‌رسند تا نشان دادن ثبات تمدنی.