بحران منچستریونایتد با شکست چلسی و کارت قرمز مارتینز عمیق تر شد

لیگ برتر: چلسی 2 (راجرز 50، پالمر 64) منچستریونایتد 0

برای یک هفته دیگر از درد و رنج بر سر وضعیت تاسف بار منچستریونایتد آماده شوید. افسانه های قدیم خشمگین خواهند شد، کلیپ هایی از گری نویل دودآلود در رسانه های اجتماعی پخش خواهد شد، امواج رادیویی با شکایت هواداران خشمگین طنین انداز خواهد شد و تا زمانی که یونایتد دوباره بازی کند، هر شانسی وجود دارد که یک سرمربی جدید در میدان حضور داشته باشد.

در حالی که دیوارها به روی مایکل کریک در استمفورد بریج بسته شد، بازتاب آخرین بازی اریک تن هاگ بود. یونایتد یک سری موقعیت‌های طلایی را در زمانی که امتیازات مساوی بود از دست داد، درست مانند زمانی که تن هاگ یک روز قبل از اخراجش دو سال پیش به وستهام باخت و چلسی پس از ارائه عملکرد بدی که در ابتدا داشت، نگران پروژه نوپای ژابی آلونسو بود، بهترین استفاده را از این مهلت گرفت.

چلسی در نیمه اول بدتر از این نمی توانست باشد. این کمک کرد که حریفان آنها در روحیه دادن بودند. یونایتد فرصت‌هایی داشت تا تصمیم خود را برای توقف اجرای کریک به‌عنوان یک حرکت عاقلانه و نه نتیجه سردرگمی در سطح اجرایی نشان دهد، اما پایان آنها افتضاح بود و دفاع آنها حتی بدتر.

آنها تماشا کردند که مورگان راجرز در اوایل نیمه دوم به تساوی 1-0 تبدیل شد و هفتمین شکست آنها در 13 بازی با لیساندرو مارتینز به دلیل پنالتی که به کول پالمر اجازه داد چلسی را به رده چهارم بکشاند، کارت قرمز گرفت.

این نماد افول یونایتد در دوران خانواده گلیزر و جیم رتکلیف بود. مارتینز اخیرا حرف های زیادی برای گفتن داشته است، اما این بازیکن آرژانتینی باید مدت ها پیش فروخته می شد. اینکه او هنوز نرسیده است، جمع بندی ناموفق یونایتد را نشان می دهد. آن‌ها چوب‌های زیادی حمل می‌کنند و به سختی می‌توان دید که مشکلاتشان با تغییر مدیر برطرف می‌شود. کریک تنها یکی از بسیاری از مسائل است. او احتمالا تا زمانی که یونایتد در روز سه‌شنبه به مصاف رم می‌رود، رفته است و هرکسی که هدایت این تیم را بر عهده بگیرد، تیمی را به ارث خواهد برد که در خواب راه می‌رود و به نبرد سقوط سقوط می‌کند.

این یک کشتی خوشحال نیست. پایانی شبیه به شکست هفته گذشته مقابل بورنموث بود. زمانی که کریک به صورت تمام وقت از آنجا عبور کرد مورد تشویق قرار گرفت. زمانی که بازیکنان یونایتد در تمام وقت به پایان بازی رفتند، نام او را خواندند و هو کردند. توجه به آلونسو نیز معطوف بود، شکست مقابل تاتنهام در لیگ و لیورپول در جام کارابائو انتقاداتی را نسبت به انتخاب تیم‌ها برانگیخت و او با دادن اولین شروع خود در لیگ به استوائو ویلیان در این فصل، طرف خود را تقویت کرد.

در آنفیلد نادیده گرفته شد، استوائو در جناح راست خطرناک بود، بعد از اینکه آلونسو بدون ژوائو پدرو مصدوم در جلو بازی را تنظیم کرد. پدرو نتو به جای دنی ولبک با سیستم 4-2-3-1 خط را رهبری کرد، اما این یونایتد بود که ابتدا تهدید کرد. دیوگو دالوت با ماتئوس کونا در سمت چپ و آندری سانتوس که تابستان گذشته چلسی را به مقصد یونایتد ترک کرد، یک شوت از فاصله 20 یاردی به بیرون زد.

هر دو طرف آسیب پذیری ها را روی میز آوردند. چلسی لیست بلندبالایی از غایبان داشت - بیماری باعث شد جردن هندرسون در خط هافبک حضور نداشته باشد - و خط دفاعی آنها بدون ماکسنس لاکروا متزلزل شد. یونایتد، اگرچه هر زمان که چلسی در ضدحملات ضربه می زد، کاملا ایمن نبود، در ابتدا احساس خوش بینی می کرد.

وقتی سن لامنز یک شوت نتو را پرتاب کرد و یک ضربه آفساید استوائو به خانه ضربه زد، تیم میهمان فرار کردند، اما کریک در نیمه اول سرمربی شادتر بود. برونو فرناندز، پس از گفتگوهای واضح با کریک، در نقشی شناور از سمت چپ درخشید. برایان امبومو و کونا پرجنب‌وجوش بودند، اگرچه نگرانی برای یونایتد، برتری آنها را رقم می‌زد.

فرناندز در پایان یک ضدحمله روان، بیهوده بود و از پاس امبومو به او شلیک کرد. آماد دیالو، خطرناک مقابل مارکو پالسترا، دو ضربه را به سمت دروازه زد و چلسی که در مقابل سانتوس و کارلوس بالبا نه مالکیت و نه کنترل داشت، به حالت اضطراری مجبور شد.

لوی کولویل زمانی که کونا نفوذ کرد و وسلی فوفانا پس از چند گوز مغزی از طرفداران خودی دفاع کرد، مداخله کرد. امبومو و دیالو پس از اشتباهات این بازیکن فرانسوی از دست دادند، هرچند باید تاکید کرد که یک نیمه بد از چلسی یک کار تیمی بود. آنها خوش شانس بودند که کونا گل ابتدایی را به دلیل آفساید توسط VAR مردود اعلام کرد.

پایان خارج از خانه در میان شعارهای ضد هیئت مدیره پخش شد، و از گلیزرها می خواستند به فروش برسند و اعتبار جیسون ویلکاکس را به عنوان مدیر فنی زیر سوال ببرند، و یونایتد می ترسید که به دلیل ولخرجی خود مجازات شود. چند فلش از چلسی بود. مویسس کایسدو ضربه سر فوفانا را به سمت چوبی هدایت کرد و نتو پس از ضربه خوردن هری مگوایر، شوتی از کنار دروازه به بیرون زد.

چلسی در شروع نیمه دوم قاطع‌تر بود و به راحتی می‌توان شکست یونایتد را پیش‌بینی کرد. زمانی که امبومو در خط میانی به دردسر افتاد، آنها مجازات شدند. کایسدو راه او را مسدود کرد، لاویا توپ را از بالای باله رد کرد و راجرز توپ را به دست گرفت. بدون هیچ مقاومتی، این مرد 117 میلیون پوندی از میانه زمین رد شد و ناکامی یونایتد در تقویت دفاع را در کانون توجه قرار داد.

این کمی شبیه یک گل بود که در پایان یک بازی گاه به گاه پنج طرفه بین گروهی از پدران که برای اولین بار از سال 2019 بازی می کردند، می دید.

چالشی که برای یونایتد وجود داشت، حفاری عمیق و ایستادگی بود. با آن موفق باشید. لاویا حالا در میانه میدان برای چلسی بازی می کرد.

وقتی مارتینز در یک کرنر فوفانا را با آرنج زد، احساس می‌شد که بازیکنان قرمزپوش تسلیم شدند. این بازیکن آرژانتینی قبلا در حال رزرو بود و زمانی که پیتر بنکس این حادثه را بررسی کرد، او را ترک کرد و پالمر را به حال خود رها کرد تا 10 مرد یونایتد را با 2-0 از روی نقطه بخواباند. - نگهبان