بحران کمک‌های سودان جنوبی با کم شدن ذخایر مواد غذایی عمیق‌تر می‌شود

رنک، سودان جنوبی - ورود قبل از طلوع آفتاب آغاز می شود. زنان کودکان و کیسه های پلاستیکی را حمل می کنند. مردان تقریبا بدون هیچ چیز راه می روند. هر هفته حدود 3000 پناهجو و عودت کننده از سودان وارد سودان جنوبی می شوند.

بسیاری از آنها گرسنه، خسته و با پول کم یا بدون پول وارد می شوند. اما کمک های غذایی که آنها به آن وابسته هستند نیز رو به اتمام است.

طبق برنامه جهانی غذا (WFP) بیش از یک میلیون نفر آسیب پذیر ممکن است تا ماه اکتبر دسترسی به غذا و کمک های تغذیه ای را از دست بدهند مگر اینکه منابع اضافی تامین شود.

در مالاکال، یکی از مراکز کلیدی لجستیک آژانس در ایالت نیل علیا، ذخایر مواد غذایی از 10000 تن متریک در این زمان در سال گذشته به کمتر از 300 تن در حال حاضر کاهش یافته است. WFP می‌گوید این کاهش زمانی اتفاق می‌افتد که آژانس‌های بشردوستانه با کاهش منابع مواجه هستند در حالی که نیازها همچنان در حال افزایش هستند.

متیو هولینگ‌ورث، دستیار مدیر اجرایی برنامه جهانی غذا، در این ماه از رنک و مالاکال در نیل علیا و شهرستان پیگی در ایالت جونگلی بازدید کرد، جایی که از نزدیک شاهد فشارهایی بود که جوامعی که قبلا با درگیری‌ها، آوارگی، گرسنگی و شوک‌های آب و هوایی دست و پنجه نرم می‌کردند.

هالینگ‌ورث به الجزیره گفت که جنگ در سودان قیمت‌ها را افزایش داده و فشار بیشتری را بر کشوری وارد کرده است که در حال حاضر به دلیل هجوم پناهجویان درگیر شده است.

وی گفت: "جنگ سودان برای شمال این کشور فاجعه بار بوده است. به دلیل پیچیدگی واردات کالا از سودان، قیمت ها بسیار بالاتر رفته است." «علاوه بر این، هجوم پناهندگان [به کشوری می‌آید که وقتی صحبت از کمک به آنها به میان می‌آید، واقعا درگیر است».

در رنک، هالینگ‌ورث اثرات خشکسالی را در کنار مناطقی که هنوز تحت تأثیر سیل قرار داشتند، دید.

او به الجزیره گفت: «همه اینها در زمانی اتفاق می‌افتد که جامعه بین‌الملل چیزهای کمتری برای دادن دارد و ما همان منابع قبلی را نداریم».

از طرف دیگر، دولت سودان جنوبی باید موضوع ایست های بازرسی غیرقانونی را در نظر بگیرد که ما را از رسیدن به همه جا باز می دارد. ما باید به افراد آسیب پذیر در سراسر کشور دسترسی پیدا کنیم.

پیتر میکر، یک فرد آواره در پیگی، گفت که ناامنی و ورود افراد آواره از مناطق دیگر، کشاورزی یا یافتن کار را دشوار کرده است.

او به الجزیره گفت: "ما به دلیل ناامنی ملی و هجوم مردم از مناطق دیگر با چالش های بزرگی روبرو هستیم. مسائل اصلی ما ناامنی و عدم دسترسی به زمین های کشاورزی است."

اگرچه من توانا و واجد شرایط کار هستم، اما ناامنی من را از سفر برای فرصت‌ها یا کشاورزی ایمن در بیرون باز می‌دارد و ما را به شدت به سازمان ملل و کمک‌ها وابسته می‌کند.»

میکر گفت که راه حل های بلندمدت مورد نیاز است و هشدار داد که کاهش یا انسداد بیشتر کمک ها ویرانگر خواهد بود. او بیشتر رنج های محلی را به رهبری سیاسی و شکاف بین جوامع نسبت داد، در حالی که گفت مردم در حال حاضر با تقسیم منابع، اتکا به خدا و دریافت کمک های گاه به گاه زنده می مانند.

رنک، در ایالت نیل علیا در نزدیکی مرز با سودان، به یک نقطه ورودی اصلی برای افرادی تبدیل شده است که از جنگی که در آوریل 2023 در آنجا شروع شد، فرار کردند.

بر اساس گزارش برنامه جهانی غذا، از زمان شروع جنگ در سودان در سال 2023، بیش از 1.4 میلیون پناهنده و عودت کننده وارد سودان جنوبی شده اند. بسیاری پس از سفرهایی که با ایست بازرسی، اخاذی و خشونت مشخص شده است، می‌آیند، بدون اینکه تصوری از آنچه بعدا می‌آیند.

زینب موسی، مادر شش فرزند که در یک مرکز حمل و نقل در رنک اقامت دارد، اخیرا از سودان عبور کرده است. او گفت شرایط سخت است و غذا کم است.

او به الجزیره گفت: «وضعیت بشردوستانه سخت است و چیزی برای خوردن وجود ندارد، فقط گرسنگی. "به این فکر کردم که از مرز جودا به مرکز حمل و نقل حرکت کنم تا به دنبال کمک باشم."

موسی گفت که قصد دارد نزد پدربزرگش در بونج، در شهرستان مابان، در نیل علیا سفر کند.

مراکز ترانزیت در رنک برای مقیاس ورودی هایی که اکنون دریافت می کنند طراحی نشده اند. خانواده ها منتظر حمل و نقل بعدی به مالاکال یا سایر بخش های سودان جنوبی هستند، در حالی که برخی از آنها ماه ها باقی می مانند.

WFP مجبور شده است جیره ها را کاهش دهد و حمایت ها را کاهش دهد، زیرا بودجه کاهش یافته است.

در ماه اوت، WFP و کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR) هشدار دادند که بیش از 650000 پناهجو و پناهجو در خطر از دست دادن کمک های غذایی هستند. آنها گفتند که انتظار می رود کمک های غذایی و تغذیه برای 240000 پناهجوی آسیب پذیر در ماه سپتامبر بدون بودجه اضافی تمام شود.

نورا محمد احمد، یک پناهنده سودانی، گفت که گرسنگی و کمبود تغذیه کافی تلفات زیادی را در مرکز ترانزیت وارد کرده است.

ملاکال سال‌ها میزبان خانواده‌هایی است که به دلیل درگیری و بلایا آواره شده‌اند.

سایت سابق حفاظت از غیرنظامیان، که در اوایل سال جاری به عنوان محل اسکان آوارگان داخلی طراحی شد، میزبان نزدیک به 40000 آواره در بیش از 6000 خانوار است. بسیاری از آنها سال ها آواره شده اند.

اما خدمات اولیه نیز تحت فشار هستند.

سازمان بین المللی مهاجرت (IOM) هشدار داده است که خدمات آب، فاضلاب و بهداشت در بنتیو و مالاکال به دلیل کمبود بودجه در خطر است. بدون پمپاژ زهکشی و نگهداری دایک، ملاکال همچنین با خطر سیل در طول فصل بارانی مواجه است.

نجاح الطیب الفضل، یک پناهنده سودانی و مادر چهار فرزند، در دسامبر 2023 پس از کشته شدن همسرش وارد یک مرکز ترانزیت شد.

او به الجزیره گفت: «شوهرم توسط نیروهای مسلح سودان در مقابل من کشته شد و من نمی‌توانستم با بچه‌هایم آنجا بمانم زیرا شرایط آسیب‌زا بود.»

من وارد سودان جنوبی شدم و تمام تلاشم را کرده‌ام تا با سازمان‌های بشردوستانه مستقر در رنک کار کوچکی به دست بیاورم.»

الفضل گفت گرسنگی، بیماری و سوء تغذیه بخشی از زندگی روزمره است.

او گفت: «موارد گسترده گرسنگی، بیماری و سوء تغذیه در میان کودکان وجود دارد. حتی فرزندم هم بیماری قلبی دارد و من توان درمان او را ندارم.

او گفت: «وضعیت بشردوستانه علیرغم تأمین شغل در یکی از سازمان ها در حال بدتر شدن است. برنامه جهانی غذا در اینجا فقط با جیره اندک مخصوصا برای بچه ها به ما کمک کرد. بزرگان و بیشتر افراد به دلیل گرسنگی برای کار کردن انرژی ندارند.»

برای جمعیت گسترده تر، بحران گرسنگی در حال حاضر شدید است. WFP می گوید که 7.8 میلیون نفر، بیش از نیمی از جمعیت سودان جنوبی، با کمبود شدید مواد غذایی مواجه هستند، در حالی که 2.2 میلیون کودک دچار سوءتغذیه حاد هستند.

برای افرادی که از سودان می آیند، بحران پس از عبور از مرز ادامه می یابد.

نورا محمد احمد انتخاب پیش روی برخی از پناهجویان را با عبارات واضح بیان کرد: "بسیاری از مردم اینجا به دلیل گرسنگی و کمبود تغذیه جان خود را از دست دادند. هیچ چیز یا غذایی وجود ندارد که به ما نیرو بدهد. تنها راه حل این است که با وجود خطرات به سودان جنگ زده بازگردیم یا از گرسنگی اینجا بمیریم."