بدترین کابوس وال استریت اتحاد ترامپ و وارن است

هنگامی که رئیس جمهور دونالد ترامپ در ژانویه با سناتور الیزابت وارن تماس گرفت تا در مورد محدودیت نرخ بهره کارت اعتباری صحبت کند، او نقطه مشترکی با یکی از سرسخت ترین مخالفان وال استریت پیدا کرد. ده ماه بعد، پیروزی دموکرات ها در انتخابات میان دوره ای، احتمال ریاست وارن در کمیته بانکی سنا را در حالی که ترامپ در کاخ سفید باقی می ماند، افزایش داد. برای وال استریت، این می تواند به این معنا باشد که یک بازپرس قدرتمند کنگره حمایت گهگاهی از رئیس جمهور جمهوری خواه برای اقداماتی که صنعت بانکداری با آن مخالف است پیدا می کند.

چشم انداز یک محاسبه سیاسی غیرمعمول ارائه می دهد. ترامپ عموما از مقررات زدایی حمایت می کند، با این حال او گهگاهی رویه های بانکی را که با اولویت های سیاسی او در تضاد است، به چالش می کشد. وارن، از سوی دیگر، حرفه خود را حول محور مقابله با قدرت مالی بنا کرده است. اهداف آنها عمیقا متفاوت است، اما اگر وارن اختیار تنظیم دستور کار کمیته را به دست آورد، حتی همکاری محدود نیز می تواند نتیجه بخش شود.

ریاست کمیته به وارن اجازه می دهد تا تحقیقات را دنبال کند، مدیران بانکی را برای جلسات استماع احضار کند و قوانین را پیش ببرد. حمایت ترامپ به نوبه خود می تواند به پیشنهادهای منتخب منبع دیگری از اهرم سیاسی بدهد و به طور بالقوه تلاش های صنعت برای مقاومت در برابر آنها را پیچیده کند.

در ماه ژانویه، ترامپ محدودیت یک ساله 10 درصدی برای نرخ بهره کارت اعتباری را پیشنهاد کرد. وارن از این ایده حمایت کرد و به او گفت که اگر او به تامین آرا کمک کند، کنگره می تواند آن را تصویب کند.

این پیشنهاد قبلا در خطوط حزبی مورد حمایت قرار گرفته بود. در فوریه 2025، جاش هاولی، سناتور جمهوری‌خواه و برنی سندرز، سناتور مستقل، لایحه‌ای را برای اعمال همین محدودیت ارائه کردند.

بانک‌ها با این پیشنهاد مخالفت کردند، زیرا این امر سودی را که می‌توانستند از وام گیرندگان دریافت کنند، کاهش می‌دهد. انجمن بانکداران آمریکا تخمین زد که وام دهندگان ممکن است 74 تا 85 درصد از حساب های کارت اعتباری موجود را ببندند یا محدود کنند. این صنعت استدلال می‌کند که یک سقف باعث می‌شود وام دادن به مشتریان ریسک‌پذیر بی‌سود باشد و بسیاری از آمریکایی‌ها نتوانند اعتبار دریافت کنند.

وارن استدلال می کند که بانک ها نرخ های بسیار بالایی از مصرف کنندگان دریافت می کنند. او قانونگذاران فدرال را تحت فشار قرار داده است تا برای کاهش هزینه های استقراض اقدام کنند.

پیشنهاد ترامپ به قانون تبدیل نشده است. وارن در ماه آوریل، پس از پایان مهلت پیشنهادی رئیس جمهور، به فشار بر تنظیم کننده ها ادامه داد.

اهمیت وال استریت واضح است. ترامپ و وارن هر دو از اقدامی حمایت کردند که بانک ها به شدت با آن مخالف بودند. اگر آنها برای تصویب آن با یکدیگر همکاری کنند، صنعت می تواند دفاع سیاسی مهمی را در برابر محدودیت های شدیدتر از دست بدهد. ریاست احتمالی وارن به کمیته به او قدرت بیشتری برای ارائه چنین پیشنهادهایی می دهد.

تمایل ترامپ برای به چالش کشیدن موسسات مالی فراتر از کارت های اعتباری است.

در آگوست 2025، او فرمان اجرایی را امضا کرد که هدف از آن بانک‌زدایی با انگیزه‌های سیاسی بود و به تنظیم‌کننده‌ها دستور داد تا بررسی کنند که آیا موسسات به‌خاطر اعتقادات سیاسی یا مذهبی مشتریان یا فعالیت‌های تجاری قانونی از خدمات خودداری کرده‌اند یا خیر.

این دستور منعکس کننده نارضایتی های محافظه کارانه در مورد دسترسی به خدمات مالی بود. اولویت های وارن کمی متفاوت است و بر حمایت از مصرف کننده و پاسخگویی مالی متمرکز است. انتقادات آنها از سنت‌های سیاسی متفاوت نشات می‌گیرد، اما هر دوی آنها صلاحدید بانک‌ها را در مورد مشتریان خود به چالش می‌کشند.

جرالد اپستاین، استاد اقتصاد و یکی از مدیران مؤسسه تحقیقاتی اقتصاد سیاسی در دانشگاه ماساچوست آمهرست، جاه طلبی های رقابتی را در زیر همگرایی آشکار می بیند.

اپستین به نیوزویک گفت: «ممکن است در زمینه تنظیم بانک‌ها بین وارن و ترامپ همگرایی وجود داشته باشد. اما در اینجا اختلافات قابل توجهی وجود خواهد داشت زیرا آنها اهداف بسیار متفاوتی دارند. ترامپ می‌خواهد بانک‌های سنتی را تضعیف کند تا فضای بیشتری برای کریپتوها ایجاد کند. وارن یک مخالف ارزهای دیجیتال است و می‌خواهد بانک‌ها را مهار کند تا منابع بیشتری را برای «خیابان اصلی» فراهم کنند.» مواضع مربوط به این چهره‌ها در مورد طیف وسیعی از موضوعات نشان می‌دهد که هر گونه همکاری انتخابی خواهد بود و به طور بالقوه محدود به موضوعاتی است که منافع سیاسی موقتا همپوشانی دارند.

اما برای وال استریت، حتی یک اتحاد باریک نیز می تواند مشکلی جدی ایجاد کند.

انوراگ گوپتا، استاد بانکداری و امور مالی در دانشکده مدیریت ودرهد دانشگاه کیس وسترن رزرو، تردید دارد که توافقات گاه به گاه باعث ایجاد تغییرات قانونی معنادار شود.

گوپتا به نیوزویک گفت: «من هیچ گونه همگرایی تأثیر معناداری بین این دو نمی بینم. سقف نرخ کارت اعتباری بخش کوچکی از چشم انداز کلی مقررات مالی است. بنابراین حتی اگر همسویی های گاه به گاه در مورد چنین مسائل ثالثی اتفاق بیفتد، من معتقد نیستم که این نشانه ای از همسویی گسترده تر باشد.

تلاش‌های دولت برای تضعیف دفتر حمایت مالی از مصرف‌کننده، نهادی مرکزی برای رویکرد وارن به نظارت مالی، بر دشواری تصور یک مشارکت پایدار تأکید می‌کند.

در داخل حزب دمکرات نیز موانعی وجود دارد. اپشتاین به سیاستمدارانی که از لحاظ تاریخی با منافع بانکی همدل هستند، از جمله چاک شومر، به عنوان موانع بالقوه برای یک دستور کار نظارتی جاه طلبانه اشاره می کند.

حتی با وجود اختیارات کمیته بیشتر، وارن برای تصویب قوانین به حمایت کافی در کنگره نیاز دارد. حمایت ترامپ می‌تواند به جذب آرای جمهوری‌خواهان کمک کند، اما رئیس‌جمهور باید با مخالفت قانون‌گذاران و موسسات مالی که اغلب منافعشان همسو هستند، مقابله کند.

گوپتا چنین همکاری‌هایی را بعید می‌داند که تا حد زیادی ادامه یابد.

او گفت: "من معتقدم که دورنمای بسیار کمی از همسویی گسترده در مورد مقررات مالی معنی دار وجود دارد. فقط پول زیادی در خطر است که می تواند بر کسانی که ممکن است در این جهت حرکت کنند، تأثیر بگذارد."

با توجه به آنچه تاکنون شاهد بوده ایم، نرخ های کارت اعتباری روشن ترین فرصت را برای همکاری مجدد ارائه می دهد. وارن می‌تواند از کمیته بانکی برای بازگرداندن این پیشنهاد به کنگره استفاده کند و ترامپ را در موقعیت تصمیم‌گیری در مورد کمک به ارائه اقداماتی که قبلا تأیید کرده است قرار دهد.

این دو همچنین می‌توانند زمینه‌های مشترکی را در مورد سایر روش‌های بانکی که مورد انتقاد هر دو طرف قرار می‌گیرند، بیابند، اما اختلاف نظر آنها بر سر ارزهای دیجیتال و نقش تنظیم‌کننده‌های فدرال، همکاری در زمینه اصلاحات مالی گسترده‌تر را به میزان قابل توجهی سخت‌تر می‌کند.

برای بانک‌ها، خطر در این امکان نهفته است که توافق‌های منفرد به ویژگی تکرارشونده سیاست واشنگتن تبدیل شوند. برای مثال، وارن می‌تواند رویه‌های مالی را بررسی کند و قوانین را پیش ببرد، در حالی که حمایت ترامپ می‌تواند به غلبه بر مقاومت جمهوری‌خواهان کمک کند. حتی تعداد انگشت شماری از اقدامات موفق می تواند نحوه رویکرد صنعت به کنگره و کاخ سفید را تغییر دهد.

خیلی به این بستگی دارد که آیا ترامپ آماده است تا به انتقاد خود از بانک ها عمل کند، در حالی که انجام این کار به معنای همکاری با وارن است. اگر او باشد، وال استریت ممکن است با ترکیبی غیرعادی از فشار یک سنا دموکرات و یک رئیس جمهور جمهوری خواه مواجه شود. اگر او اینطور نباشد، توافق گاه و بیگاه آنها ممکن است چیزی فراتر از سرفصل های سیاسی باشد. آه، چقدر هیجان انگیز است که شاهد هر دو پیشرفت باشیم.