بدهی ملی 40 تریلیون دلاری آمریکا نسبت به اقتصاد ژاپن کمتر از ژاپن است - اما اقتصاددان هشدار می دهد که آمریکا همچنان "بزرگترین بدهکار جهان" است.
پویایی بدهی ژاپن اساسا با ایالات متحده متفاوت است ... ژاپن بزرگترین کشور طلبکار جهان است. ایالات متحده بزرگترین بدهکار جهان است.
آمار همیشه داستان کامل را بیان نمی کند و بدهی ملی ایالات متحده دلیلی بر دلیل آن است.
با وجود بدهی ملی 40 تریلیون دلاری، ایالات متحده به سختی در بین 10 کشور برتر از نظر بدهی نسبت به اندازه اقتصاد آنها قرار دارد. در حالی که در ظاهر این ممکن است چیز خوبی به نظر برسد، اقتصاددانان هشدار می دهند که در واقع، ایالات متحده هنوز بیشتر از کشورهایی که نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی دارند نگران است.
بر اساس جدیدترین دادههای چشمانداز اقتصاد جهانی صندوق بینالمللی پول که در ماه آوریل منتشر شد، ایالات متحده همچنان بزرگترین بدهی ملی را در بین هر کشور دیگری دارد - با مجموع آن در ماه اوت به بیش از 40 تریلیون دلار - بیش از دو برابر بدهی 18.7 تریلیون دلاری چین. با این حال، نسبت به اندازه اقتصاد، نسبت بدهی آمریکا، حدود 126 درصد، هنوز به طور قابل توجهی کمتر از 207 درصد ژاپن و 172 درصد سنگاپور است.
هیچ عدد جادویی برای خطرناک شدن نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی وجود ندارد، اما 207 درصد ژاپن نشان می دهد که بدهی عمومی ملی این کشور دو برابر اندازه اقتصاد آن است. به عبارت دیگر، اگر کشوری تمام عواید اقتصادی خود را صرف پرداخت بدهی خود کند، باز هم پرداخت کامل بدهی دو سال طول خواهد کشید.
حتی با وجود نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی 122 درصدی پایین تر، استقراض ایالات متحده همچنان بیشتر از اندازه کل اقتصاد آن است. تورستن اسلوک، اقتصاددان ارشد آپولو، هشدار داد که نرخ سرسام آور انباشت بدهی ایالات متحده - حدود 7 میلیارد دلار در روز - توانایی این کشور برای واکنش به رکود را از بین می برد. دلیل آن این است که ایالات متحده نمی تواند به آسانی محرک هایی مانند کاهش مالیات یا هزینه های زیرساختی را به اقتصاد اضافه کند، تا مبادا به عمق چاله برود.
اما فدرال رزرو همچنین نمی تواند نرخ ها را برای ایجاد انگیزه برای استقراض کاهش دهد زیرا خطر افزایش تورم و اختلال در تعادل تقاضا برای اوراق قرضه جدید را به دنبال دارد.
اسلوک در یک پست وبلاگی در ماه می نوشت: "ایالات متحده هرگز با این بافر مالی کوچک وارد رکود نشده است." کتاب استاندارد رکود اقتصادی که رشد کند میشود، فدرال رزرو کاهش میدهد، نرخها کاهش مییابد و چند برابر افزایش مییابد زمانی که وامگیرنده مستقل از قبل کشیده شده باشد، از بین میرود.
با این حال، اقتصاددانان در مورد سطح بدهی ژاپن مانند ایالات متحده زنگ خطر را به صدا در نمی آورند - و دیگران استفاده از نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی را به عنوان معیاری معتبر از ثبات اقتصادی به طور کلی نادیده می گیرند.
چرا بدهی ژاپن با آمریکا متفاوت است
ژاپن منطق گسترش بدهی خود را بدون سرنگونی اقتصاد خود عمدتا به دلیل ساختار بدهی خود به چالش کشیده است. حدود 90 درصد از بدهی دولت این کشور در داخل، در بانکهای محلی و صندوقهای بیمه نگهداری میشود، به این معنی که سرمایهگذاران خارجی کمی هستند که بتوانند اوراق قرضه را در لحظههای وحشت اقتصادی جهانی تخلیه کنند. ژاپن همچنین دارای نرخ پسانداز خانوارهایی است که حدود یک سوم تولید ناخالص داخلی این کشور - دو برابر ایالات متحده - است و خانوارها برای بازنشستگی طولانیتر به شدت پسانداز میکنند و وابستگی ژاپن به دارندگان اوراق قرضه خارج از کشور را کاهش میدهد.
جک سالمون، محقق مرکز مرکاتوس در دانشگاه جورج میسون، در پست فوریه Substack نوشت: پویایی بدهی ژاپن اساسا با ایالات متحده متفاوت است. "ژاپن بزرگترین کشور طلبکار جهان است و ایالات متحده بزرگترین بدهکار جهان است."
اما فقط به این دلیل که ژاپن آنقدرها در برابر رکود آسیب پذیر نیست، به این معنی نیست که نمونه کاملی از این نیست که چرا بدهی ها در شرایط مناسب می توانند به بالون شدن ادامه دهند. ین ژاپن در حال کاهش است - که به دلیل جنگ ایران و افزایش قیمت نفت، نگرانی های ایالات متحده در مورد تورم و افزایش تقاضا برای دلار - تشدید شده است و بازده اوراق قرضه بلندمدت در حال افزایش است. برای مبارزه با این تورم، ژاپن باید نرخ بهره را افزایش دهد، که این امر هزینه بدهی خدمات را نیز افزایش می دهد. نخست وزیر Sanae Takaichi قصد دارد برای افزایش رشد اقتصادی هزینه های کسری بودجه را افزایش دهد، اما خطر افزایش بیشتر تورم را دارد.
سالمون گفت: «ژاپن هرگز مثال آرامشبخشی برای نگرانیها در مورد بدهی ایالات متحده نبود. این واقعیت که حتی ژاپن هم اکنون در حال آزمایش محدودیتهای تحمل بدهی است، باید در نهایت به این خیال پایان دهد که اقتصادهای پیشرفته میتوانند بدون پیامد برای همیشه وام بگیرند.»
برخی از اقتصاددانان با اعتبار کل بدهی به تولید ناخالص داخلی به عنوان معیاری قابل دوام برای سلامت اقتصادی مشکل دارند. جاناتان برک، استاد دانشکده تحصیلات تکمیلی استنفورد و اقتصاددان، در مصاحبه ای با دانشگاه گفت که این معیار مشابه تقسیم مانده وام مسکن خانه بر درآمد اجاره یک سال است. متغیرهای دیگر مانند نگهداری و بیمه را نادیده می گیرد و نشان نمی دهد که آیا در وهله اول می توان وام مسکن را پرداخت کرد یا خیر.
او گفت: «فکر نمیکنم لزوما سناریوی روز قیامت باشد که مردم ترسیم میکنند.
نسخه ای از این داستان در Fortune.com در 23 ژوئیه 2026 منتشر شد.
اطلاعات بیشتر در مورد بدهی ملی:
بازدهی خزانه داری در حال حاضر پیش بینی های بلندمدت CBO را منفجر می کند و کارشناسانی که قبلا ترس از بدهی ایالات متحده را کم اهمیت جلوه می دادند اکنون شروع به نگرانی کرده اند.
"سرزمین ناشناخته": بدهی ملی 40 تریلیون دلاری ایالات متحده با افزایش پرداخت سود به 1.25 تریلیون دلار در سال زشت تر شد.
مطالعه جدید نشان می دهد که سردرد مقرون به صرفه در دی سی گلوله نقره ای دارد: مقابله با بدهی ملی 40 تریلیون دلاری درآمد خانوار را 36000 دلار افزایش می دهد.
این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد
متن اصلی (انگلیسی)
The $40 trillion U.S. national debt is smaller than Japan’s relative to its economy—but economist warns America is still ‘the world’s largest debtor’
“Japan’s debt dynamics are fundamentally different from those of the United States … Japan is the world’s largest creditor nation. The U.S. is the world’s largest debtor.”