بدون "آشفتگی" در کاخ سفید

در ماه‌های منتهی به انتخابات فاجعه‌بار 2006، رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش، معاون مطبوعاتی خود، اسکات مک‌کلن، را برکنار کرد و نامزدی برای دیوان عالی را که مورد اعتماد نزدیک خود، هریت میرز بود، پس گرفت.

او منتظر ماند تا پس از انتخابات میان دوره ای، که در آن جمهوری خواهان کنترل کنگره ایالات متحده را از دست دادند، تا دونالد رامسفلد را به عنوان وزیر دفاع خود برکنار کند، کسی که جنگ فزاینده غیرمحبوب علیه عراق را رهبری کرده بود.

هفته گذشته، رئیس جمهور دونالد ترامپ، کیتی زاخاریا را پس از اینکه تنها پنج روز کوتاه به عنوان سخنگوی کاخ سفید خدمت کرده بود، به طور ناگهانی قطع کرد. جدا از اخراج خود، بزرگترین خبری که زکریا ارائه کرد، برکناری کیمبرلی گیلفویل از سمت خود به عنوان سفیر در یونان بود.

شایعه شده است که پیت هگزث، وزیر جنگ، در حال حاضر در بلوک است، به خصوص پس از اینکه رئیس جمهور برنامه های وی برای پخش زنده اعدام نیدال حسن، تروریستی که در سال 2009 به 13 نفر در پایگاه نظامی فورت هود تیراندازی کرد، رد کرد.

بدیهی است که بین دو ریاست جمهوری تفاوت هایی وجود دارد.

مک کلن نه پنج روز، نه برای سه سال، منشی مطبوعاتی بود. میرز در زمان نامزدی او درگیر رسوایی نشد. رسانه ها و سنا فقط صلاحیت های او را زیر سوال بردند. و جنگ با ایران آنقدر خونین و پرهزینه نیست که تهاجم آمریکا به عراق معلوم شد.

اما نیمه دوم دوره دوم تمام روسای جمهور آمریکا می تواند دشوار باشد.

در دور دوم ریاست جمهوری رونالد ریگان، تیم مطبوعاتی وی با پیامدهای رسوایی ایران-کنترا برخورد کرد. در دور دوم ریاست جمهوری بیل کلینتون، ماجرای مونیکا لوینسکی باعث انتشار این خبر شد. رئیس جمهور ریچارد نیکسون در دور دوم ریاست جمهوری خود با استیضاح مواجه شد. پرزیدنت باراک اوباما در طول دوره دوم ریاست جمهوری خود مجبور بود با رسوایی حمله به کنسولگری بنغازی در لیبی که هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه را نیز درگیر کرد، دست و پنجه نرم کند.

آشفتگی کارکنان نیز در کاخ سفید در زمان هیچ رئیس جمهوری غیرعادی نیست، به ویژه در دوره دوم و به ویژه زمانی که رای دهندگان عصبانی هستند و نظرسنجی ها وحشتناک به نظر می رسند.

هر انتخابات میان دوره ای یک همه پرسی برای رئیس جمهور است، و غیر معمول نیست که حزب رئیس جمهور در پای صندوق های رای مجازات شود. در واقع، در 18 دوره از 20 دوره میان دوره ای که در 80 سال گذشته برگزار شده است، حزب حاکم کرسی های خود را در کنگره از دست داده است.

دولت ترامپ در واقع با تداوم جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و قیمت بالای انرژی با مشکلاتی مواجه است. اما اخراج یک دبیر مطبوعاتی به سختی نشانه ای از یک بحران جدی در دولت است.

مشخص نیست که زکریا چگونه این کار را به دست آورده است. او در کمپین انتخاب مجدد ترامپ کار نکرد و در حالی که در گذشته در رسانه ها حضور داشته است، به هیچ وجه یک روزنامه نگار فعال نیست. زمانی که کریستی نوم منشی بود، مدت کوتاهی در مطبوعاتی وزارت امنیت داخلی خدمت کرد. اما با توجه به دوره کوتاه مدت تصدی نوم که با جنجال‌های مختلف و اخراج خودش در ماه مارس همراه بود، این تجربه مثبتی نبود.

گزارش‌های مطبوعاتی حاکی از آن است که رئیس‌جمهور خود تصمیم به استخدام زکریا گرفته است و سوزی وایلز، رئیس دفتر کاخ سفید، بخش مهمی از این روند نبوده است.

ترامپ متوجه شد که مشکلی با زکریا وجود دارد و به سرعت برای مقابله با آن اقدام کرد تا ضررهای خود را کاهش دهد. او نشان داده است که به وضوح کنترل را در دست دارد و همانطور که تیترهای رسانه ها اعلام کرده اند، دولت او "از هم پاشیده" یا "در آشوب" نیست.

همه رؤسای جمهور به اندازه او قاطعانه حرکت نکرده اند.

به عنوان مثال، جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، باید همین کار را با آخرین سخنگوی خود، کارین ژان پیر انجام می داد. او به اندازه زکریا بی‌کفایت بود، اما بایدن به او اجازه داد تا سه سال در این شغل باقی بماند، تقریبا همان دوره‌ای که مک‌کلان داشت.

امیدوارم ترامپ و تیمش درس ارزشمندی در مورد این قسمت متأسفانه بیاموزند. استخدام افراد نالایق و بیرون گذاشتن آنها برای تخریب برای مطبوعات نه برای کاخ سفید خوب است و نه برای افرادی که استخدام می کنند و سپس مجبور به اخراج می شوند.

ترامپ سزاوار این است که به سرعت اقدام به برکناری زکریا قبل از اینکه بیشتر مایه شرمساری شود، دارد. او همچنین به خاطر اخراج کیمبرلی گیلفویل، دوست شخصی، به دلیل فساد مالی او در اروپا، شایسته تقدیر است.

اما آنچه رئیس جمهور واقعا به آن نیاز دارد، در وهله اول روند بهتری برای استخدام افراد شایسته تر است. شاید دفعه بعد باید ابتدا با رئیس دفترش چک کند.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.