برادر بزرگ را برای تجارت بزرگ بد کنید

Garrett Langley، بنیانگذار و مدیر عامل Flock Safety، یک سخنگوی بعید برای خطرات صنعت نظارت است: شرکت او می گوید که بیش از 120000 دوربین کنار جاده را در 49 ایالت مستقر کرده است. اما در ماه اوت، در حالی که از محصولات و سیاست های خود دفاع می کرد، شاید ناخواسته نشان داد که چرا آمریکایی ها باید از این فناوری نگران شوند.

لنگلی در پادکست All-In اذعان کرد که Flock وقتی ابزاری را برای شناسایی سوء استفاده از داده‌های خود راه‌اندازی کرد، «تنها» «پلیس بد» را دستگیر کرد. (در حالی که Flock به زودی به این ابزار برای همه مشتریان مجری قانون خود نیاز خواهد داشت، تنها کسری از مشتریان از اواسط آگوست از آن استفاده می کردند. بسیاری از پلیس های بد احتمالا دستگیر نشدند.) او استدلال کرد که Flock اقدامات حفاظتی را برای مشتریان اعمال خواهد کرد، اگرچه ممکن است تجارت شرکت را از دست بدهد، زیرا او می خواهد "شب بخوابد." در همین حال، رقبای او «بی‌ملاحظه‌تر می‌دوند»—مثلا با پلاک‌خوان‌های خود ویدئو و تشخیص چهره ارائه می‌دهند.

اگر حرف او را قبول کنید - و من استدلال می‌کنم که او در مورد قدرت پادمان‌های Flock اغراق می‌کند - واضح است که نحوه کار این صنعت حتی یکی از بزرگترین تقویت‌کننده‌های آن را نگران می‌کند.

بیش از یک دهه است که خواب من توسط صنعت نظارت خصوصی با مشکل مواجه شده است. در سال 2014، سه سال قبل از تاسیس Flock، من در آتلانتیک هشدار دادم که نظارت انبوه همه سفرهای اتومبیل تقریبا در دست ما است. اشاره کردم که شرکت‌های خصوصی پلاک‌خوان‌های خودکار یا ALPR را در مقیاس بزرگ در جاده‌های عمومی آمریکا به کار می‌گیرند و حریم خصوصی را که ما همیشه از آن لذت می‌بردیم تهدید می‌کنند، و کنگره باید صنعت نظارتی را که به سرعت در حال رشد است، تنظیم کند.

امروزه، اگر در بسیاری از مناطق قاره ایالات متحده رانندگی کنید، Flock ممکن است با فروش وسایلی برای بازسازی حرکات شما به دیگران سود برساند.

بر اساس نظرسنجی آگوست YouGov که نشان داد، مخالفت با این شکل از نظارت، اکنون یک موضع چندگانگی است، که نشان می‌دهد آمریکایی‌های بیشتری با استفاده از این فناوری در همسایگی خود مخالف هستند تا حمایت از آن. سیاستمداران در هر دو حزب اصلی از ALPR ها انتقاد می کنند، که نام آنها به نوعی اشتباه گرفته شده است: دوربین ها می توانند تصاویر دقیقی از وسایل نقلیه عبوری و نه فقط از پلاک خودرو بگیرند. و فعالان ضد گله که مشتریان شرکت را ردیابی می‌کنند، تعداد مشتریان قبلی و بالقوه‌ای را فهرست می‌کنند که در ماه‌های اخیر قرارداد خود را لغو کرده یا دوربین‌های خود را غیرفعال کرده‌اند.

جی استنلی، تحلیلگر ارشد سیاست ACLU، به گاردین گفت: «من واقعا هرگز چنین قیام مردمی علیه فناوری نظارت را ندیده‌ام. در سمت چپ، یک خاطره تاریخی از جاسوسی و مداخله مجریان قانون در حامیان تغییرات اجتماعی وجود دارد... در سمت راست، یک سنت دیرینه «روی من پا نگذارید» وجود دارد - دولت را از زندگی من دور نگه دارید، آن را از نگاه کردن از روی شانه های من دور نگه دارید.»

با این حال، اکثر دوربین های شبکه Flock و رقبای آن همچنان در جای خود باقی مانده اند. و طرفداران این فناوری می خواهند آن را به همین شکل حفظ کنند. آنها استدلال می کنند که هیچ انتظار منطقی از حریم خصوصی در جاده ها وجود ندارد و شبکه ای از دوربین ها که هر وسیله نقلیه عبوری را ثبت می کند، ابزاری حیاتی برای دستگیری مجرمان است. بیشتر تقویت‌کنندگان نظارت منکر این نیستند که سوء استفاده‌های جدی رخ داده است یا نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی را کاملا نادیده می‌گیرند. در عوض، آنها استفاده از پادمان ها و تصویب مقررات برای رفع آنها را توصیه می کنند.

اما این فناوری در حال حاضر در همه جا وجود دارد. ایالت ها و محلات نباید اجازه دهند که خطرات آن ادامه یابد به این امید که روزی قانونگذاران اغلب منفعل ما وارد عمل شوند. در عوض، آمریکایی‌ها باید تلاش کنند تا نظارت انبوه بر جاده‌های عمومی را در هر حوزه قضایی که بتوانند حمایت مقامات منتخب را تا زمانی که حفاظت‌های قوی برقرار کنند، ممنوع کنند. ائتلاف حامی نظارت از نفوذ سیاسی قابل توجهی برخوردار است و برخی از اعضای آن از لابی‌گران ماهر استفاده می‌کنند.

تنها راهی که می تواند حفاظت از حریم خصوصی را تسریع کند این است که انجام این کار تنها راه حفظ تجارت نظارت باشد.

قبل از ترسیم این که حمایت‌های قانونی خاص چگونه به نظر می‌رسند، توجه به این نکته مفید است که بحث‌های رایج در مورد ALPR مزایای احتمالی آن‌ها را بیش از حد بیان می‌کنند و خطرات آن‌ها را دست کم می‌گیرند. مزیت اصلی - آنها به دستگیری برخی از مجرمان کمک می کنند - به مرور زمان با گسترش دانش در مورد فناوری و نحوه اجتناب از آن، کارایی کمتری خواهد داشت. به عنوان مثال، پلاک ها در حال حاضر در حال شبیه سازی هستند. و با کاهش مزایا، هزینه ای که شهروندان قانونمند در حریم خصوصی از دست رفته می پردازند ادامه خواهد داشت. حتی ممکن است افزایش یابد.

به هر حال، مدل کسب‌وکار – – به ما پرداخت کنید و ما به شما کمک می‌کنیم مجرمان را دستگیر کنید – انگیزه‌ای قوی برای شرکت‌های نظارتی ایجاد می‌کند تا با نفوذهای جدید به حریم خصوصی، کاهش اثربخشی را برطرف کنند. گله ممکن است امروز از تشخیص چهره خودداری کند، اما هیچ قانون فدرالی مانع از تغییر نظر آن در فردا نمی شود، یا لازم است که قبل از معرفی یک ابزار جدید به مردم هشدار دهد.

در حالی که شواهد محدود است مبنی بر اینکه ALPR جرایم را به طور کلی یا جرایم خشونت آمیز را کاهش می دهد، شواهد محکمی وجود دارد که سرقت خودرو را کاهش می دهد: یک مقاله کاری که در ماه آگوست توسط جرم شناسان Scott M. Mourtgos و Ian T. Adams منتشر شد، نشان داد که شبکه های ALPR با کاهش 11 درصدی در این گونه سرقت ها و افزایش در موارد دستگیری چند هفته قبل از روشن شدن آن ها مرتبط است (هر چند هفته ها قبل از روشن شدن آن، دوربین های دستگیر شده افزایش یافته اند. استقرار).

اما اگر صاحبان وسایل نقلیه ردیاب‌های خود را نصب کنند، برای همه کسانی که بدون تحمیل هزینه‌ها بر حریم خصوصی افراد انتخاب می‌کنند، می‌توان از مزایای آن بهره برد.

برخی از خطرات دوربین های کنار جاده به خوبی درک شده است. مؤسسه عدالت یک پایگاه داده از سوء استفاده های شناخته شده و ادعایی پلیس از فناوری، از جمله تعقیب و توقف های نادرست، نگهداری می کند. و اگرچه راه اندازی Flock از Audit Assistance، ابزاری که به دستگیری سوء استفاده توسط پلیس کمک می کند، به اعتبار شرکت اضافه می شود، اما هیچ راه حلی ندارد: این "فعالیت غیرعادی را تشخیص می دهد و آن را برای بررسی مدیر علامت گذاری می کند"، سخنگوی Flock از طریق ایمیل برای من توضیح داد، که "اشاره به بررسی توسط یک مدیر مجاز - مدیر آژانس در مشتری F. این احتمال را باز می گذارد که

سوء استفاده از سوی برخی ادارات پلیس بدون انضباط باقی خواهد ماند.

خطری که کمتر شناخته شده است، چیزی است که می توان آن را مشکل دشمن خارجی نامید. چین، روسیه و دیگران انگیزه های واقعی برای دستیابی به داده های جمع آوری شده توسط پلاک خوان ها دارند. انجام این کار می تواند به بازیگران متخاصم در استخدام دارایی ها، باج گیری، ارعاب و موارد دیگر کمک کند. شکستن گله بزرگترین جایزه خواهد بود – و عموم مردم در موقعیتی نیستند که ارزیابی کنند که شرکت یا رقبای آن چقدر با صلاحیت داده های خود را ایمن می کنند.

اگر ادوارد اسنودن می‌توانست حساس‌ترین اسرار NSA را کنار بگذارد، یک مدیر سیستم در Flock یا یک رقیب از نظر تئوری می‌توانست دست به دزدی در مقیاس بزرگ بزند. شرکت (چه برسد به عموم) ممکن است حتی از آن اطلاعی نداشته باشد.

این بدترین سناریو را کنار بگذاریم، یک بازیگر خارجی متخاصم می تواند صرفا از طریق دسترسی که مشتریان عادی Flock از آن لذت می برند، به منافع ایالات متحده آسیب برساند. هزاران سازمان مجری قانون از Flock استفاده می کنند. این بدان معناست که هزاران هدف برای حوادثی مانند حمله فیشینگ، رشوه‌گیری مناسب یا باج‌گیری از یک کلانتر فاسد شهرستان وجود دارد.

چه تدابیر قانونی خاصی استفاده از این فناوری را توجیه می کند؟ پی بردن به آن مستلزم تمایز بین دو روش مختلف دوربین های جاده ای است. بگویید که یک فراری 250 GT کالیفرنیا اسپایدر مدل 1961 زمانی که صاحبش از محل کار به خانه می رسد برای پیدا کردن خودروی گم شده در گاراژش، توسط صاحبش گزارش شده است که دزدیده شده است، و اداره پلیس هایلند پارک، ایلینوی، پلاک خودروی آن، NRVOUS را در "لیست داغ" وسایل نقلیه گم شده قرار می دهد.

در یک رویکرد، پلاک‌خوان‌های منطقه شیکاگو می‌توانند (اگر طرح نظارتی محلی اجازه می‌داد) همه خودروهای عبوری را برای پلاک‌های داغ اسکن کرده و فورا داده‌های مربوط به همه خودروهایی را که مطابقت ندارند حذف کنند.

متناوبا – و این وضعیت موجود است – پلاک‌خوان‌ها می‌توانند داده‌ها را از تمام اسکن‌ها ذخیره کنند، و افرادی را که به داده‌ها دسترسی دارند قادر می‌سازند به طور گذشته‌نگر حرکات هزاران بی‌گناه را که هیچ ارتباطی با هیچ جنایتی ندارند، بازسازی کنند. (در این حالت، هیچ یک از این روش ها منجر به بازگشت خودرو در شرایط قابل استفاده نمی شود.)

مدافعان روشی که در حال حاضر Flock و دیگر فناوری‌های نظارت انبوه کار می‌کنند، از جمع‌آوری و ذخیره‌سازی دائمی داده‌ها در مورد تحرکات میلیون‌ها نفر برای اطمینان از اینکه گروه کوچکی از مجرمان تحت نظر هستند، حمایت می‌کنند. اما این رویکرد «جمع آوری و ذخیره آن همه» برای بهره مندی ما از ALPR ضروری نیست. در آلمان، چندین ایالت از دوربین های کنار جاده استفاده می کنند. برخی از ایالت‌های آلمان از پروتکل‌هایی استفاده می‌کنند که پلاک‌های «گرم» را علامت‌گذاری می‌کنند و در عین حال تمام اسکن‌های پلاک‌هایی را که بازدید نشده‌اند حذف می‌کنند.

این رویکرد بدون ایجاد یک دستگاه جاسوسی که داده‌ها را تقریبا برای همه افراد جمع‌آوری و ذخیره می‌کند، مزایایی را ارائه می‌کند.

اگر یک رویکرد جمع آوری و ذخیره همه چیز پابرجا بماند، پادمان های به همان اندازه جامع توجیه می شوند. اولا، شرکت‌ها باید مجاز باشند داده‌ها را بیش از یک هفته در سرورهای محلی رمزگذاری‌شده نگهداری کنند. نگهداری اطلاعات بیش از حد مجاز باید جرم باشد. مجوز شورای شهر یا هیئت نظارت شهرستان باید قبل از نصب دوربین ها در هر حوزه قضایی باشد و نحوه به اشتراک گذاری داده ها را محدود کند. و رای مجدد دوره ای باید مورد نیاز باشد.

دوم، دولت فدرال و همه آژانس های آن باید از استقرار فناوری ALRP در جاده های عمومی یا دسترسی به داده های جمع آوری شده در آنجا منع شوند.

سوم، پلیس ایالتی و محلی باید طبق قانون ملزم به دریافت حکمی برای استعلام داده‌های ALPR باشد، خواه دادگاه‌های فدرال این پرسش‌ها را جستجوهای متمم چهارم در نظر بگیرند یا خیر.

چهارم، دلایل مجاز برای استعلام از داده‌ها باید محدود باشد - برای مثال، برای تحقیق در مورد جنایات یا افراد مفقود یا در معرض خطر، یا پاسخ به تهدیدات قریب‌الوقوع آسیب جدی یا مرگ. و همه پرس و جوها باید توسط یک شخص نامگذاری شده انجام شود که اقداماتش قابل بررسی باشد.

پنجم، هر دوربین باید در ایالتی که در آن قرار دارد در DMV ثبت شود، یک شماره مجوز فیزیکی روی خود دستگاه نمایش داده شود، و روی نقشه‌ای که برای عموم قابل دسترسی است نشان داده شود که مکان همه دستگاه‌هایی را که داده‌ها را در جاده‌های عمومی می‌گیرند نشان می‌دهد.

ششم، افراد باید این حق را داشته باشند که بدانند پلاک آنها توسط چه کسی و به چه دلیل استعلام شده است. برای به دست آوردن سوابق ذخیره شده در بشقاب خود؛ و اجبار به حذف و پرداخت خسارت در صورتی که سوابق به طور غیرقانونی جمع آوری شده یا بیش از حدود قانونی حفظ شده باشد.

هفتم، همانطور که مایک فاکس از مؤسسه آزادی‌خواه کاتو پیشنهاد می‌کند، کنگره باید قانونی را تصویب کند که به قربانیان خطاهای نظارت خودکار اجازه دهد تا از فروشندگان فناوری برای دریافت خسارت شکایت کنند.

تا زمانی که کنگره اقدامات لازم را انجام دهد، ایالت ها و مناطق باید محدودیت ها یا ممنوعیت هایی را اعمال کنند، همانطور که شهرستان ناکس، تنسی، و شهرستان اوکانی، کارولینای جنوبی، انجام داده اند. (تعداد زیادی از شهرها قبلا قراردادهای خود را با Flock لغو یا تمدید نکرده اند.)

رافائل مانگوال، محقق موسسه منهتن، در مقاله‌ای در سیتی ژورنال که علیه ممنوعیت پلاک‌خوان‌های خودکار بحث می‌کند، می‌نویسد: «ممنوع کردن فناوری‌ها در پیش‌بینی آسیب‌هایی که هنوز محقق نشده‌اند، رویکرد اشتباهی برای سیاست‌گذاری است. در جایی که یک فناوری خطرات واقعی را ارائه می‌کند، سیاست‌گذاران می‌توانند برای کاهش آن‌ها اقدام کنند.» اما مطمئنا برخی از آسیب‌های احتمالی، مانند دسترسی دشمنان خارجی به اطلاعاتی که به امنیت ملی آسیب می‌رساند، یا مقامات مستبدی که از ALPR شبکه‌ای برای تهدید دموکراسی سوء استفاده می‌کنند، باید پیش‌بینی و از آن جلوگیری کرد تا اینکه به صورت واقعی به آن پرداخته شود.

تی

علاوه بر این، آسیب های قابل توجهی مربوط به ALPR قبلا تحقق یافته است. ردیابی انبوه توسط دولت فدرال به جای حدس و گمان واقعیت است: سال گذشته، آسوشیتدپرس گزارش داد که "گشت مرزی ایالات متحده در حال نظارت بر میلیون ها راننده آمریکایی در سراسر کشور در یک برنامه محرمانه برای شناسایی و بازداشت افرادی است که الگوهای سفر آنها مشکوک به نظر می رسد." آنها را در رادار مجری قانون قرار داد.» و تحقیق در سال 2015 توسط Electronic F

بنیاد rontier دریافت که «100 دوربین ALPR در لوئیزیانا، کالیفرنیا و فلوریدا به طور ناامن به اینترنت متصل شده‌اند، بسیاری از آنها دارای وب‌سایت‌های قابل دسترسی عمومی هستند که هر کسی می‌تواند از آنها برای دستکاری کنترل دوربین‌ها یا حذف داده‌ها استفاده کند».

جزئیات چند ورودی در پایگاه داده مؤسسه عدالت در مورد سوء استفاده های پلیسی به نشان دادن شدت آنها کمک می کند: ظاهرا یک رئیس پلیس جورجیا یک دوست دختر سابق و دختر نوجوانش را حدود 600 بار ردیابی کرد. در تگزاس، گزارش شده است که یک معاون از داده‌های ده‌ها هزار دوربین Flock برای یافتن زنی که توسط شریک زندگی‌اش متهم به سقط جنین شده است استفاده کرد (معاون بعدا ادعا کرد که او جستجو را به دلیل نگرانی برای رفاه زن انجام داده است).

گزارش شده است که در لنکسا، کانزاس، پلیس «نویسنده‌ای را که ستونی در انتقاد از آنها نوشته بود» را ردیابی کرد، و او همچنین مظنون به آویختن پوسترهای ضد پلیس در املاک شهر بود (که نویسنده آن را رد کرده است). در تولدو، اوهایو، یک راننده بی گناه توسط یک سگ پلیس مورد حمله قرار گرفت، با اسلحه بازداشت شد و ساعت ها زندانی شد، پس از اینکه دوربین Flock یک رقم روی پلاک او را اشتباه خواند (پلیس تولدو گفت که آنها "اقدامات اداری مناسب" را پس از حادثه انجام دادند، که شامل "توبیخ لفظی" برای افسر درگیر بود).

دریافت قانون جدید حفظ حریم خصوصی از طریق کنگره سخت است. جلوگیری از عبور آن یا آبیاری مواد آن آسان است. در نتیجه، نفوذ به حریم خصوصی فقط در حال افزایش است. اما اگر افرادی که از نظارت انبوه حمایت می‌کنند و حتی از آن سود می‌برند، با ممنوعیت‌های ایالتی و محلی مواجه می‌شوند تا زمانی که حمایت‌های فدرال کافی وجود نداشته باشد، ناگهان دلیل قوی‌ای برای فشار برای تصویب سریع قوانین جدید حریم خصوصی خواهند داشت. این تغییر در مشوق‌ها ممکن است بهترین امید برای آمریکایی‌هایی باشد که می‌بینند فناوری با چه سرعتی در حال تغییر است و می‌خواهند با فریاد «ایست»، دولت نظارتی را ناکام بگذارند.