برایان کاون همچنان احساس می کند که به سختی کارش را انجام داده است، زیرا زندگی نامه به دنبال ایجاد رکورد مستقیم در بانک ها، کمک مالی و آبجو است.

انتشار کتاب پروفسور گری مورفی برایان کوئن: آناتومی یک تائوس، دیدگاه ها و خاطرات رهبر سابق تائوسی را از دوره ای پرآشوب که سیاست ایرلند را تغییر داد، به نمایش می گذارد.

کتاب مورفی نوع دیگری از تعهد نسبت به بیوگرافی عظیم او از چارلز هاگی است، که به خاطر آن به تمام مقالات گسترده هاگی دسترسی داشت و با بسیاری از کسانی که با و علیه او کار کرده بودند مصاحبه کرد.

مورفی برای این کتاب بر مجموعه‌ای از مصاحبه‌های گسترده با کوون تکیه کرده است و در حالی که از انتقاد سیاستمدار خودداری نمی‌کند، بسیاری از داستان را از دیدگاه او بازگو می‌کند. کوئن مورفی را به خانه‌اش دعوت کرد، زیرا زندگی‌نامه هاگی او را خوانده بود و فکر می‌کرد «عادلانه، کامل و آشکار» - شاید خودش هم به همین امید بود. به هر حال پروژه از آنجا رشد کرد.

کوئن در سن 24 سالگی در کابینه بود و در سن 31 سالگی در کابینه بود و مناصب وزیر کار، وزیر حمل و نقل، انرژی و ارتباطات، وزیر بهداشت، وزیر امور خارجه و وزیر دارایی را قبل از اینکه برتی آهرن در ماه مه 2008 بازنشسته شود، به عنوان وزیر دارایی بود.

دوره او به عنوان مقام دولتی کاملا تحت سلطه بحران مالی بود که از زمانی که او بالاترین مقام سیاسی ایالت را اشغال کرد، جهان را فراگرفته بود. او در سمت بالا برای کمی بیش از 1000 روز نظارت بر ضمانت‌نامه بانکی فاجعه‌بار، دوره‌ای از ریاضت اقتصادی در امور مالی عمومی، افزایش بیکاری، فقر و مهاجرت و در نهایت سقوط به برنامه نجات سال 2010 را بر عهده داشت، زمانی که کشور وام‌های اتحادیه اروپا/صندوق بین‌المللی پول/ECB را برای بازگرداندن اقدامات اصلاحی و بازگرداندن مالیات‌ها به ترویکا پذیرفت. برش می دهد.

کوئن در انتخابات عمومی سال 2011 بازنشسته شد، زمانی که فیانا فایل تقریبا - اما نه کاملا - از نظر انتخاباتی منقرض شده بود.

در اینجا برخی از آنچه که کتاب در مورد رهبر سابق و وقایعی که او در آنها نقش اصلی را نشان می دهد آورده شده است:

1. او خودانتقادگر است، اما نه بیش از حد

کوئن هرگز سعی نمی‌کند از مسئولیت هیچ یک از تصمیم‌هایی که به‌عنوان معلم گرفته است شانه خالی کند و به شدت از مشکلاتی که برای بسیاری از مردم به همراه آورده است آگاه است. با این حال، به نظر می رسد آگاهی کمی در مورد اینکه چگونه ناکامی های او به عنوان وزیر دارایی بین سال های 2004-2008 به این واقعیت کمک کرد که بحران مالی جهانی در ایرلند بسیار بدتر از همه جاهای دیگر بود، وجود دارد. این شکست‌ها نه تنها شامل نظارت بر بانک‌ها، بلکه تورم شدید مخارج عمومی به دلیل درآمدهای مالیاتی موقت و غیرقابل اعتماد بود.

گزارش کوئن این است که او کاری را که مردم به عنوان وزیر دارایی می خواستند انجام می داد. در مورد ضمانت کشنده ای که دولت در سال 2008 به بانک های ایرلندی اعطا کرد، کوئن از اطلاعات نادرستی که بانک ها به او داده اند ابراز تاسف می کند. انصافا، زمانی که او به ساعت 3 بامداد در دپارتمان تاوئیس رسید و بانکداران می گفتند که نمی توانند درهای خود را صبح باز کنند، نوعی اقدام دراماتیک دولت ضروری بود. شکست بزرگ کوئن، هم به عنوان وزیر و هم به عنوان وزیر دارایی، در اجازه دادن به همه چیز به آن نقطه بود.

2. او همیشه از PD ها متنفر نبود

در این کتاب نکات سیاسی زیادی وجود دارد. یکی این است: در داستان های Fianna Fáil، Cowen به خاطر اخراج معروفش از دموکرات های مترقی (PDs) به یاد می آید، زمانی که او در ardfheis فریاد زد - در حالی که Fianna Fáil در ائتلاف با آنها بود - "در صورت شک، آنها را کنار بگذارید!" در واقع، این کتاب نشان می‌دهد که کوئن در سال 1989 از ائتلاف با حزب دموکرات‌ها حمایت کرده بود، زمانی که فیانا فایل از این سؤال پریشان شد و تا آنجا پیش رفت که به چارلز هاهی نزدیک شد و از او خواست که با دز اومالی وارد دولت شود.

در آن زمان، فیانا فایل هرگز در ائتلاف نبود و دولت تک حزبی را «ارزش اصلی» می‌دانست. او متعاقبا حریف هیگی و حزب دموکراتیک شد.

3. تماس سیاسی او او را به عنوان معلم ترک کرد

کوئن به عنوان وزیر نشان داده بود که سیاستمدارانی ماهر و توانا است و خود را در موقعیتی مانور داده بود که عزیز حزب و جانشین شناخته شده آهرن بود. زمانی که زمان خروج آهرن که در سال 2008 درگیر مشکلات دادگاه بود فرا رسید، کوئن آماده بود. او اصرار دارد که آهرن را بیرون نکشیده است، اما از روایت مشخص است که او در حالی که کتش را در دست گرفته بود، کنار در ایستاده بود. او به یاد می آورد: «من نمی توانستم زمان بهتری برای کناره گیری برتی فکر کنم. با این حال، کوئن به‌عنوان مدیر ارشد به سرعت غرق شد و تماس سیاسی‌اش او را رها کرد.

روابط او با وزیر دارایی اش برایان لنیهان به بی اعتمادی متقابل بدتر شد. در ژانویه 2011، کوئن در یک جهان سیاسی موازی زندگی می کرد.

4. او احساس می کند به سختی انجام شده است

اگرچه کوئن در مورد پذیرش قضاوت تاریخ فلسفی است، اما احساس می کند که خرد متعارف در برخی از جنبه های رونق و رکود به سختی انجام شده است. او این ایده را رد می‌کند که بیش از حد به بانکدارانی که نجات داده نزدیک بوده است (مدیر اصلی کتاب فینتان دروری، دوست قدیمی کوون که مدیر بانک انگلیسی ایرلندی نیز بود) بود و اصرار دارد که هر کاری که انجام داده تلاشی صادقانه برای انجام بهترین کار برای کشور بوده است. البته هر دوی این موارد می تواند درست باشد.

او همچنین به دلیل اتهام «خیانت اقتصادی» که توسط رهبر حزب کارگر، ایمون گیلمور در سال 2010 اعمال شد، زخمی شد.

5. سوال نوشیدن

داستان‌های مربوط به مشروب‌نوشی کوئن سال‌ها در سراسر سیاست پخش می‌شد. هنگامی که او در مصاحبه صبح ایرلند پس از یک شب آخر در هتل آردیلاون در گالوی در سپتامبر 2010 - درست در زمانی که کشور به سمت کمک های نجات می رفت - به صحنه عمومی رفتند.

برایان کاون و سقوط: نگاهی جدید به مدیریت و هزینه سیاسی سقوط ببر سلتیک

این اپیزود به تفصیل در کتاب شرح داده شده است، از جمله خاطرات کوئن مبنی بر اینکه قبل از شام یک جین و تونیک و سه لیوان بعد از آن مصرف کرده است. او به مورفی گفت که او نیمه شب نوشیدن الکل را متوقف کرد، اگرچه او اذعان کرد که سه ساعت و نیم دیگر در بار هتل ماند.

کوئن اصرار دارد که او به شدت مشروب نمی خورد و نوشیدن الکل هرگز بر عملکرد او به عنوان یک TD، وزیر یا معلم تأثیر نمی گذاشت. مورفی اذعان می کند که دیگران دیدگاه متفاوتی دارند. خوانندگان می توانند تصمیم خود را بگیرند. البته بسیاری از آنها قبلا داشته اند.