برای بازسازی کنگره نپالی، گاگان تاپا باید ابتدا آن را اصلاح کند

در میان کاریزماتیک ترین رهبران سیاسی نسل خود، گاگان تاپا مدت ها به عنوان نخست وزیر در انتظار صحبت می شد. همانطور که او در کنگره نپال - حزب سوسیال دمکرات که در بیشتر دوره پس از 1990 نیروی سیاسی مسلط این کشور بود - بالا می‌رفت - به نظر می‌رسید که این مدافع سیاست ارزشی با مهارت‌های سخنوری بی‌نظیر به رهبری حزب و کشورش می‌رسید. سپس جنبش Gen Z آمد. تنها در دو روز تظاهرات در سپتامبر 2025، جنبش نظم سیاسی قدیمی را بر هم زد. K.P.

اولی، نخست وزیر کمونیست آن زمان، مجبور شد برای جان خود کاندید شود. رهبر ارشد کنگره، شیر بهادر دیوبا، سیاه و آبی مورد ضرب و شتم قرار گرفت. همراه با خانه‌های صدها رهبر سیاسی دیگر، خانه تاپا در کاتماندو به آتش کشیده شد و او نیز مجبور شد مخفی شود. جنبش Gen Z همچنین به عنوان یک کاتالیزور برای تغییر در کنگره عمل می کند. در عواقب آن، مجموعه ای از رهبران نسل دوم تحت رهبری تاپا بالاخره جرأت کردند که شورش کنند و رهبری حزب را از دئوبا که در آن زمان 79 سال داشت، بیرون بکشند.

با این حال، اکثر نپالی‌ها این را خیلی کم، خیلی دیر می‌دانستند و کنگره تحت رهبری تاپا در اولین رای‌گیری ملی پس از قیام که در مارس 2026 برگزار شد، عملکرد ضعیفی داشت. امروز، کنگره یک نیروی کاهش یافته است و تنها 38 کرسی در 275 عضو مجلس سفلی را اشغال می‌کند. در همین حال، با 182 کرسی، حزب جدید راستیا سواتانترا (RSP) که مالکیت جنبش ژن Z را به دست گرفت، تقریبا دو سوم اکثریت را به دست آورد.

هنگامی که کنگره در انتخابات مارس 2026 شکست خورد، رهبران قدیمی حزب تقصیر شکست را به گردن تاپا و شورش "به اشتباه" او که در آستانه انتخابات مارس سازماندهی شده بود، انداختند. اما RSP سوار بر موجی از نارضایتی از احزاب سیاسی مستقر بود و کنگره تحت رهبری قدیمی‌اش احتمالا در انتخابات حتی بدتر از آن عمل می‌کرد. اکنون تاپا 50 ساله با کنوانسیون عمومی که به تازگی به پایان رسیده است، مجددا به عنوان رئیس حزب انتخاب شده است.

او ضمن درخواست رای، قول داد که به فرهنگ خویشاوندی و گروه گرایی در حزب پایان دهد و لباس را به روی نسل جدیدی از رهبران باز کند. پیشنهادات دیگر او شامل سیستم انتخابات مقدماتی برای انتخاب نامزدهای انتخاباتی حزب و اصلاح منشور قانون اساسی برای محدود کردن هر فرد به دو دوره نخست وزیری است. اصلاحات پیشنهادی تاپا، در صورت اجرا، می تواند فضای دموکراتیک جدیدی را هم در حزب و هم در سیاست ملی باز کند.

این در تضاد شدید با تمایلات متمرکز و انباشت قدرت شیر ​​بهادر دیوبا، رئیس سابق حزب است که برای بی‌اعتبار کردن چهره حزبی که مدت‌ها با رهبران اصولگرا مانند B.P همراه بود، تلاش زیادی کرد. کویرالا و گانش من سینگ. اما تاپا یک چالش بزرگ در دستان خود دارد. RSP بخش اعظمی از فضای سیاسی را که زمانی کنگره اشغال کرده بود، در اختیار گرفته است. در زمان ریاست حزب رابی لامیچهان و رهبر ارشد بالندرا شاه که نخست وزیر نپال نیز هست، RSP همچنان بسیار محبوب است.

بنابراین انتظار می رود که این حزب موفقیت خود را در نظرسنجی فدرال در انتخابات محلی و استانی که برای سال 2027 برنامه ریزی شده است تکرار کند. رقابت قدیمی بین کنگره، قهرمان قدیمی ارزش های لیبرال دمکراتیک، و کمونیست ها به نظر می رسد به طور فزاینده ای برای رای دهندگان نپالی بی ربط باشد. اکنون این بر عهده حزب تاپا است که به رأی دهندگان شکاک نشان دهد که ارزش های لیبرال دمکراتیک در عمل به چه معناست و چرا یک کنگره اصلاح شده می تواند از آنها حمایت کند. چالش بزرگ دیگر تاپا این است که رهبران ناراضی را که هنوز از دیوبا، رئیس جمهور سابق حزب حمایت می کنند، به جمع حزب بازگرداند.

اگر تعداد زیادی از نیروهای قدیمی کنگره به طرفداری از دیوبا ادامه دهند، تاپا زمان سختی را برای بازسازی سازمان حزب خواهد داشت. اگر دادگاه عالی که در حال بررسی پرونده قانونی بودن کنگره تحت رهبری تاپا است، جناح دیوبا را به عنوان حزب معتبر کنگره معرفی کند، تلاش های او برای تقویت مجدد کنگره ضربه بیشتری وارد خواهد شد. گاگان تاپا نقاط قوت زیادی دارد. او راه خود را به رده های کنگره رسانده است. با این حال، ظهور تاپا حتی زمانی رخ داد که رهبران ارشد حزب آشکارا درگیر سیاست خود محور و فساد بودند.

از نظر بسیاری از نپالی‌های جوان، او ترجیح می‌داد که بی‌خطر بازی کند و وقت خود را صرف کرد. اما جوانان نپالی کمتر صبور بودند - و شورش کردند. بنابراین بسیاری فکر می کنند که زمان تاپا گذشته است. چه این درست باشد یا نه، برای کنگره تحت رهبری تاپا مهم است که به رقابت انتخاباتی در سیاست نپالی ادامه دهد. یک کنگره قوی علاوه بر نقش خود به عنوان قهرمان ارزش های لیبرال دمکراتیک، RSP را نیز پاسخگو خواهد کرد.

با بی اعتبار شدن کنگره تحت رهبری قدیمی، RSP فضای لیبرال دمکراتیک را اشغال کرده است بدون اینکه کار زیادی برای نشان دادن تعهد خود به ارزش های لیبرال انجام دهد. تنها در شش ماه ریاست جمهوری، دولت جدید RSP تعدادی تصمیم مشکوک گرفته است - از حذف متصرفان بدون روند قانونی گرفته تا زندانی کردن رهبران سیاسی به دلایل قانونی ضعیف - که باعث می شود مردم به اعتبار دموکراتیک حزب مشکوک شوند.

تاپا اعتبار خود را به عنوان یک مبارز برای حقوق دموکراتیک، به عنوان یک مدیر شایسته در دوران تصدی خود به عنوان وزیر بهداشت، و به عنوان یک صدای استدلال در چشم انداز سیاسی نابسامان نپالی به اثبات رسانده است. اکنون برای اولین بار وظیفه بازسازی تشکیلات حزبی را بر عهده خواهد داشت. اما برای انجام این کار، او ابتدا باید ساختارها و شیوه‌های تفکر قدیمی و استخوان‌بندی شده‌ای را که حزب را در زمان‌های اخیر عقب نگه داشته است، از بین ببرد.