برای بازماندگان، تحقیقات ناموفق جورج گیبنی "تقریبا بدتر از سوء استفاده" بود.

یکی از عوامل تخفیف‌دهنده‌ای که قاضی در تصمیم‌گیری برای مدت زمانی که جورج گیبنی باید در زندان سپری کند، در نظر گرفت این بود که، به قول او، «هیچ مدرکی دال بر تخلف بعدی» پس از دهه 1980 وجود ندارد. اینکه نوجوانی که مربی اسبق ملی شنا در فلوریدا در سال 1991 مورد تجاوز قرار گرفت، نتوانست برای شنیدن این موضوع در دادگاه حاضر شود، مایه آرامش وحشتناکی بود. او از زمانی که گاردای در سال 2002 به او اطلاع داد که DPP به آنها دستور داده است که گیبنی را برای کارهایی که با او انجام داده و منجر به بارداری او شده است، متهم نکنند، بیشتر سال ها تحت مراقبت های روانپزشکی بوده است.

او خود را آماده کرده بود تا علیه او در دادگاه شهادت دهد. پس از آن که دو گاردای در آن شب خانه او را ترک کردند، او سعی کرد خود را بکشد.

قاضی مایکل پی اوهیگینز با صدور حکم 15 سال و نیم در روز دوشنبه، از نظر قانونی موظف بود تنها به شواهد ارائه شده در مورد چهار زن مورد آزار و اذیت در دهه‌های 1970 و 1980 رسیدگی کند و شهادت‌های آنها در نهایت تقریبا 60 سال پس از اولین جنایات شناخته شده‌اش علیه کودکان، محکومیت گیبنی را تضمین کرد. تجاوز جنسی به یک شناگر نوجوان در فلوریدا توسط گیبنی در سال 1991 بخشی از این شواهد نبود.

یکی دیگر از عوامل تخفیف‌دهنده‌ای که قاضی به آن اشاره کرد این بود که گیبنی «هیچ محکومیت قبلی» نداشت. این مطمئنا به خاطر استقامت قربانیان او در پیگیری عدالت در طول 25 سال نبود.

لورین کندی نیز در دادگاه حضور نداشت. دخترش، لوئیز، با عکسی از مادر برجسته اش که هفت سال پیش درگذشت، شرکت کرد. لورین یکی از اولین قربانیان گیبنی بود. او یک دختر کوچک بود که به استخر گینس در خیابان واتلینگ پیوست. اولین باری که گیبنی در مقابل او زانو زد و انگشتانش را داخل او گذاشت، در سال 1966 بود. لورین نمی‌دانست که مربی به برادرش فرانسیس، معروف به چالکی وایت، از 11 سالگی، یعنی سالی که جوان‌ترین فرد برنده شنای لیفی شد، حمله کرده است.

این خواهران و برادران از جمله شاکیانی بودند که در اولین محاکمه گیبنی به 27 مورد تجاوز غیرقانونی و آگاهی غیرقانونی جسمانی پرداختند. در سال 1994 سقوط کرد. این پدوفیل یک روز قبل از اینکه دادگاه عالی پرونده را متوقف کند، از کشور گریخت. روز دوشنبه بر کارلی و تریک کرنی در سالن نهم دادگاه در کنار هم نشسته بودند، که آنها نیز بخشی از آن محاکمه رها شده بودند. کرنی در کتاب خود، بالای آب: داستان یک بازمانده، از «ناامیدی برای همیشه از این باور که ما ممکن است عدالت را پیدا کنیم» به خاطر فهمیدن اینکه پیگرد قانونی شکست خورده است، می نویسد.

کارولین براون نیز روز دوشنبه در دادگاه حضور داشت. زمانی که قاضی گفت که گیبنی سابقه محکومیت قبلی نداشته است، دلتنگی در چهره او بیانگر فصل دیگری از ناکامی چندین دهه ایالت در اجرای عدالت برای کودکانی است که توسط این مرد 78 ساله ناتوان و ناتوان در حالی که پاهایش به طور تصادفی روی صندلی چرخدار زندانش روی هم قرار گرفته بود مورد تجاوز قرار گرفته و مورد تجاوز قرار گرفته بودند.

"او باید در زندان بمیرد": بازمانده کودک آزاری جورج گیبنی به صدور حکم واکنش نشان داد

کارولین 13 ساله بود که شروع به شنا در مجتمع ورزشی نیوپارک کرد، جایی که گیبنی سلطنت می کرد. بلافاصله او را هدف گرفت. آزار تنها زمانی متوقف شد که او در سن 15 سالگی مدرسه را به تعجب والدینش رها کرد و از آن زمان دیگر هرگز به آموزش بازنگشت. در سال 1998، او بیانیه ای در مورد Gibney به Gardaí داد. آنها او را به مدرسه قدیمی‌اش در نیوپارک برگرداندند تا دفتری را که تنها و ترسیده او را در آن قفل می‌کرد به آنها نشان دهد.

کارولین روز دوشنبه به من گفت: «حدود شش ماه بعد، یک تماس تلفنی از یک گاردا دریافت کردم که می‌گفت DPP تصمیم گرفته است به پرونده من ادامه ندهد. من شوکه شدم. فکر کردم شاید کاری که او با من کرد، چیزی نبود. کاری که با من کرد هیچ ایرادی نداشت.

پرونده او سومین تحقیق گاردا در مورد سوء استفاده جنسی از کودکان توسط گیبنی بود. تعقیب قضایی در سال 1993 زمانی که وکلای او حکم دادگاه عالی را برای بازبینی قضایی دریافت کردند و دادگاه عالی حکم داد که او نمی تواند به اندازه کافی از خود دفاع کند زیرا برخی از جنایات مدت ها قبل بوده و تاریخ خاصی ندارند، شکست خورد. DPP علیه این تصمیم اعتراض نکرد.

تحقیقات دوم شامل چهار شناگر دیگر گیبنی از جمله نوجوانی بود که در سال 1991 به او تجاوز کرد. در همان سال، 2003، ایالت با موفقیت به دنبال استرداد سرآشپز مشهور کنراد گالاگر به اتهام دزدیدن نقاشی از هتلی در دوبلین شد. او به ایرلند بازگردانده شد و تبرئه شد. «اگر می‌توانید کنراد گالاگر را برای سه نقاشی استرداد کنید، چرا نمی‌توانید جورج گیبنی را به خاطر هفت تجاوز جنسی مسترد کنید؟» بارت نولان به وزیر دادگستری وقت مایکل مک داول نوشت.

نولان در کمپین خود برای احقاق عدالت برای قربانیان گیبنی، سال به سال AGM انجمن ملی شنا را برپا کرد. او قبل از تحویل درگذشت.

چهارمین تحقیقات گاردا در مارس 2015 آغاز شد. بازجویی مداوم دایل توسط مورین اوسالیوان، که در آن زمان یک TD مستقل در مرکز دوبلین بود، به انتصاب یک سرپرست کارآگاه گاردا برای بررسی مجدد پرونده 1993 و هرگونه شکایت بعدی و جدید در مورد گیبنی ختم شد. بدون نتیجه از بین رفت. یک گزارش ایالتی توسط قاضی رودریک مورفی، نه کسی را نام برد و نه مقصر دانست.

تحقیقات پنجم زمانی شروع شد که چهار شناگر سابق پس از گوش دادن به پادکست 2020، جورج گیبنی کجاست؟ توسط مارک هورگان و سیاران کسیدی. شهادت این زنان کلید طلایی را به وجود آورد تا سرانجام مربی سابق المپیک را قفل کند. صحبت از بسته شدن قربانیان او شده است و هر تسلی که زندانی شدن دیرهنگام گیبنی برای آنها به ارمغان بیاورد باید جشن گرفته شود. اما دولت و ناکامی چند دهه‌ای آن در محاکمه کردن یکی از بدنام ترین جنایتکاران کشور، نباید تعطیل شود.

گاردای‌ها و وکلا در طول آن سال‌ها تعهد و عزم خود را از خود نشان داده‌اند، اما تلاش‌های آنها بارها توسط سیستم شکست خورده بود.

در حالی که بازماندگان اکنون سعی می کنند تکه های زندگی خود را بردارند، سیستم قضایی که به آنها خیانت کرده است نباید از قلاب رها شود.

کارولین براون در بیرون دادگاه به من گفت: «نکته در مورد سوء استفاده این است که اعتماد شما را به هر کسی از بین می‌برد، بنابراین تمام آن تحقیقات ناموفق تقریبا بدتر از خود سوءاستفاده بودند. "شما مجبور بودید دوباره اعتماد کنید - تا به سیستم اعتماد کنید - و سپس سیستم شما را ناامید می کند."