برای «خانه پدری»، اعضای سابق فرقه و بازیگران تحسین‌شده برای بررسی مکانیسم‌های کنترل در یک آزمایش سینمایی همکاری کردند.

این برای یک تجربه سینمایی چگونه است؟ اعضای سابق فرقه و بازیگران مشهور را دور هم جمع کنید. از مجریان بخواهید که رویدادها یا صحنه هایی از زندگی در فرقه را با راهنمایی و نظرات خودی ها بازسازی کنند. و سپس بازآفرینی‌ها، تبادل نظر در پشت صحنه و اعضای سابق فرقه که خاطرات خود را به اشتراک می‌گذارند و در مورد اینکه مواجهه با تجربیات آسیب‌زا از گذشته چگونه بود را با هم ترکیب کنید.

این فرآیند پشت سر خانه پدری بود، یک مستند ترکیبی جدید که در مورد فرقه مسیحی دانمارکی فادرهوست یا «خانه پدری» و تحول آن در دهه 1990 به یک جامعه کاملا کنترل شده تحت سلطه ایمان، دستکاری و سوء استفاده قرار گرفت. داستان‌های مرتبط فیلم‌های «نجات‌دهنده سینما» و «ماشین پول»: تالین بر کودکان، فیلم‌های نوجوانان و رسانه‌های اجتماعی در کانون توجه قرار می‌گیرد و شبکه‌های اجتماعی شیب تاریک کسب‌وکار را برای افتتاح مرحله تولید مجازی جدید در ونکوور (اختصاصی) ممنوع می‌کند

این فیلم روز دوشنبه در برنامه مسابقه بین‌المللی Doc@PÖFF سی‌امین دوره جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین (PÖFF) در استونی به نمایش در می‌آید.

استعدادهای بازیگری که به بازسازی صحنه ها کمک می کنند عبارتند از: Trine Dyrholm (دختری با سوزن، Poison)، دیوید Dencik (Tinker Tailor Soldier Spy، No Time to Die)، Laura Kronborg Kjær (The Sommerdahl Murders، The Girl From Athens) و Emma Sehested Høger (Thellnjoger)، اما Sehested Høger. دیرهولم نقش روث اونسن را به تصویر می‌کشد که اکنون روث کریستیانسن است که این فرقه را در دهه 1990 رهبری می‌کرد. در سال 2013 به عنوان یک جماعت مذهبی بسته شد و رهبران و اعضای مختلف سپس به خارج از کشور رفتند. Dencik نقش یکی از اعضای سابق فرقه جری.

نویسندگان و کارگردانان این پروژه آدام نیلسن (اتاق نامه، تحقیق)، آندریاس کوفود (لئوناردو گمشده، موسیقی برای کبوترهای سیاه) و اوا مولود (زندگی خوب، دشمنان خوشبختی) هستند. نیلسن همچنین تدوین فیلم را انجام داده است که فیلمبرداری آن توسط میا مای دنگسو گرابیک و آدام ژاندروپ انجام شده است. خانه پدری از طریق دوربین فیلم در 19 نوامبر در سینماهای دانمارک اکران می شود. DR Sales (آقای هیچ کس علیه پوتین) فروش فیلم را مدیریت می کند.

وب‌سایت PÖFF درباره این سند می‌گوید: «در حال حرکت بین بازسازی دراماتیک سطح بالا و شهادت‌های کسانی که فرار کرده‌اند، خانه پدر مرز شکننده بین ایمان و کنترل را در دنیایی خارق‌العاده از جن‌گیری، صحبت کردن به زبان‌ها و مسیحیت ستیزه‌جو بررسی می‌کند». "فیلم صمیمی، عمیقا ناراحت کننده و به طور رسمی مبتکرانه، فراتر از یک جامعه مذهبی می رسد تا مکانیسم های دستکاری را که روابط ما، باورهای ما و دنیای اطراف ما را شکل می دهد، بررسی کند. چه چیزی ما را وادار می کند باور کنیم، اطاعت کنیم و نیاز به تعلق داشته باشیم، و چگونه تشخیص دهیم که چه زمانی نفوذ به کنترل تبدیل می شود؟"

کامیلا جانسون، که در بازسازی‌های کیار به تصویر کشیده شد، قبل از ترک و راه‌اندازی سازمان غیردولتی InsideOut، به مدت هفت سال عضو Faderhuset بود، کتاب می‌نوشت و سخنرانی می‌کرد تا به مردم کمک کند فرقه‌ها را ترک کنند. او و کوفود با THR در مورد چگونگی پیدایش خانه پدری، چگونگی جلوگیری از تحریک اعضای سابق فرقه، واکنشی که از سوی نمایندگان فرقه دریافت کردند و اینکه چرا فرو رفتن عمیق در یک فرقه دانمارکی مکانیسم‌های جهانی را آشکار می‌کند که مخاطبان به‌موقع‌تر از آنچه در ابتدا فکر می‌کنند، پیدا می‌کنند، صحبت کردند.

برای کامیلا جانسون، فیلم بخشی از "سفری است که 10 سال پیش برای من آغاز شد." او به THR می گوید. زمانی که برای اولین بار شروع به گفتن داستانم کردم، با ایوا مولود، یکی از کارگردانان سینما آشنا شدم. وقتی کتاب دومم را نوشتم، ایوا با من تماس گرفت و از او پرسید که آیا علاقه ای به ساخت یک فیلم مستند با او دارم یا نه. بنابراین مدت زیادی در مورد آن صحبت کردیم. اعتمادسازی و همه اینها زمان می برد.

مولود با نیلسن صحبت کرد و آنها با پیشنهادی غیرعادی نزد جانسون برگشتند. "کامیلا، آیا ممکن است برخی از شما که در آنجا حضور داشته اید، واقعا به کارگردانی بازیگران کمک کنید؟" او پیشنهاد را به یاد می آورد. "من کمی تحریک شدم و گفتم: "مطمئن نیستم که بتوانم این کار را انجام دهم، زیرا این کار از نظر عاطفی چگونه خواهد بود؟" آیا ضربه روحی به من وارد می شود؟ من [تعجب کردم که شرم آورترین چیزها را در زندگی ام بیرون بگذارم چه احساسی دارد. آیا می توانم با آن کنار بیایم؟ پس این یک فرآیند بود."

اما او در نهایت از این ایده خوشش آمد و تیم فیلم و بازیگران را به خاطر رفتار بسیار محترمانه، باز و متفکر تحسین کرد. جانسون تاکید می کند: "آنها چیزی بسیار آسیب پذیر را برداشتند و با احترام و مراقبت با آن رفتار کردند. این بسیار بزرگ و مهم بوده است." و این نه تنها کارگردانان فیلم، بلکه بازیگران بودند که با دقت و احترام واقعی با ما رفتار می کردند.»

این به او کمک کرد تا از احتیاط اولیه عبور کند. او به یاد می آورد: "اولین باری که شروع به تیراندازی کردیم بسیار عصبی بودم. از واکنش خودم بسیار عصبی بودم." "اما وقتی از صحنه فیلمبرداری به خانه می‌رفتم، چنین آزادی را احساس می‌کردم. و از آزادی خود بسیار سپاسگزار بودم. 18 سال از زمانی که فرقه را ترک کردم می‌گذرد. ​​من دیگر به این موضوع زیاد فکر نمی‌کنم، زیرا اکنون به دیگران کمک می‌کنم."

و او متوجه شد که خانه پدری واقعا روی او متمرکز نشده است. او به THR می گوید: «این هرگز در مورد داستان من نبود. "این در مورد نشان دادن مکانیسم بود. بنابراین، این یک روند بسیار شفابخش و زیبا بود."

کوفوئد زمانی به عنوان یکی از کارگردانان فیلم به این فیلم پیوست که مفهوم آن از قبل توسعه یافته بود. او با THR در میان می‌گذارد: «من فکر می‌کردم این یک مفهوم واقعا نابغه بود. "من قبلا سعی کرده‌ام با رویدادهای گذشته کار کنم و بازسازی‌ها و مصاحبه‌ها انجام دهم. اما همیشه محدودیت‌هایی وجود دارد که چقدر می‌توان با بازسازی‌ها به حقیقت نزدیک شد، زیرا آنها آشکارا جعلی هستند. با یک فیلم داستانی، نامزد می‌شوید و می‌پذیرید که همه چیز تخیلی است. اما با اجرای مجدد، همیشه به نوعی مصنوعی است."

روندی که خانه پدری دنبال کرد متفاوت بود. او توضیح می‌دهد: «با این روش، شما مستند و داستان را با هم ترکیب می‌کنید و به وضوح نشان می‌دهید که هنگام بازسازی لحظات و تنظیم صحنه‌ها، چه کاری انجام می‌دهید.

رویکرد به فیلم به اعضای سابق فرقه اجازه می داد تا واقعا به یکی از سازندگان تبدیل شوند. جانسون تاکید می‌کند: «یکی از چیزهای زیبا در این روند این بود که به ما اجازه داده شد تا بخشی از نوشتن داستان باشیم. من بخشی از انتخاب صحنه هایی بودم که برایم معنی داشت و در یک محیط بسیار نزدیک درباره آنها بحث کردیم.»

در واقع، در اوایل فیلم، جانسون را می‌بینیم که یادداشت‌هایی به دیرهولم می‌دهد، او سپس یک سوال بعدی می‌پرسد و یک دیالوگ واقعی در مورد اینکه چگونه رهبر فرقه‌ای که بازیگر نقش آن را بازی می‌کند به بهترین شکل به تصویر بکشد، ایجاد می‌کند.

محدود کردن تجربیات و صحنه‌هایی که در خانه پدری نمایش داده می‌شود، طبیعتا یکی از چالش‌های کلیدی بود. جانسون می‌گوید: «ما می‌توانستیم یک سریال کامل را انجام دهیم، مشکلی نیست.

صحنه ای به خصوص شدید وجود دارد که در آن دیرهولم در نقش روث با کیار در نقش کامیلا در آنچه که دومی به عنوان «صحنه تولد» توصیف می کند، تعامل می کند. این تجربه‌ای بود که او در ابتدا احساس نمی‌کرد آماده نمایش آن باشد. جانسون به یاد می‌آورد: «وقتی ایوا برای اولین بار از من در مورد آن سؤال کرد، گفتم که این اتفاق نمی‌افتد، زیرا این شامل بدترین سوءاستفاده‌هایی بود که در آنجا تجربه کردم. "اما بعد، ما در مورد آن صحبت کردیم، و همانطور که من آن را پردازش می کردم، احساس کردم که این یک عنصر مهم است. باز هم، این به من مربوط نمی شد.

این در مورد نشان دادن مکانیسم های از دست دادن خود در برابر آن قدرت بود زمانی که شما خدا را در راس کنترل انسان قرار می دهید. می خواستم مردم آن را ببینند و آن را احساس کنند.»

او و کارگردانان امیدوارند که بینش بیشتری نسبت به تجربه فرقه به مخاطبان بدهند، به نحوی که تحقیر آمیز نباشد. Koefoed به THR می گوید: «من فکر می کنم [عدم] درک واقعی از افرادی که در فرقه ها بوده اند وجود دارد. در جامعه، این تمایل وجود دارد که به آنها نگاه تحقیر آمیز داشته باشیم و بگوییم: "آه، آنها ضعیف هستند، یا باهوش نیستند، یا هر چیز دیگری." چیزی که ما در اینجا تجربه کردیم این بود که افراد فیلم فوق العاده باهوش و در واقع قوی هستند. آنها ممکن است دوران آسیب پذیری را در زندگی خود داشته باشند که در آن به دنبال یک جامعه و پاسخ به برخی چیزها بودند.

اما به طور کلی، آنها دقیقا مانند بقیه هستند.»

او در پایان می‌گوید: «ما دوست داریم که فیلم به درک بهتری از معنای حضور در یک فرقه، اینکه چرا برخی افراد وارد فرقه‌ها می‌شوند، و همچنین چقدر سخت است که واقعا فرقه‌ها را ترک کرده و دوباره به جامعه برگردیم، به درک بهتری از خود دست پیدا کند.

این پیام و سازوکارهای بررسی شده در فیلم نیز فراتر از مرزها است. جانسون تأکید می کند: «خانه پدری یک فرقه دانمارکی است، اما این یک مشکل جهانی است. زمانی که به آمریکا سفر کردم، زمانی که در اورشلیم و اسرائیل زندگی می‌کردم، همین مکانیسم‌ها را دیدم. خدا را شکر، قرار نیست همه به یک فرقه بپیوندند. اما بسیاری از مردم می‌دانند که آسیب‌پذیر بودن در یک مقطع از زندگی‌شان چگونه است و به دنبال اجتماع و معاشرت هستند.»

او اضافه می کند که خانه پدری به ویژه امروزی و به موقع است. جانسون به THR می‌گوید: «ما در حال حاضر در زمانی زندگی می‌کنیم که جهان ناامن است، و به همین دلیل است که فکر می‌کنم این فیلم فوق‌العاده مرتبط است. "مردم به دنبال ایمان هستند. مردم به دنبال جوامع هستند. آنها می خواهند به آنها تعلق داشته باشند. و به همین دلیل است که من می خواهم مردم شروع به زیر سوال بردن اقتدار کنند. زیرا مشکل این است که وقتی دین و کنترل را به این شکل مخلوط می کنید، وقتی زیر سوال بردن یک انسان مانند زیر سوال بردن خدا می شود، ما با مشکل بزرگی روبرو هستیم. و ما در حال حاضر در بسیاری از نقاط جهان این را می بینیم."

بنابراین، نظر نمایندگان خانه پدری درباره این فیلم چیست؟ کوفوید می‌گوید: «ما فیلم را حدود یک ماه پیش به خانه پدری فرستادیم و دو هفته به آنها فرصت دادیم که نظر بدهند و نظر بدهند. آنها به ما پاسخ ندادند و این همان چیزی بود که انتظارش را داشتیم.» جانسون نتیجه گیری می کند: "این طور است."