برای گروگان های آزاد شده اسرائیل، هر لحظه اکنون ارزشمند است

تل آویو، 5 اکتبر - با فرزندان خود یا به تنهایی گرفته شده است. هفته ها، ماه ها یا سال ها برگزار می شود. محصور در خانه های اسیرکنندگان یا تونل های حماس در حالی که جنگ بر فراز آنها بیداد می کرد. گروگان های سابق اسرائیلی که در 7 اکتبر دستگیر شدند، می گویند که اکنون حتی کوچکترین لحظات آزادی را گرامی می دارند.

حمله حماس در 7 اکتبر 2023 تنها مرگبارترین روز اسرائیل بود. ستیزه جویان به روستاها، جشنواره موسیقی و پایگاه های ارتش حمله کردند و 1200 نفر را کشتند و 251 گروگان را به غزه بازگرداندند.

آنها شامل غیرنظامیان، سربازان، مردان، زنان، کودکان و افراد مسن، اسرائیلی ها و اتباع خارجی بودند. بسیاری از آنها در ازای اسرای فلسطینی در جریان آتش بس میان اسرائیل و حماس آزاد شدند، اما ده ها نفر زنده ماندند.

امیلی داماری 30 ساله که از خانه خود در کیبوتز کفار آزا ربوده شد و در ژانویه 2025 آزاد شد، گفت: «آزادی به طور کامل نگرش من به زندگی را تغییر داده است.

او گفت که مصائب او به او آموخت که هیچ چیز را بدیهی نپذیرد. داماری که به تازگی ازدواج کرده و یک خط تولید لباس در اسرائیل راه اندازی کرده است، می گوید: "یک روز در اسارت مثل یک هفته است. شما می خواهید هر لحظه تسلیم شوید، اما من این کار را نکردم."

داماری گفت: "امروز در یخچال را باز می‌کنم و می‌گویم متشکرم. آب سرد می‌نوشم و می‌گویم متشکرم. برای همه چیز سپاسگزارم، چیزهای بزرگ و چیزهای کوچک. سپاسگزاری برای کسی که هستم، تبدیل شده است." "آزاد بودن، در خانه بودن، در محاصره خانواده و مردمم چیزی است که دیگر هرگز آن را بدیهی نمی دانم."

الی شرابی، 54 ساله، در نزدیکی کیبوتز بئری دستگیر شد. همسرش لیان که متولد بریتانیا است و دو دخترشان نویا 16 ساله و یاهل 13 ساله توسط مهاجمان کشته شدند. برادرش یوسی در غزه گروگان گرفته و کشته شد.

شرابی در فوریه 2025 با ظاهری لاغر و لاغر از 491 روز اسارت آزاد شد که به گفته او شامل نگهداری در تونل، گرسنگی، غل و زنجیر و ضرب و شتم بود.

شرابی گفت: "در اسارت آموختم که هر لحظه و هر انتخابی چقدر می تواند ارزشمند باشد و اکنون این درک را با خود حمل می کنم. انتخاب می کنم به آینده نگاه کنم، ادامه دهم و از زندگی ای که دارم به شکل معناداری استفاده کنم."

از زمان آزادی، او به تأسیس مرکز خانواده شالوا شرابی در شهر جنوبی اشکلون با موسسه خیریه معلولان شالوا کمک کرده است تا خانواده‌هایی را که با آسیب‌ها و ناتوانی‌ها کنار می‌آیند، به مناسبت بزرگداشت خانواده از دست رفته‌اش، درمان کنند.

"من زندگی را انتخاب می‌کنم. من انتخاب می‌کنم که به زندگی کامل ادامه دهم، در حالی که لیان، نویا، یاهل و یوسی را در هر کاری که انجام می‌دهم با خود دارم."

او گفت که همسر و دخترانش عمیقا به مراقبت از دیگران اعتقاد داشتند. شرابی گفت: "مهربانی و مراقبت آنها نسبت به دیگران ادامه خواهد داشت. خانواده ها از این درها عبور می کنند و در مکانی که نام آنها را یدک می کشد، کمک، مراقبت و امید دریافت می کنند. این به من قدرت می دهد و باعث افتخار من است."

هاگار برودچ به همراه سه فرزندش و دختر همسایه‌هایش که پس از کشته شدن والدینش به خانه‌شان گریختند، از کفارآذا دستگیر شد. آنها در یک آتش بس کوتاه در نوامبر 2023 آزاد شدند.

او گفت که زندگی پس از اسارت می تواند بسیار پیچیده تر از آن چیزی باشد که گاهی به تصویر کشیده می شود.

بروداچ گفت: "مبارزه روزانه بسیار زیاد است، به ویژه برای کودکان. من معتقدم سال های بیشتری طول می کشد تا اسارت فقط به سایه ای تبدیل شود که در کنار ما راه می رود، نه چیزی که ما را مشخص کند."

به تازگی، بروداچ، 43 ساله، شروع به شرکت در کلاس های شیرینی پزی کرده است، که مدت ها به آن علاقه داشت.

او گفت: "این چیزی بیشتر از یادگیری نحوه پخت است. این در مورد یافتن یک مسیر جدید، ایجاد چیزی با دستان خودم و ساختن آهسته آتی است."

بروداچ گفت: «در مدتی که در اسارت حماس بودم، متوجه شدم که اگر آزاد شوم، بازگشت به زندگی قبلی و کار در مدیریت ممکن است دیگر امکان پذیر نباشد.

او گفت: «من شیرینی‌پزی را به‌عنوان شکلی از درمان و همچنین راهی برای خلق چیز جدیدی برای خودم انتخاب کردم، با این امید که روزی بتواند به حرفه‌ام تبدیل شود».

کفارازه یکی از جوامعی بود که در حمله حماس به شدت آسیب دیده بود. آویوا سیگل 65 ساله به همراه همسرش کیت ربوده شد. او در نوامبر 2023 آزاد شد، اما کیت تا فوریه 2025 در بازداشت بود.

آویوا در حالی که شوهرش هنوز در بازداشت بود به جنبش آزادی گروگان ها در اسرائیل پیوست. او می‌گوید که اتحاد مجدد آنها و فرزندان و نوه‌هایش و حتی غریبه‌هایی که ملاقات می‌کند، هر روز به او قدرت می‌دهند.

او گفت: "من احساس می کنم که تنها نیستم و عشق زیادی در این دنیا وجود دارد و ما باید آن را با هر دو دستمان حفظ کنیم." "من احساس می کنم بسیار بسیار خوش شانس هستم که زنده هستم." رویترز