برخی از دولت ها ممکن است مازاد بودجه را برای توجیه افزایش مالیات پنهان کنند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

فصل جمع آوری مالیات بر دارایی سالانه است، و ممکن است سوالاتی در مورد نحوه استفاده از آن مالیات بر دارایی و اگر افزایش مالیات وجود دارد، به همراه داشته باشد.

یک مطالعه آکادمیک جدید نشان می‌دهد که وقتی دولت‌های محلی بیش از آنچه بودجه‌شان نیاز دارد مالیات جمع‌آوری می‌کنند، برخی از مقامات مالی بی‌صدا از ترفندهای حسابداری استفاده می‌کنند تا آن پول اضافی را از دید عموم ناپدید کنند - نه برای ذخیره آن برای یک روز بارانی، بلکه برای نگه داشتن مالیات‌ها.

این تحقیق به رهبری آماندا بک از کالج بازرگانی رابینسون ایالت جورجیا، همراه با شی چن از دانشگاه بریستول و ژیل هیلاری از دانشگاه جورج تاون، بیش از یک دهه سوابق مالی را از بیش از 2100 شهر و شهرستان ایالات متحده بررسی کرد.

نتیجه گیری آنها: به نظر می رسد مدیران شهرداری صورت های مالی خود را دستکاری می کنند تا مازاد بودجه را کم رنگ کنند، به ویژه پس از افزایش ارزش دارایی - و درآمد مالیاتی ناشی از آنها -.

عجیب به نظر می رسد که هر کسی در دولت بخواهد اخبار مالی خوب را پنهان کند. اما محققان استدلال می کنند که انگیزه ها برعکس عمل می کنند. بررسی‌های ذکر شده در این مطالعه نشان می‌دهد که تنها حدود 3 درصد از مقامات محلی می‌خواهند مازاد مازاد را از طریق تخفیف یا کاهش مالیات به مالیات دهندگان برگردانند، در حالی که تقریبا 20 درصد از شهروندان می‌گویند این دقیقا همان چیزی است که ترجیح می‌دهند.

مازاد قابل مشاهده به ساکنان مهمات می دهد تا مالیات کمتری را مطالبه کنند، اما برای مدیران غیر منتخب که امور مالی روزانه یک شهر یا شهرستان را اداره می کنند، مازاد پولی را فراهم می کند که آنچه را که می توانند انجام دهند و به طور بالقوه، آنچه را که می توانند به دست آورند، افزایش می دهد.

بک، دانشیار دانشکده حسابداری رابینسون، گفت: "اگر دولت محلی بخواهد مالیات بر دارایی را افزایش دهد، چه به دلایلی که برای جامعه مفید است یا دلایل خودخواهانه مانند افزایش غرامت، اگر جامعه از وجود مازاد بودجه آگاه باشد، باز هم احتمال بیشتری دارد که از آنها عقب نشینی کنند، بنابراین آنها می خواهند این گزارش را به حداقل برسانند تا از این مخالفت جلوگیری کنند."

برای آزمایش نظریه خود، این تیم مجموعه داده بزرگی را با ترکیب صورت‌های مالی شهرداری، داده‌های قیمت مسکن از آژانس مالی مسکن فدرال، و اطلاعاتی در مورد سیاست‌های محلی، عضویت در اتحادیه و ساختارهای نظارتی دولت، از 2005 تا 2013 ساخت.

آنها دو نوع اختیار حسابداری را دنبال کردند، که انتخاب های قانونی اما انعطاف پذیر در نحوه گزارش مالی دولت است. یکی شامل جابجایی پول بین صندوق های مختلف است. مورد دیگر شامل تعدیل هایی است که در حسابداری تعهدی مدفون شده است، مانند نحوه برآورد دولت مالیات های پرداخت نشده یا هزینه های بازنشستگی. هر دو فضایی را به مدیران ارائه می دهند تا مازاد را کوچکتر از آنچه هست نشان دهند.

بک گفت: «قضاوت‌های حسابداری می‌تواند واقعا سخت باشد، اما شما نباید آنها را بر اساس نتیجه گزارشی که می‌خواهید به دست آورید، انجام دهید.

به عنوان مثال، اگر می‌خواهید در مورد عمر یک ساختمان و نحوه گزارش هزینه‌های استهلاک تصمیم بگیرید، این که آیا در حال تلاش برای گزارش کسری یا مازاد مالی در سال جاری هستید، نباید تأثیری در این تصمیم داشته باشد.

محققان به این انتخاب‌های حسابداری نگاه کردند تا ببینند آیا ارتباطی بین رشد ارزش مسکن، که اغلب منجر به افزایش درآمد مالیات بر دارایی می‌شود، و افزایش دستکاری دولت در اعداد درآمد برای پایین‌تر نشان دادن آنها وجود دارد یا خیر.

بک گفت: "دولت ها می خواهند این افزایش ارزش دارایی را به عنوان مالیات دریافت کنند، اما قوانینی وجود دارد که آنها را از انجام این کار در صورت مخالفت شهروندان باز می دارد. بنابراین مقامات باید بتوانند افزایش این مالیات بر دارایی را توجیه کنند."

این ارتباط واضح بود: زمانی که ارزش اموال افزایش می‌یابد و دولت قبلا دارایی مازاد بود، احتمالا از مانورهای حسابداری استفاده می‌کرد که درآمد اضافی را جبران می‌کرد و به طور مؤثر ظاهر یک درآمد بادآورده را از بین می‌برد.

این رفتار در مکان‌هایی با نظارت مالی قوی‌تر، مانند دولت‌هایی که تحت ممیزی‌های فدرال دقیق‌تری قرار دارند، و در ایالت‌هایی که محدودیت‌های سختی برای میزان مالیات یا هزینه‌های دولت‌های محلی وجود دارد، ضعیف‌تر بود. در همین حال، در مکان‌هایی که درآمد مالیات بر دارایی با ارزش خانه‌ها مرتبط است و - به ویژه - در جاهایی که غرامت مدیران شهرداری همراه با درآمد مالیاتی افزایش می‌یابد، قوی‌تر بود.

بک گفت: «وقتی انگیزه‌ها زیاد است یا مخالفت عمومی زیاد است، این به دولت‌ها تمایل بیشتری برای دستکاری در اعداد می‌دهد.»

دولت های محلی سهم قابل توجهی از اقتصاد ایالات متحده را در دست دارند - تقریبا 10٪ از تولید ناخالص داخلی - و طبق نظرسنجی های ملی، آمریکایی ها بیشتر از دولت های ایالتی یا فدرال به آنها اعتماد دارند. در همین حال، مالیات بر دارایی، به طور مداوم در زمره غیرمحبوب ترین مالیات ها در کشور قرار می گیرد.

بک گفت: "دولت ها به مالیات نیاز دارند و شهروندان همیشه با افزایش مالیات مخالفت می کنند. اما برای شهروندان مهم است که تصویر کاملی از اطلاعاتی که دولت آنها برای تصمیم گیری استفاده می کند داشته باشند تا اینکه برای تغییر نظر آنها دستکاری شود."

آماندا بک و همکاران، کاهش مازاد و مشوق‌های شخصی در بخش دولتی، (2024). DOI: 10.2139/ssrn.4996053

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →