برداشت معلم از «خودخواهی» پشت کار معلمان

آقا، - پل گتینگز (نامه‌ها، 3 اکتبر) اشاره می‌کند که «بیشتر افراد شاغل در مشاغل خود سرمایه‌گذاری می‌کنند... و بیش از آنچه که قرار است انجام دهند، مشارکت می‌کنند». او همچنین پیشنهاد می کند که کار به قانون معلمان "اقدامی بسیار خودخواهانه برای معلمان است".

به نظر می رسد خودخواهی من بسیار فراتر از کلاس درس و روز مدرسه است.

من هر سال در شب‌های هفته و آخر هفته صدها امتحان را تصحیح می‌کنم (همسرم آن را خودخواهانه می‌نامد). من در مناظره های عصرگاهی در سراسر کشور شرکت می کنم (فرزندان من آن را خودخواهانه می نامند). من مربی تیم های مدرسه هستم و آنها را به سراسر شهرستان می آورم - و اگر به اندازه کافی خوب باشیم، ممکن است خودخواهی من در سراسر استان و کشور گسترش یابد.

من به تورهای مدرسه می روم که خودخواهی من بین المللی می شود. در حالی که در آنجا هستید، می‌تواند به پیاده‌روی در راهروهای یک هتل اروپایی در ساعت 4 صبح گسترش یابد و از ایمنی دانش‌آموزان اطمینان حاصل شود.

من در طول کلاس های "رایگان" خود به دانش آموزان راهنمایی می کنم. من در همان کلاس های «رایگان» برای دانش آموزان مراجع می نویسم. من در شب‌های باز، شب‌های جوایز، شب‌های فارغ‌التحصیلی و سه شب موزیکال مدرسه شرکت می‌کنم، جایی که خودخواهانه از والدین درخواست بلیط می‌کنم.

من همه این کارها و بیشتر را با میل انجام می دهم. من به انجام بیشتر آنها در طول کار به قانون ادامه خواهم داد - و همه آنها را زمانی که ناگزیر تمام شود.

بنابراین، اگر قرار است برچسب «خودخواه» زده شود، شاید باید متوجه دولت‌های متوالی نیز شود که از سال 2010، صلاح دیدند 33 ساعت کروک پارک بدون حقوق را به معلمان (و سایر کارمندان دولتی) تحمیل کنند، در حالی که نمی‌توانند به درستی کار اضافی را که معلمان قبلا انجام داده‌اند به رسمیت بشناسند یا در نظر نگیرند.

معلمان ناگهان خودخواه نمی شوند. ما به سادگی، برای یک دوره، کاری را انتخاب می کنیم که با آن قرارداد بسته شده ایم و برای انجام آن پول می دهیم. - مال شما و غیره

استفن جانسون،

کسلبریج،

شرکت وکسفورد