بررسی آبرفان: دهکده ای که با آن مبارزه کرد - تحقیر آنها برای رسیدن به عدالت بیمار کننده است
از آنجایی که ما شاهد تحقیرهای بی پایانی هستیم که این خانواده های داغدار در شش دهه پس از فاجعه معدن متحمل شده اند، غیرممکن است که از خشم سرخ نشویم: «من واقعا دوست دارم او را تا این حد بیشتر بشناسم. آن هشت سال خیلی خیلی سریع گذشت. من بچه را دوست داشتم. من او را از دست دادم. و این به نظرم پایان همه چیز بود، وقتی او رفت.» ری لی که اکنون 90 ساله است، دخترش آن را در 21 سالگی از دست داد…
از آنجایی که شاهد خواری بی پایانی هستیم که این خانواده های داغدار در شش دهه پس از فاجعه معدنی متحمل شده اند، غیرممکن است که از خشم سرخ نشویم.
من واقعا دوست دارم او را برای مدت طولانی‌تری بشناسم. آن هشت سال خیلی خیلی سریع گذشت. من بچه را دوست داشتم. من او را از دست دادم. و این به نظرم پایان همه چیز بود، وقتی او رفت.»
ری لی که اکنون 90 ساله است، دخترش آن را در 21 اکتبر 1966 از دست داد. این روزی بود که مدرسه ابتدایی او به همراه چندین خانه اطراف در آبرفان توسط حدود 100000 تن دوغاب حاصل از یکی از نوک های غنائم کولی که بر دهکده معدن ولز سایه انداخته بود غرق شد. آن یکی از 116 کودک کشته شده در کنار 28 بزرگسال بود. به خواندن ادامه دهید...
متن اصلی (انگلیسی)
Aberfan: The Village That Fought Back review – the contempt they have faced to get justice is sickening
As we witness the endless indignities these grieving families have endured in the six decades since the mining disaster, it is impossible not to turn red with rage ‘I’d like to have known her that bit longer, really. Those eight years went very, very quickly. I loved the child. I lost her. And that seemed to me to be the end of everything really, when she’d gone.” Ray Lee, now 90, lost his daughter Anne on 21…