بررسی آفرودیت - روشی بی ارزش برای رفتار با الهه عشق

موزه اشمولین، آکسفورد

او برهنه زن نهایی است، یک الهه یونانی که قرن ها الهام بخش هنرمندان بوده است. با این حال، با وجود برخی وام های در سطح جهانی، داستان او در اینجا درهم است

زهره بوتیچلی پوسته خود را بیرون از خانه شما پارک کرده و برای بازدید شبانه آمده است. تارهای درخشان موهایش در برابر سیاهی می درخشد، همانطور که او از کنار شما می نگرد، در رازی که فقط او می تواند ببیند، در حالی که چشمان شما آن دسته های رودخانه مانند را تا دستی دنبال می کند که یک آبشار حلقه ای بین ران هایش جمع می کند. او بدون تردید الهه ای از تولد زهره اثر بوتیچلی در اوفیزی فلورانس است.

این نقاشی بسیار مشابه مربوط به سال 1490، همچنین توسط بوتیچلی و کارگاهش، نشان می‌دهد که شاهکار اوفیزی قبلا چنان نمادی بوده است که شخصی این نسخه را بدون زفیرها و دریای سبز، فقط آن بدن الهه، سفارش داده است.

بنابراین می رود. زهره، در هنر، فقط یک کلمه برای "برهنه زن" است. بوتیچلی اشتهای مدرنی را آغاز کرد که هرگز به پایان نرسید. از نقاشی‌های هیپنوتیزم او، انبوهی از الهه‌های سکس سرسبز برخاستند، یا دراز کشیدند، تا بر هنر اروپایی حکومت کنند تا مجموعه طنزآمیز ناهید ژنده‌پوش‌های میکل آنژ در سال 1967، که در آن انبوهی از لباس‌های قدیمی از گوشه‌ای در اطراف برهنه‌ای مرمرین که از پشت دیده می‌شود، سرازیر می‌شوند، ترکیبی از زیبایی‌ها و آشفتگی‌ها. ادامه مطلب...