بررسی اوتیسم، ADHD و سلامت روان: آنچه باید بدانید
این شامل درس های بزرگی برای سیاست های NHS، رفاه، آموزش و اشتغال است. مواد غذایی کلیدی چیست؟
این بررسی به زمان انتظار NHS و اینکه آیا جوانان بیش از حد تشخیص داده می شوند، می پردازد.
این یک "فرصت نسلی" برای بازنگری در حمایت از شرایط سلامت روان و ADHD و اوتیسم نامیده شده است.
این بررسی که 10 ماه پیش توسط وزیر بهداشت وقت، وس استریتینگ، پس از گفتن اینکه جوانان "بیش از حد تشخیص داده می شوند" و "از قلم افتاده اند" سفارش داده شد، می تواند پیامدهای عمده ای برای خدمات NHS، سیستم مزایا، مدارس و پشتیبانی شغلی داشته باشد.
بیش از 600 صفحه آن، خارجی حاوی مجموعه ای از نتیجه گیری و توصیه است. در اینجا مواد غذایی کلیدی وجود دارد.
این گزارش واضح است که خطر افزایش بیش از حد تشخیص وجود دارد، اما فقط زمانی که صحبت از ADHD و اوتیسم باشد.
کارشناسان میگویند افزایش تشخیصها در 25 سال گذشته به این معنی است که اکنون به نظر میرسد تعداد موارد مورد انتظار در جمعیت برخی از گروههای سنی جوانتر بیشتر است.
آنها کودکان شش تا 17 ساله را مثال زدند - بیش از 4 درصد مبتلا به اوتیسم تشخیص داده شده اند. این بسیار بالاتر از 1-2٪ است که مطالعات نشان می دهد سطح واقعی است.
اما این با یک هشدار بزرگ همراه است. در داده ها نقاط ضعفی وجود دارد. شواهد در مورد سطح واقعی اوتیسم به نظرسنجی هایی متکی است که برای 9 سال انجام نشده است، بنابراین تیم بررسی باید آنچه را که از آن زمان به بعد اتفاق افتاده است تخمین بزند.
و برخی از گروههای سنی هستند که هنوز این بیماریها کمتر تشخیص داده میشوند و نباید از آن غافل شد.
به همین دلیل است که تیم بررسی گفت که هنوز نمی تواند به این نتیجه برسد که تشخیص بیش از حد "در مقیاس" اتفاق می افتد. به گفته کارشناسان، اما مطمئنا شواهدی وجود دارد که نشان میدهد ما در حال حرکت از دوران کمتشخیصی به دوران تشخیص بیش از حد هستیم.
آنها هشدار می دهند که هر مشکلی نیاز به پاسخ پزشکی ندارد و خطر محو شدن خطوط بین ADHD قابل تشخیص و اوتیسم و آنچه باید به عنوان "تنوع طبیعی انسان در عملکرد مغز، شناخت و رفتار" در نظر گرفته شود وجود دارد.
جایی که تیم بررسی به وضوح ایده تشخیص بیش از حد را رد می کند، سلامت روان است. در واقع، رئیس، پروفسور پیتر فوناگی، گفته است که استریتینگ در این مورد "کاملا اشتباه" بوده است.
او گفت که افزایش پریشانی روانی واقعی است - تصور می شود که در حال حاضر از هر چهار نوجوان 16 تا 24 ساله یک نفر آن را تجربه می کند، در حالی که 30 سال پیش از هر 6 نفر یک نفر افزایش یافته است. او این موضوع را به عوامل مختلفی از جمله عدم اطمینان اقتصادی، تأثیر رسانههای اجتماعی و از دست دادن خدمات جوانان مرتبط میداند.
این در تضاد با اوتیسم و ADHD است. در حالی که تشخیصها افزایش یافته است، طبق بهترین تخمینها، سطح واقعی در کل جمعیت (صرف نظر از اینکه این تشخیصها مطرح شده یا نه) به طور کلی ثابت مانده است.
با این حال، آنچه در مورد سلامت روان اتفاق نمی افتد، افزایش بیماری روانی شدید است. برای مثال، نرخ جمعیت اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی ثابت مانده است.
در عوض، چیزی که باعث افزایش می شود، شرایطی مانند اضطراب، افسردگی، آسیب به خود و اختلالات خوردن است.
جایی که کارشناسان بررسی تا حدودی نگرانی های استریتینگ را در مورد تأثیر تشخیص به اشتراک می گذارند.
آنها گفتند این خطر وجود دارد که درها به روی فرصت ها بسته شود.
به گفته آنها، این می تواند به عنوان برچسبی عمل کند که آنها را با "مشکلات" به جای "قوت و پتانسیل" تعریف می کند.
سپس آنها را در تحصیل، کار و روابط با مشکل مواجه می کند.
حدود یک سوم از افراد 16 تا 24 ساله که در آموزش، اشتغال یا آموزش (NEET) نیستند، سلامت روان یا اوتیسم خود را به عنوان یک عامل گزارش می دهند.
کسانی که قبل از 17 سالگی مبتلا به ADHD تشخیص داده می شوند، چهار برابر بیشتر از افراد بدون NEET هستند.
آنها گفتند که پرداختن به این موضوع به پشتیبانی بهتر پس از تشخیص نیاز دارد. برخی از آن به NHS مربوط می شود، اما رویکرد مدارس، محل کار و جامعه گسترده تر به همان اندازه مهم است.
حوزه دیگری که تیم بررسی از نظر خود متحد است این است که سیستم پشتیبانی از آنچه مردم برای سلامت روان و شرایط عصبی مانند ADHD و اوتیسم به آن نیاز دارند، "کم می کند".
زمان انتظار برای ارزیابی بسیار طولانی است. یک سوم از جوانان مراجعه کننده به خدمات بهداشت روان بیش از یک سال صبر می کنند، در حالی که از 900000 نفری که منتظر بررسی ADHD یا اوتیسم هستند، 90٪ بیش از سه ماه منتظر مانده اند.
پیش از انتشار این گزارش، اتحاد NHS، که نماینده روسای بهداشت است، گفت که سیستم در هرج و مرج است.
اما این فراتر از NHS است. در این گزارش آمده است که حمایت در سراسر مراقبت، آموزش، اشتغال و رفاه همچنان پراکنده است و مردم مجبورند برای دریافت حمایت "از حلقه ها عبور کنند" و با ارزیابی های مکرر و الزامات متناقض روبرو شوند.
این بررسی میگوید که نباید زمانی را برای مقابله با این چالشها تلف کرد.
در انتظارهای طولانی، میگوید همه افرادی که در لیست انتظار هستند باید مورد ارزیابی مجدد قرار گیرند تا کسانی که بیشترین نیاز را دارند برای کمک در اولویت قرار گیرند. دیگر نباید رویکردی وجود داشته باشد که اول می آید.
برای مثال، برخی از کسانی که منتظر هستند، ممکن است از حمایت غیرپزشکی، مشاوره در مورد خواب بهتر یا ورزش بیشتر بهره مند شوند. این حتی ممکن است منجر به حذف برخی از لیست انتظار شود.
همچنین باید ارزیابی های بهتری قبل از قرار گرفتن افراد در لیست انتظار انجام شود. کارشناسان به وضوح می گویند که هر مشکلی نیاز به راه حل پزشکی ندارد.
کیفیت و ثبات ارزیابیهای اوتیسم و ADHD باید بهبود یابد، با این بررسی که نگرانیهایی را در مورد مواردی که توسط بخش خصوصی از طرف NHS انجام میشود برجسته میکند. نیمی از ADHD و یک سوم ارزیابی های اوتیسم توسط ارائه دهندگان غیر NHS، مانند موسسات خیریه و شرکت های خصوصی انجام می شود.
اما آنها مشمول مقررات مشابه ارائه دهندگان NHS نیستند - و این باید تغییر کند.
کارشناسان همچنین گفتند که می خواهند شاهد ممنوعیت تبلیغات مستقیم به عمومی ارزیابی ها باشند.
این بررسی گفته است که میخواهد طی 12 تا 24 ماه آینده شاهد اقداماتی باشد. دولت قول داده است که عمل کند - و انتظار می رود جزئیات بیشتری را در استراتژی سلامت روان آتی خود که تا پایان سال انتظار می رود ارائه کند.
متن اصلی (انگلیسی)
Autism, ADHD and mental health review: What you need to know
It contains big lessons for the NHS, welfare, education and employment policies. What are the key takeaways?