پرش به محتوای اصلی

بررسی بازسازی - ادای احترام باشکوه و تکان دهنده راس مک الوی به یک فقدان غم انگیز و هنری که از آن الهام گرفته است

گاردین فرهنگ۱۴۰۵ مهر ۱, چهارشنبه، ساعت ۰۹:۳۰حدود 2 دقیقه مطالعه

مک‌الوی، کارگردان شرمن در ماه مارس، فیلم پسر فقیدش را برای این فیلم تاثیرگذار و مراقبه در هنر ساختن مجددا بازبینی می‌کند. آن را به عنوان یک اوروبورو هنری (مار در حال خوردن…

مک‌الوی کارگردان شرمن در ماه مارس، فیلم پسر فقیدش را برای این فیلم تاثیرگذار و مراقبه در هنر ساختن دوباره مرور می‌کند.

این فیلم جدید از راس مک‌الوی، مستندساز معتبر، اثری خارق‌العاده است که می‌توان گفت جسورانه‌ترین استفاده او از مطالب زندگی‌نامه‌ای است و در عین حال خودانتقادی کوبنده‌ای از همان تکنیک است. آن را به عنوان یک اوروبوروس هنری (ماری که دم خود را می خورد) در نظر بگیرید. بازسازی یک‌باره درباره خلاقیت، شرم، عشق و از دست دادن است، لذت بردن از روشی که فیلم می‌تواند لحظه‌ای از حقیقت و صداقت را به تصویر بکشد، اما با این آگاهی که وقتی سوژه‌ای بداند در حال فیلم‌برداری است، همه چیز به نوعی اجرا تبدیل می‌شود.

این فیلمی است که در سطوح مختلف کار می کند و در عین حال بسیار ساده و مستقیم است.

در همین سطح بسیار ساده، بازسازی به عنوان مستندی از چگونگی ارتباط هالیوود با مک‌الوی شروع می‌شود و به او گفت که می‌خواهند یک بازسازی تخیلی از شناخته‌شده‌ترین فیلمش، مارس شرمن، بسازند. Sherman’s March که در سال 1985 با یک خدمه یک نفره (خود مک الوی) ساخته شد، سفر مک‌الوی به کارولینای جنوبی را ضبط کرد که در آنجا بزرگ شد. او در آنجا از خانواده، دوستان قدیمی و خودش فیلم می گیرد، در حالی که دائما در برقراری روابط عاشقانه با زنان مختلف شکست می خورد، همه اینها با سخاوتمندانه با صدای گرم و با لهجه ی ملایم جنوبی خودش همراه شده است. به خواندن ادامه دهید...

خواندن متن کامل در گاردین فرهنگبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Remake review – Ross McElwee’s magnificent and moving tribute to a tragic loss and the art it inspired

Sherman’s March director McElwee revisits footage of his late son for this magnificently affecting film and meditation on making art This new film from revered documentary-maker Ross McElwee is an extraordinary work, arguably his most audacious use yet of autobiographical material while at the same time being a coruscating self-criticism of that same technique. Think of it as an artistic ouroboros (a snake eating…

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر