بررسی تلویزیون مینی ال ای دی TCL QM7L (2026)

آیا وارد دوران «دروغ‌بازی‌های تلویزیونی» می‌شویم؟ از آنجایی که برای یک چشم آموزش ندیده، یا حتی یک چشم آموزش دیده، تشخیص QM7L مینی ال ای دی TCL از یک OLED پایین رده دشوار است. پس وقتی برادر شوهرت جلوی تلویزیون جدیدت می‌رود تا شیرها را تماشا کند و می‌گوید: "وای، ول کردی، نه؟" شما فقط می توانید سر تکان دهید و چشمک بزنید. گول زدن انجام شد.

من این را می‌دانم زیرا QM7L پس از یک OLED اقتصادی جدید، سری Roku Pro، نزدیک به بازار آمد، بنابراین من توانستم این دو را در کنار یکدیگر مقایسه کنم. نتایج: شگفت انگیز اگرچه QM7L دارای یک عنصر طراحی بالقوه مشکل ساز و هوش مصنوعی است که دقیقا در سطح کلود پیچیده نیست، QM7L ممکن است بهترین تلویزیون میان رده ای باشد که می توانید در حال حاضر بخرید.

QM7L که در اندازه های مختلف از 55 اینچ (که من آزمایش کردم) تا 98 اینچ ماموت موجود است، دارای یک صفحه نمایش تقریبا بدون حاشیه است که به جای پایه های معمولی روی یک پایه قرار می گیرد. اگر مبلمان کوچکی داشته باشید که ممکن است عرض چنین پاهایی را نداشته باشد، این یک پیروزی است، و من معتقدم که از نظر زیبایی شناختی نیز خوشایندتر است.

با این حال، مشکلی ایجاد می‌کند: از آنجایی که پایه پایه کمی بیش از 4 اینچ از جلو بیرون می‌آید، به نوار صوتی اجازه نمی‌دهد تا روی صفحه نمایش راحت باشد. می توانید آن را در بالای پایه متعادل کنید، اما به نظر ناخوشایند است. و چون به پایین شیب دارد، نوار صوتی حتی در سطح قرار نمی گیرد.

علاوه بر این، اگرچه پایه دو گزینه ارتفاع دارد، اما بلندتر پایین تلویزیون را فقط 2.25 اینچ از پایه تلویزیون شما فاصله می‌گیرد. این ممکن است برای نوارهای صوتی فوق فشرده مانند بلندگوی Bose TV فاصله کافی باشد، اما چیزی مانند Sonos Arc که 3 اینچ ارتفاع دارد، در نهایت قسمتی از صفحه را مسدود می کند.

پایه نیز نوعی دردسر برای مونتاژ است، با کمک کمی از نمودارهای کوچک در راهنمای راه اندازی مناسب TCL. هشت پیچ کوچک برای اتصال رایزر به پایه، چهار پیچ دیگر برای اتصال آن به تلویزیون و کمی سردرگمی در مورد اینکه کدام یک از 10 سوراخ نصب را می‌خواهید استفاده کنید وجود دارد.

اینها به سختی معامله شکن هستند. اگر قصد دارید تلویزیون را به دیوار نصب کنید، پایه آن مشکلی ندارد. اگر به طور کلی از نوار صوتی صرفنظر کنید، همینطور. یا شاید شما مایل باشید که چند اینچ در جلوی آن بنشینید.

راه‌اندازی تلویزیون تا حد زیادی کار ساده‌ای است، به‌خصوص اگر از قبل برنامه Google Home را روی تلفن خود دارید. با وجود اینکه من یک پسر آیفون هستم، توانستم یک کد QR روی صفحه را اسکن کنم و از برنامه برای حرکت سریع در فرآیند راه اندازی استفاده کنم. ورود به حساب کاربری و انتخاب شبکه Wi-Fi بعدا، قبل از رفتن به کاناپه فقط باید منتظر به‌روزرسانی نرم‌افزار بودم.

کنترل از راه دور بی‌نظیر TCL دارای لبه‌های تیز، درهم‌آمیزی معمول دکمه‌های Google TV و به‌طور کلی یک چیدمان کاملا نامرتب است. نکته مثبت، نور پس‌زمینه است و دارای شش دکمه میانبر برنامه است.

یک سر خراش: صفحه ماقبل آخر تنظیم تلویزیون به این نکته اشاره می کند که می توانم «دکمه ستاره روی کنترل از راه دور را سفارشی کنم»، از آن به عنوان میانبر برای این یا آن استفاده کنم، که به نظر عالی می رسد با این تفاوت که دکمه ستاره ای وجود ندارد.

صحبت از توهم (شوخی!)، Google Gemini در رابط کاربری Google TV ساخته شده است، که به راحتی قابل پیمایش است، اما بدون چند مزاحمت نیست. به عنوان مثال، منوی بالا شامل یک صفحه تلویزیون زنده - خانه کانال های FAST مختلف، به اندازه کافی ساده است - اما همچنین یک صفحه TCL که حاوی ... کانال های FAST دیگر است.

در مورد جوزا، داشتن آن خوب است اما به سختی ضروری است. فقط با کنترل از راه دور صحبت کنید و می‌توانید مثلا فیلم‌هایی درباره کوسه‌ها بخواهید یا بدانید چه کسی Steadicam را اختراع کرده است. تشخیص صدا پاسخگو است و پاسخ ها به سرعت می رسند. حیف که هندزفری نیست. برای استفاده از آن باید دکمه ای را روی ریموت فشار دهید و نگه دارید. Gemini همچنین گزینه‌های «اکنون تماشا» را ارائه می‌کند و در صورت تمایل می‌توانید از آن برای ایجاد تصاویر و کلیپ‌های ویدیویی سفارشی استفاده کنید.

متأسفانه، در حالی که Gemini می‌تواند دستورات اصلی تلویزیون را اجرا کند («Start Netflix»، «Mute the sound»، و غیره)، نمی‌تواند کارهایی مانند باز کردن تنظیمات تصویر یا خاموش کردن صاف کردن حرکت را انجام دهد، زیرا این دستورات در واقع باعث صرفه‌جویی در زمان شما می‌شوند. در عوض، چنین درخواست‌هایی به جستجوهای اولیه وب تبدیل می‌شوند و فقط اطلاعاتی را در مورد نحوه دسترسی خودتان به این تنظیمات بازمی‌گردانند.

من از محافظ صفحه نمایش Google TV کمی ناامید شدم. این به شما امکان می دهد از منابع مختلف، از جمله یک گالری هنری و کتابخانه عکس خود، نقاشی بکشید، اما هیچ گزینه "حالت هنری" مانند پوشش حصیر یا کاهش خودکار روشنایی را ارائه نمی دهد. همچنین نمی توانید مقدار زمان بیکاری را قبل از روشن شدن محافظ صفحه تنظیم کنید. تلویزیون هنری این نیست.

با وجود چالش های نرم افزاری، QM7L دیدنی لذت بخش است. هرچه که می‌خواهید از زبان بازاریابی TCL بسازید (SQD Mini-LED، S مخفف «Super» است)، نتایج را نمی‌توان انکار کرد: رنگ‌های خیره‌کننده و مشکی‌های کف اقیانوس که واقعا OLED را به ذهن متبادر می‌کنند. در واقع، من استدلال می‌کنم که این تلویزیون بیشتر از Roku OLED فوق الذکر «پاپ می‌کند» – نه به این دلیل که رنگ‌ها زنده‌تر هستند، بلکه به این دلیل که روشنایی بیشتری در پشت آنها وجود دارد.

برای مثال، هنگام تماشای Pixar's Coco، هر دو تلویزیون رنگ‌های باشکوهی تولید کردند، اما چشم من بیشتر به TCL جلب شد زیرا قرمز، سبز و آبی به نظر می‌رسید که کمی بیشتر ترکیده باشند. (همانطور که در بررسی Roku Pro Series من توضیح داده شده است، OLEDها، به خصوص در قسمت پایینی، با روشنایی مشکل دارند.)

حتی تماشای چیزی شبیه شرق عدن در نتفلیکس، با پالت رنگی کاملا خاموشش، این روشنایی بود که برجسته بود. QM7L جزئیات بیشتری را در داخل خانه Trask فاش کرد. جالب اینجاست که من تفاوتی را در لوگوی نتفلیکس نیز مشاهده کردم: در TCL، یک موتور آتش نشان قرمز می‌افکند. نسخه Roku در مقایسه ظریف تر و تقریبا نارنجی به نظر می رسید.

اشتباه نکنید، هر دو تلویزیون من را بسیار تحت تاثیر قرار دادند. اما با دیدن این دو در کنار یکدیگر، تصویر QM7L را کمی بهتر دوست داشتم. من همچنین ورزش‌ها را تماشا کردم و بازی‌های ایکس‌باکس را انجام دادم - هر دو با نرخ تازه‌سازی 144 هرتز اصلی پنل به خوبی ارائه می‌شوند - و از اکشن صاف و خطوط واضح شگفت زده شدم.

با این حال همه چیز عالی نبود. چند مورد وجود داشت که در آن کنتراست و روشنایی کمی کم به نظر می رسید، مانند قسمتی از سریال دست کم گرفته شده Halt and Catch Fire در کانال Roku. با بررسی تنظیمات، متوجه شدم که روشنایی کمی کاهش یافته است - اما نه توسط من.

مظنون اصلی؟ «بهینه‌سازی تصویر هوشمند» مبتنی بر هوش مصنوعی TCL، یک بخش رایج بازاریابی در تلویزیون‌های مدرن. اگر اطلاعاتی در پشت پرده در اینجا وجود داشت، من برای پیدا کردن آن تلاش کردم. در واقع، من مجبور شدم به صورت دستی روشنایی آن نمایش را تنظیم کنم.

حتی ناامید کننده تر، مدیریت صاف حرکت کجا بود؟ این بلای تلویزیون مدرن باید به طور پیش فرض خاموش باشد. با QM7L، با شکوه تمام ویرانی وارد می‌شود – و هوش مصنوعی آنقدر هوشمند نیست که در موقعیت‌هایی که به آن تعلق ندارد، آن را غیرفعال کند: یعنی همه چیز به جز ورزش و بازی. خوشبختانه، 10 منو در عمق دفن نشده است. شما می توانید آن را به راحتی خاموش کنید. اما این یکی از زمینه‌هایی است که Roku در آن برتری خود را نشان داده است، Smart Picture Max آن به طرز ماهرانه‌ای نرم‌افزار حرکت را برای اکثر تماشاها تنظیم می‌کند.

در مورد صدا، QM7L تلویزیون کمیابی است که به لطف بلندگوهای کوچک و رو به پایین که در داخل کابینت دفن شده اند، مستقیما مکش نمی کند. این یکی دو مخروط با مارک Bang & Olufsen دارد که واقعا می‌توانید ببینید، و چون در قسمت پشتی تعبیه شده‌اند، رو به عقب نیز هستند. این برای موقعیت‌های نصب روی دیوار ایده‌آل نیست، زیرا صدا مجبور می‌شود به نوعی از کناره‌ها خارج شود، اما بلندگوها زمانی که تلویزیون ایستاده است صدای بسیار خوبی دارند. TCL وات بلندگو را مشخص نمی‌کند، اما می‌توانم تأیید کنم که صدای آنها زیاد است و این کار را بدون اعوجاج انجام می‌دهند.

با این حال، نمی‌دانم چرا آنها فقط چند اینچ از هم فاصله دارند، زیرا به نظر می‌رسد کابینت فضای بیشتری برای جداسازی دارد. در نتیجه، صحنه صدا بسیار باریک به نظر می رسد. "محاطره" بسیار کمی در اینجا یافت می شود. حتی با این صدای بالاتر از حد متوسط، شما همچنان به یک نوار صوتی می خواهید - از این رو شکایت من در مورد پایه پایه زودتر است.

اما اگر شکایت اصلی من یک پایه پایه عریض و ادغام با هوش مصنوعی باشد، این خبر خوبی برای QM7L است. مهمترین چیز، کیفیت تصویر، نسبت به قیمت خیره کننده است. شما یک تلویزیون برای چشمان خود می خرید، و با این یکی، آنها در حال لذت هستند.