بررسی جیغ – متا ترسناک Wes Craven 30 سال بعد بسیار هوشمند و ترسناک باقی می ماند
غوغای خودآگاه در این ژانر از دهه 90 تداعی می کند، اما قاتل با نقاب ارواح آن مثل همیشه هشدار دهنده است. سی امین سالگرد انتشار مجدد فیلم اصلی جیغ، توسط فیلمنامه نویس کوین ویلیامسون و کارگردان، وس کریون، ما را به ژانر کلاسیک دهه 90 می رساند: یک ژانر ترسناک خودآگاه. بیلی لومیس دبیرستانی اسکیت اولریش در این فیلم اعلام می کند که واقعیت «همه یک فیلم بزرگ است – اما…
غوغای خودآگاه در این ژانر شبیه به دهه 90 است، اما قاتل با نقاب ارواح آن مانند همیشه نگران کننده است.
سی‌امین سالگرد انتشار مجدد فیلم اصلی جیغ، توسط فیلم‌نامه‌نویس کوین ویلیامسون و کارگردان، وس کریون، ما را به مکان کلاسیک دهه 90 می‌رساند: غوغایی خودآگاه در ژانر وحشت. بیلی لومیس دبیرستانی اسکیت اولریش اعلام می کند که واقعیت «همه یک فیلم بزرگ است - اما شما نمی توانید ژانر خود را انتخاب کنید»، که معادل متا اسلشر باور ژاک دریدا است که چیزی خارج از متن وجود ندارد.
یک قاتل با نقاب ارواح در حال قتل و وحشت در شهر بی‌رحم کالیفرنیا وودزبورو است، و ما با حمله وحشتناک او به کیسی (درو بریمور) شروع می‌کنیم. او با تلفن‌های ثابت مردم تماس‌های دلخراشی برقرار می‌کند، در دوره‌ای که به این معنی بود که شما کم و بیش آنها را به مکان خاصی پین می‌کردید. (وجود تلفن های "سلولی" هنوز یک تازگی عجیب و غریب بود.) مادر سیدنی نوجوان (نیو کمپبل) قبلا به طرز وحشیانه ای کشته شده بود، جنایتی که به مرد محلی کاتن ویری (یک تصویر کوتاه برای لیو شرایبر) که اکنون در زندان است، کشیده شده بود.
اما آیا او واقعا مقصر بود؟ حالا سیدنی هم مثل بقیه در معرض خطر است. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Scream review – Wes Craven meta horror remains super smart and scary 30 years on
Self-aware romp through the genre is redolent of the 90s but its ghost-masked killer is as alarming as ever The 30th anniversary re-release of the original Scream, from screenwriter Kevin Williamson and director Wes Craven, brings us to a locus classicus of the 90s: a self-aware romp through the horror genre. It features Skeet Ulrich’s high schooler Billy Loomis announcing that reality is “all one big movie – but…