بررسی دوره ای به نام ایرلند: بیل موری هیچ کلیشه ای را در این تور schmaltzy Oirish باقی نمی گذارد

هنگامی که بیل موری برای سفرنامه‌ای با مضمون گلف، با مضمون گلف، در بیل موری دست به دست می‌دهد، در ترجمه از بین رفته است (بی‌بی‌سی وان، جمعه ساعت 10:40 شب). این واقعا بدترین مورد ممکن در روز گراندهاگ است زیرا موری و گروه سازنده بریتانیایی اش برای یک تور در کشور حرکت می کنند و کارت یکنوع بازی شبیه لوتو خود را از کلیشه های کپک زده و شاه بلوط های مغرورانه پر می کنند.

هیچ کلیشه ای بدون دردسر باقی نمی ماند. Faux-trad diddly-dee muzak، بکارگیری استراتژیک کلمه "feck" در فیلمنامه ای که به وضوح در چند سال نوری یک فرد واقعی ایرلندی به وجود نیامده است، و شوخی هایی در مورد ایرلندی ها و پاتوی های عجیب و غریب آنها (ببینید چگونه آنها "Cove" را به عنوان "Cobh" می نویسند، lol)... این کاملا نیست و حتی EastEnders هم به Wicklow می رود.

موری یک ماهی عجیب و غریب است – با شهرت عجیب و غریب که در بیشتر دوران حرفه‌ای‌اش به‌عنوان دوست‌داشتنی شناخته می‌شد، اما چند سال پیش، او را در معرض خطر کنسلی قرار داد (در صحنه فیلم‌برداری در سال 2022 اتهامات سوء رفتار جنسی علیه او وجود داشت). بنابراین شاید دوره‌ای به نام ایرلند جدیدترین بازی در کمپین او برای توانبخشی باشد. سپس ممکن است این فقط بخشی از مأموریت تاریخی بی‌بی‌سی باشد که ایرلند را به‌عنوان یک مکان رزرو شده برای جذام‌ها نشان دهد، جایی که مردم محلی بی‌رشد آزادانه و غیرمتمدنانه پرسه می‌زنند، و برای همیشه از ذخایر تمام‌شدنی هوس‌بازی‌های خود نگران هستند.

این بازیگر به وضوح می‌خواهد یک ورزش خوب باشد، زیرا سفر در زمین گلف Old Head of Kinsale آغاز می‌شود، اما او در تمام مدت تلاش می‌کند تا با افرادی که ملاقات می‌کند ارتباط برقرار کند.

ویژگی فوق‌العاده‌ها در ایالات متحده این است که آن‌ها آنقدر از زندگی معمولی دور شده‌اند که به سختی می‌توانند با افراد عادی ارتباط برقرار کنند و برخی از آن‌ها در مورد موری وجود دارد. در مکالماتش با رهگذران، لحظه‌ای نیست که نتواند بفهمد در مرکز توجه قرار نگرفته است: او معروف است، پس مسلما همه چیز باید در مورد او باشد.

این سریال همچنین بسیاری از "دیگر" سنتی ایرلندی ها را دارد. به‌جای اینکه موری روایت کند، آن‌ها با طناب زدن به یک زن کاب فیلمنامه را بخوانند و این فرض ناگفته وجود دارد که ما او و شیوه‌های ایرلندی‌اش را سرگرم‌کننده می‌دانیم.

نیروهای مشابهی در قسمتی بازی می کنند که موری و همراه آمریکایی گلفش تام کوین به بولینگ جاده ای در کورک می روند و تهیه کننده با یکی از برگزارکنندگان مصاحبه می کند. او با او صحبت می کند که چگونه یک انسان شناس ممکن است با یکی از اعضای یک قبیله «گمشده» برای یک مستند تاریخ طبیعی بی بی سی در سال 1965 تعامل داشته باشد.

موری یک حضور پر جنب و جوش است اما هرگز کاملا خنده دار نیست - سرگرم کننده ترین لحظه زمانی است که یک رهگذر او را با بیل کازبی اشتباه می گیرد (اگرچه شاید وقتی او با افراد مشهوری مانند کریس اودود و جوآن مک نالی در قسمت های بعدی تعامل می کند، این وضعیت تغییر کند). وقتی از صمیم قلب صحبت می‌کند، در هر صورت، او در جذاب‌ترین حالت خود است، مثلا وقتی به یاد می‌آورد که چگونه مردم ایرلندی در زمان بزرگ شدن او در شیکاگو به حاشیه رانده شدند. او در بندر کاب نشسته است و اشک در چشمانش حلقه زده است - بسیار ایرلندی آمریکایی اما با این وجود بسیار تأثیرگذار.

اما این لحظات انعکاس صمیمانه توسط شمالتز و الاغی که به دیوار سنگی خیره شده است، تحت الشعاع قرار می گیرد. اگر می خواهید یک مراقبه متفکرانه در مورد تجربه ایرلندی آمریکایی که از طریق رسانه گلف منتقل می شود، با چه کسی تماس بگیرید؟ نه بیل موری، مطمئنا.

دوره ای به نام ایرلند در بی بی سی وان، جمعه، ساعت 10:40 شب است