بررسی دو زن توسط ژاکلین رز – یادبودی برای جیلیان رز

ارتباط بین خواهر نویسنده و فیلسوف یهودی آلمانی ادیت اشتاین به وضوح در فصل های متناوب یک زندگی نامه داستانی تصور می شود.

ژاکلین رز در یک کار طولانی و برجسته به عنوان یک منتقد فرهنگی فمینیست، روانکاوی، سیاست، حقوق بشر و ادبیات را در آثار خود ترکیب کرده است. از جمله کتاب‌های او می‌توان به The Haunting of Sylvia Plath و Women in Dark Times، و رمانی به نام آلبرتین 2001، با تمرکز بر آلبرتین سیمونه، شخصیتی از پروست در جستجوی زمان از دست رفته، اشاره کرد.

دومین رمان او، دو زن، به طور مشابه از زندگی نامه و در این مورد، خاطرات، برای بررسی زندگی ادیت اشتاین، فیلسوف یهودی آلمانی که راهبه کارملیت شده بود و در سال 1942 در آشویتس به قتل رسید، و گیلیان رز، خواهر بزرگ ژاکلین، یک جامعه شناس عادل، یک جامعه شناس و عادل 59 ساله سرطانی است. 48.

در بستر مرگ، جیلیان از یهودیت به کلیسای انگلیکن گروید، سفری که در خاطرات باریک، استادانه و فوق‌العاده صریح او به نام «عشق» به تصویر کشیده شده است. این کتاب به کیش و سپس جایگاه کلاسیک دست یافت و احتمالا بیشتر از آثار فلسفی رادیکال او مانند فلسفه هگل کنترا شناخته شده است، اگرچه با تمام آثار او به عنوان مانیفست در مورد چگونگی رنج کشیدن و چگونه زیستن قابل مقایسه است. مانند استین، گیلیان از اینکه کار پیشگامانه او به عنوان یک فیلسوف در طول زندگی اش شناخته نمی شود، احساس ناامیدی عمیقی می کرد.

در مورد اشتاین، پدیدارشناسی که زیر نظر ادموند هوسرل تحصیل کرد و با زن و یهودی بودن در آلمان نازی مضاعف ناکام ماند، تعالی پس از مرگ به قداست جای تمجیدهای حرفه ای را در زندگی گرفت. او در سال 1998 توسط پاپ ژان پل دوم قدیس شد. هنگامی که او در سال 1938 عهد همیشگی خود را داد، نقل قولی از سنت جان صلیب تصویر عبادی اشتاین را تزئین کرد: "از این پس تنها وظیفه من عشق ورزیدن است." ادامه مطلب...