بررسی رستوران: میخانه Fade St به جنگ پیتزاهای دوبلین با همه اسلحه های فروزان وارد می شود

دوبلین در حال حاضر در حالت پیتزا بسیار فراوان وجود دارد. به اطراف نگاه کنید - شهر مملو از تکه‌های تکه‌ای و کثیف است از کیک‌هایی با هر گرایشی. اگر در محدوده‌ای بین خیابان‌های دیم و استفن، ثابت یا حتی آهسته به سمت یک سانتر بایستید، احتمالا بدون درخواست به ذهنتان می‌رسد. می‌توانید از مربع‌های سبک دیترویت در Dame Lane’s Doom Slice طفره بروید و فقط به مستطیل‌های رومی هوادار مانی برخورد کنید. یک خط دائمی از گردشگران خارج از بامبینو وجود دارد که منتظر یک برش نیویورک هستند.

فراتر از محدودیت های شهر، حومه های طبقه متوسط ​​نیز به طور پیوسته مستعمره می شوند. Rathmines لرد Reggie's بر بقیه، Ranelagh هر دو Rita's و Sano دارد. Clontarf اکنون نمونه های چوبی BoCo را برای رفع نیازهای پیتزای خود دارد. پس معامله چیست؟

این دموکراتیک ترین غذا در دهه گذشته در فرهنگ غذایی تغییر مکان داده است و تغییرات در درک و کیفیت را پشت سر گذاشته است. وضعیت غذاهای ناسالم و پوسته های پر شده جای خود را به گفتمان دیجیتالی پیرامون منشأ، زمان تخمیر و پلنگ داده است. نرخ سواد پیتزا هرگز بالاتر نبوده است.

جذابیت برای رستوران‌داران و کارآفرینان مواد غذایی نیز آشکار است - در این حاشیه‌ها باید خمیر درست کرد.

میخانه Fade St Dilan McGrath در اوایل ژوئیه افتتاح شد و فضای طبقه همکف Fade St Social در خیابان Fade را اشغال می کند که بشقاب های کوچک سرو می کرد. اجاق‌های عرشه‌ای برقی در حال حاضر سه سبک پیتزای متمایز را تولید می‌کنند که یکی از آن‌ها نام خود را به این مفهوم می‌دهد. سبک میخانه با شیکاگو مرتبط است و با پوسته نازک و نحوه سرو آن متمایز می شود - برش به مربع های کوچک. «برش میخانه» باعث شد تا پای ها در نقطه ای پیش بروند که هدفشان این بود که کارگران یقه آبی را در حال نوشیدن مشروب نگه دارند. آنها اغلب "در خانه" بودند تا شما را در آن نگه دارند.

در پنج‌شنبه اخیر، میخانه Fade St. "چه خوب است؟" معمولا به عنوان سلام در شیکاگولند استفاده می شود، اما در اینجا پاسخ «تقریبا همه چیز» است.

شما اینجا هستید تا کیک ها را تهیه کنید، اما فهرست مختصری از پیش غذاها و غذاهای جانبی برای تکمیل منو وجود دارد. لازانیای سرخ شده در حال حاضر لحظاتی را سپری می کند و نسخه اینجا که با گونه گوشت گاو آب پز ساخته شده است، استدلال قانع کننده ای دارد. این کاملا خوش طعم است و در یک استخر کارمینی از سس گوجه فرنگی ملایم و میوه ای سن مارزانو قرار دارد.

مسابقه پیتزای ما با یک پای میخانه ای (قرمز) شروع می شود که روی آن ندوجا، لاردو و موزارلا قرار می گیرد، و با طعم تند پکورینو رومانو به پایان می رسد. پوسته ترد و سبک است - این بهترین چیز برای از بین بردن نیش یک دور نوشیدنی قوی است. اینها کوکتل های جدی خواهند بود (13.50 یورو تا 16 یورو) که با دیو مولیگان از Bar 1661 ساخته شده است تا در مرکز یک برنامه نوشیدنی چشمگیر قرار گیرد. همچنین یک لیست شراب خوب انتخاب شده با علاقه فراوان، همراه با شراب های پت و نارنجی برای کسانی که به این نوع چیزها علاقه مند هستند وجود دارد. بطری ها از 30 یورو شروع می شوند و از 65 یورو به پایان می رسند.

کسانی که مایل به آبجو هستند، مجموعه ای جامع از کف را پیدا می کنند و کسانی که از الکل بیزارند به طور غیرمعمولی به خوبی از آنها تغذیه می شود.

اگر هنوز لامبروسکو (رنگی که زمانی بدخلق شده بود، حالا قرمز درخشان ایتالیایی مد روز) را با پیتزا امتحان نکرده اید، آماده شوید تا فلس ها از چشمانتان بیفتد. ما از یک سالامینو لامبروسکو از امیلیا رجیانو (55 یورو) لذت بردیم که آبدار و با طراوت بود و سرشار از آلبالو بود. "پای های مادربزرگ" سبکی است که بیشتر با نیویورک (و به ویژه لانگ آیلند) مرتبط است، جایی که نون های مهاجر نسل اول آنها را در تابه می پزند. پای سفید ما با کنگر فرنگی و قارچ وحشی دارای پوسته تقریبا غیرممکن سبک و هوا است.

ضخامت آن اینچ است - مغز شما منتظر استحکام و جویدن فوکاسیا است، فقط با ساختاری اثیری از حباب و کرانچ مواجه می شود. این کاملا موضوع است.

بقایای مادربزرگ پاکسازی می شود تا راه را برای "بابا" باز کنند. این یک پای به سبک نیویورکی به اندازه یک روکش منهول است که روی آرد چاودار و با لواین طبیعی درست شده است. پایه انعطاف پذیر و آجیلی آن پپرونی، ندوجا و سس فلفل و گوجه فرنگی تکیلا را به نمایش می گذارد. این یک نمایش دهنده واقعی است.

دوستان خود را بیاورید و یک سرو نرم استراسیاتلا ژلاتویی را برای تمام کردن تهیه کنید - بسیار لذت بخش است. سرویس دهی گرم و معمولی بدون بی توجهی است.

شام چهار نفره با شراب به 188 یورو رسید و ما با دو جعبه بیرون‌بر خارج شدیم.

Fade St Social مدت‌هاست که مانند یک رستوران (یا رستوران) در وضعیتی دائمی به نظر می‌رسد، که در میان مفاهیم دوچرخه‌سواری می‌کند، روندها را امتحان می‌کند. به نظر می رسد پیتزا (این کار را به خوبی انجام داد) مناسب است. گاه به گاه رفتن هوشمندانه است. حداقل در دوبلین، به نظر می رسد که پیتزای اوج هنوز تاج گذاری نشده است.

حکم: یک پیتزا مهمانی ماهرانه اجرا شده است.

موسیقی: خانه کیف دستی، گاه به گاه «بانگرز».

منشأ غذا: Fior di latte، Toonsbridge. سیب زمینی، Ballymakenny; The Fresh Olive Co; پروشوتو گالونی; اغذیه فروشی ایتالیایی.

گزینه های گیاهی: پیتزاهای متعدد - مارینارا، پستو، پنیر. سالاد نگین و تربچه بچه. سیب زمینی سرخ شده.

دسترسی با ویلچر: میخانه قابل دسترسی نیست اگرچه تراس در فضای باز قابل دسترسی است. یک حمام در دسترس در رستوران اصلی وجود دارد.