بررسی رستوران Fuoco: یک نقطه Ranelagh با سرگرمی فراوان، حتی اگر غذا خیره کننده نباشد

اکثر مردم می‌دانند که راه‌اندازی رستوران‌ها یک تجارت فرسوده است. ساعت ها بی پایان هستند، فشار بی امان. در بهترین زمان‌ها، حاشیه‌ها ناچیز است، در این شرایط بد، موشک‌هایی که از دور شلیک می‌شوند، می‌توانند قیمت نفت خام برنت و نفت خام را به آسمان بالا ببرند. در میان همه چیز، جولز مک به راه خود ادامه می دهد.

سرآشپز حامی که از موفقیت مکان مجلل مکزیکی خود یعنی Parrilla (که اخیرا به راهنمای میشلن اضافه شده است) راضی نیست، از ماک همنام دیم سام خود بسته است تا فضا را به Fuoco، یک رستوران (ظاهرا) ایتالیایی تبدیل کند. او مشخصا چیزی شبیه به چندگانه است. با توجه به اینکه ماک اکنون به عنوان یک رستوران چینی در این نزدیکی فعالیت می کند، امپراتوری جولز مک به کمتر از سه رستوران در روستای رانلاق گسترش می یابد. منطقه دوبلین جنوبی به طور پیوسته اکوسیستم غذاخوری خود را توسعه داده است که توسط یک اقلیم کوچک اقتصادی بارور شده است.

در یک شب وسط هفته، فضای L شکل فوئوکو با سروصدای جمعیتی که از حضور در آنجا بسیار خرسند هستند، زمزمه می‌کند، و من با آنها هستم، تا زمانی که ما را به سمت میزی هدایت می‌کنند که به قدری لکه‌دار است که از فضا قابل مشاهده است. ما بدون شکایت و شکایت زیادی به سمت یک مهربان تر می رویم و برف کوری فروکش می کند تا اتاق هوشمندی را نمایان کند که پر از کادری از افراد جوان و باسواد است که انگار اینجا قدم زده اند.

رومیزی ها و رومیزی های سفید ترد آن را از قلمرو کامل «کلوپستوران» نجات می دهد. البته، پروتئین‌ها با آتش زنده پخته می‌شوند، زیرا در سال 2026 هستیم. سیخ‌ها و مجموعه‌ای از پیتز برای «اشتراک‌گذاری» و برخی پاستاهای خانگی برای راحتی وجود دارد. تنها سورپرایز در این منوی بسیار شیک، عدم وجود یک کرودو است.

کوکتل‌های سفت و خوش‌ساخت (با قیمت حدود 15 یورو) و فهرست شراب‌های جستجوگر (که توسط جنی مورفی در جلوی خانه جمع‌آوری شده) را خواهید دید که از دنیای قدیم به مکان‌هایی مانند کرواسی، تنریف و اروگوئه می‌رود. بطری ها از 36 یورو شروع می شوند و برای بارولو به 350 یورو می رسند. چیزهایی وجود دارد که ارزش نوشیدن با لیوان و گزینه های خوب غیر الکلی را دارد. ما مقداری سنجاق برای میز سفارش می‌دهیم - کیفیت این نان‌های تخت، تاول‌زده و بخار تنفسی، ما را متقاعد می‌کند که نیازی به نمونه‌برداری از پیتزا نداریم. ما آنها را از طریق مقداری کره آنچوی قوی لایروبی می کنیم، یک فرآیند رضایت بخش.

شروع کننده ها نمی توانند ما را به راه بیاندازند - فصل از بشقاب های گوجه فرنگی و میگوهای کبابی که به طور فزاینده ای برای چنین افتتاحیه ها اجباری به نظر می رسد، گذشته است. با این حال، توجه داشته باشید که چیپس های خانگی با ذرات به زودی در فید اینستاگرام شما قرار خواهند گرفت.

از لیست سیخ ها، شکم بره خشک و فیبری است و سالسا ورد نعنای همراه آن به طرز عجیبی شیرین است. مورتادلا کمی بهتر است، اما من حواس‌ام را به چیزهای اسپم ضخیمی که در پیتزافروشی‌های نیویورک از آن‌ها لذت برده‌ام، پرت می‌کنم. این برش های نخی صرفا "بالونی" هستند که با یک گرمولاتای خوب سرو می شوند. به من گفته شده که لازانیا همان چیزی است که باید به دست بیاورم.

تست طعم برش پیتزا دوبلین: نیویورک، دیترویت، به سبک ایتالیایی... چه طعمی بهتر است؟

با فشار دادن به پاستا، گیگلی را انتخاب می‌کنیم، کاسه‌ای از آن شکل‌های فرتوت (شکوفه‌های سوسن) که با پستوی کلم پیچ فریک پوشیده شده و با رنگ لاکتیکی استراسیاتلا پوشیده شده است. آن را با هم مخلوط کنید و یک بشقاب ماکارونی دلپذیر خواهید داشت، البته بشقابی که مدت زیادی روی پاستا مانده است.

لینگوین با صدف کمتر موفقیت آمیز است و دارای طعمی عجیب است. من گنجاندن بوتارگای شور را دوست دارم، کمتر از کمربند ویسکی. این ماکارونی های متعارف به دلیل عدم تمایل ذاتی ایتالیایی به سرهم بندی کردن با آنها، دوام می آورند. فقط گفتن یک جوجه نیمه متصل "از ذغال سنگ" نشان می دهد که آشپزخانه چه توانایی هایی دارد. یک پرنده مرطوب و خوش طعم بوسه دود دارد و در حالت کاهش شدید و براق می نشیند. برگ‌های رادیکیو تلخ و دلپذیری برای کاهش غنا وجود دارد. این یک چیز برجسته است و من خوشحالم که استیک ها را تغییر دادیم. یک تیرامیسو مناسب پرده را پایین می آورد.

خدمات در اینجا جوان، پرحرف و مفید است و قیمت ها برای کدپستی غیر منطقی نیست. مک به من می‌گوید که قصد او از فوکو «ایجاد جایی بود که احساس خاصی داشته باشد اما خودش را خیلی جدی نگیرد». این رستورانی است که هنوز جای پای خود را پیدا می‌کند، اما فکر می‌کنم کمی جدی‌تر بودن آن را بسیار خاص‌تر می‌کند. منظره ای از پنجره های پرده های عجیب و غریب، ردیفی از آژانس های املاک را در مقابل خود قاب می کند. دلتنگ باش – ممکن است امکاناتی برای زندگی در رانلاق نداشته باشی، اما می‌توانی برای مدتی در چهارشنبه شب بهترین زندگی خود را داشته باشی.

شام دو نفره با سه لیوان شراب به 128.50 یورو رسید.

حکم: صحنه‌ای فوری برای جوان‌های باهوش، اما غذا هنوز خیره‌کننده نیست.

منشأ: مرغ - ایرلندی - کلاس A (FX Buckley)، گوشت گاو (La Rousse)، غذاهای دریایی (Glenmar)، سبزیجات (Keelings).

گزینه های گیاهی: مارچوبه و کدو سبز با پستو jalapeño، سیخ هویج ادویه دار، چند پیتزا.

موسیقی: مرباهای آرام آرام. بریتنی هاوارد و اینها

دسترسی با ویلچر: رستوران کاملا در دسترس است.