پرش به محتوای اصلی

بررسی سرزمین پدری: بخش پایانی جذاب و جذاب از سه گانه پاولیکوفسکی کوتاه است

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ مهر ۳۰, پنجشنبه، ساعت ۰۷:۳۶حدود 2 دقیقه مطالعه

شکایت از اینکه سرزمین پدری ضعیف‌ترین سه گانه تاریخی کارگردان است، بسیار سخت به نظر می‌رسد، اما اینطور است.

سطوح بی عیب و نقص در این عکس فوری از آلمان کتک خورده در سال 1949 بر ماده نامشخص غلبه می کنند. نماد تجاری Pawel Pawlikowski از زیبایی مجسمه سازی در اینجا بیشتر شبیه سس مخفی علامت تجاری خوشمزه است تا وسیله ای برای بیان.

آلمان برای توماس مان (هانس زیشلر)، برنده جایزه نوبل ادبیات که پس از 16 سال تبعید آمریکایی به سرزمین مادری خود بازگشته، پیچیده است. او به همراه دختر وظیفه‌اش، اریکا (ساندرا هولر)، بین آلمان غربی و وایمار تحت کنترل شوروی سفر می‌کند و افتخارات را می‌پذیرد در حالی که ملتی از هم پاشیده برای ادعای میراث فرهنگی خود رقابت می‌کنند.

این سفر نوید یک بررسی جست و جوی گناه، هویت و کار ناتمام نازیسم را می دهد. با این حال، اغلب اوقات، تاریخ به پس‌زمینه‌ای زیبا برای مبادلات سرسام‌آور، سکوت‌های دقیق صحنه‌سازی‌شده و کلیشه‌های درهم و برهم تبدیل می‌شود. ویرایش بیضوی و دیالوگ های پراکنده، ارتباطات روانی را به طرز ناامیدکننده ای مبهم می کند.

بایرونیک کلاوس مان از آگوست دیهل، پسر نویسنده، خیلی زود ناپدید می‌شود و ساندرا هولر را به لنگر فیلم می‌گذارد. (منصفانه بگوییم، زن بهتری وجود ندارد.) در حالی که اریکا بین وفاداری فرزندی و خشم فزاینده گیر کرده است، یک عمر ناامیدی را از طریق عبارات محافظت شده و مبادلات پرمعنا منتقل می کند. دو مرحله‌ای بابا و دختر او نیروی دراماتیک‌تری نسبت به شباهت‌های سیاسی گسترده‌تر ارائه می‌دهد که فیلمنامه به آن تظاهر می‌کند.

تلخ ترین صحنه های فیلم دو پناهنده بازگشته را به تصویر می کشد که در پی یک فاجعه شخصی و ژئوپلیتیکی برای یافتن خانه و هویت مشترک تلاش می کنند. در غیر این صورت، فیلم بر روی جسو باخ، میل شادی انسان تکیه دارد تا حجم عاطفی ایجاد کند. (منصفانه مرد بهتری نیست.) فضای پس از جنگ، زمینه‌های پرباری را برای بررسی معضلات انکار ملی و اخلاقی ایجاد می‌کند. اما، در دقیقه 82، این تصویر به نظر می رسد که فقط گلوی خود را برای آریا پاک می کند. بر این اساس، برخورد کوتاه‌شده فیلم با هویت تقسیم شده آلمان پس از جنگ به طرز عجیبی شماتیک است.

استدلال های تاریخی اعلام می شوند، نه نمایشی.

شکایت از این که سرزمین پدری ضعیف ترین سه گانه تاریخی پاولیکوفسکی است، بسیار سخت به نظر می رسد. با این حال، این فیلم با ظاهر جذاب، مملو از ترکیب‌بندی‌های سینمایی بلورین لوکاس زال و کادربندی‌های آکادمی، به ندرت به اندازه جنگ سرد جذاب است و هرگز به اندازه ایدا تأثیرگذار نیست.

Fatherland از جمعه 23 اکتبر در سینماها اکران می شود

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Fatherland review: Ravishing-looking final part of Pawlikowski’s trilogy falls short

It seems churlish to complain that Fatherland is the weakest of the director’s historical trilogy, but it is

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر