بررسی سیکلون: بیلی وارن واقعی چه کسی بود؟ آیا او یک تیرانداز ارتش جمهوری اسلامی ایران بود؟ عکس هنوز مبهم است

سیکلون

1 دادگاه راه آهن

★★★☆☆

این نمایشنامه غوطه‌ور و خاص، داستان بیلی «سیکلون» وارن، بوکسور سیاه‌پوستی را احیا می‌کند که در اوایل قرن بیستم به دوبلین نقل مکان کرد و تا زمان مرگش در سال 1951 در اینجا ماند.

اگرچه وارن یک چهره آشنا در دوبلین بود که اغلب با پوشیدن یک تخته ساندویچ در خارج از GPO، در خیابان O'Connell دیده می شد، جزئیات کامل زندگی و حرفه او همچنان مبهم است. آمریکایی بود یا استرالیایی؟ آیا او واقعا شش بار با قهرمان سنگین وزن جک جانسون مبارزه کرد؟ و در طول جنگ استقلال برای ارتش جمهوری اسلامی اسلحه اجرا کنید؟

این سؤالات نمایشنامه 65 دقیقه‌ای لوئیز لو را که در یک ساختمان آپارتمانی در خیابان راه‌آهن اجرا می‌شود هدایت می‌کند (همانطور که در اینجا ذکر شده است، یک پرتاب سنگ از محل فاحشه خانه بلا کوهن در اولیس).

در همان اوایل، یک خبرنگار (با بازی جیمی اونیل با لحن قدیمی) به وارن فشار می آورد تا پاسخ بدهد. اما بوکسور ناشناخته و گوشه گیر باقی می ماند، گویی یک روایت تاریخی متعارف هرگز نمی تواند پیچیدگی های گذشته او را ادا کند.

سپس اولین برنامه از یک سری برنامه های رقص (با طراحی رقص مت ویلیامسون) را آغاز می کند که جنبه باله ای بوکس را بازی می کند. ما احساس می کنیم که سیکلون ترجیح می دهد خود را در رینگ بیان کند.

با این حال، زمانی که مستقیما با مخاطبان ارتباط برقرار می‌کند، حرفش را باز می‌کند، و با شیوایی در مورد همه‌جای درد در حالی که جعبه‌ای از داروهای اسرارآمیز را می‌فروشد (در حالی که یک چشمش را برای پلیس نگه می‌دارد) صحبت می‌کند. شیخ بهه نقش را با جسمانی برازنده و هاله ای از خودداری رنجور می پردازد.

کمپبل جسارت به عنوان جانسون، حریف احتمالی پیشین طوفان، نقطه مقابل قاطع تری ارائه می دهد. اولین قهرمان سیاه‌پوست سنگین‌وزن جهان که در ردای خز پوشیده شده، چهره‌ای مغرور و تسلیم‌ناپذیر را برش می‌دهد و در مقابل نفرت سفیدپوستان آمریکا از موفقیتش بحث می‌کند. وارن در رابطه با این موضوع ابراز تاسف خواهد کرد که چگونه نژادش مانع از پذیرش کامل او در خانه فرزندخوانده اش می شود.

یکی از همراهان قهرمان در دوبلین یک بوکسور سابق است که اکنون نابینا شده است، که صورت زخمی اش تلفاتی را که این ورزش می خواهد تداعی می کند. در نقش مایکل گلن مورفی، او یک حضور خشم‌آلود و حیرت‌انگیز است که گزارشگر را به خاطر اشتباه گرفتن داستان طوفان مورد سرزنش قرار می‌دهد، اما به نظر می‌رسد که خودش از واقعیت‌ها نامطمئن باشد.

زندگی مخفی مردی که 40 سال در خیابان اوکانل دوبلین ایستاده بود

در پایان ما هنوز فقط یک ایده مبهم از اینکه وارن بود داریم. این فقدان رزولوشن منعکس کننده سوابق مستند نابسامان در مورد زندگی او است. اما مجوز دراماتیک تر شاید به Cyclone قوس روایی قوی تر و خواناتری می داد.

این اکشن که محدود به یک اتاق است، فاقد سیالیت تولیدات قبلی Anu است، که معمولا مخاطب را به سفرهای مفصلی در مکان‌های وسیع‌تری می‌برد.

گاهی اوقات به نظر می رسد که اجراکنندگان برای جبران نقاط ضعف فیلمنامه تلاش می کنند تا اثر را جبران کنند. طحال کمی بیش از حد زیاد است و مبارزه لفظی قوی وجود دارد. Bah بهترین کار را در تغییر لحن انجام می دهد، به ویژه در یک مونولوگ پایانی آرام و شدید.

Cyclone تا شنبه، 10 اکتبر، به عنوان بخشی از جشنواره تئاتر دوبلین در 1 Railway Court است.