بررسی فوق العاده لپ تاپ سرفیس مایکروسافت: پیچیده، در عین حال بسیار ارزش گیر کردن را دارد

در خط کاری ام باید به پفک های زیادی از دهان افرادی که همیشه سعی می کنند چیزی به من بفروشند گوش کنم. از اولین باری که آن را در Computex 2026 دیدم، مایکروسافت به من گفت که Surface Laptop Ultra کامپیوتری است که همیشه می خواست آن را بسازد. من قبلا ده ها بار این خط را از ده ها مارک شنیده ام. اکنون، پس از آزمایش آن برای بیش از یک هفته، بیشتر از همیشه متقاعد شده‌ام که این بهترین لپ‌تاپ مایکروسافت است. این دقیقا همان نوع کامپیوتر بدون میله ای است که من آرزویش را داشتم.

این یک لپ تاپ فوق العاده محکم با چندین قابلیت منحصر به فرد است. اگر بتوانید ویژگی‌های پلتفرم مبتنی بر ARM را پشت سر بگذارید، قابلیت حمل و قدرت را در یک مکان ارائه می‌کند.

مبادلات فراوانی وجود دارد. انویدیا همچنان در لبه های خشن طراحی مبتنی بر ARM خود کار می کند. در حالی که بیش از هر زمان دیگری برنامه های بومی ARM در ویندوز 11 وجود دارد - تا حد زیادی به لطف تلاش های کوالکام بر روی تراشه های رایانه شخصی خود - هنوز برنامه ها و بازی های زیادی وجود خواهند داشت که باید بر روی شبیه سازی اجرا شوند. و سپس، کاملا یکپارچه نیست. در تکرار فعلی، بارگیری برخی از برنامه‌های سنگین - به‌ویژه بازی‌ها - بیشتر از هر پلتفرم مبتنی بر x86 طول می‌کشد، و نه فقط اولین باری که آنها را اجرا می‌کنید. این به دلیل نیاز به شبیه سازی x86 به ARM است.

به طور مشابه، برخی از مشکلات سخت افزاری کوچک در اینجا وجود دارد که ممکن است دلیلی برای محتاط ماندن شما ایجاد کند. مایکروسافت می خواهد آخرین رایانه شخصی خود را به عنوان اولین تجربه هوش مصنوعی به کنار بگذارد. این بدان معنا نیست که شما باید در هر مرحله با Copilot غرق شوید. در عوض، این یک تجربه ویندوز 11 است که از شما می‌خواهد با اجرای عوامل هوش مصنوعی محلی خود آزمایش کنید. Surface Laptop Ultra بهترین بهانه را برای من به ارمغان آورد تا در واقع انگشتان پایم را در LLM های محلی فرو کنم. من هنوز عامل تبدیل نیستم، اما با این و دیگر ماجراهای اخیر مانند M6 Mac mini، می توانم جذابیت را ببینم.

Surface Laptop Ultra یک قطعه فلزی است، و منظورم این است که با کمترین کنایه ممکن. طراحی "Ultra" مایکروسافت دارای یک صفحه نمایش لمسی نسبتا کوچک 15 اینچی است و بدنه آن به اندازه ای نازک است که به راحتی داخل کوله پشتی من قرار می گیرد. همچنین به دلیل اندازه آن در 4.5 پوند متراکم است. این تقریبا یک پوند سنگین تر از چندین نسخه مک بوک پرو 14 اینچی و فقط کمی سبک تر از مک بوک پرو 16 اینچی است. این لپ‌تاپ همچنین ضخیم‌تر از هر دو طرح اپل در 18 میلی‌متر یا 0.7 اینچ است.

در حالی که من همکارانی دارم که فقط خواستار طراحی نازک و سبک هستند، من بیشتر عادت دارم که با خودم به دفتر کار یا هر سفر گزارشی که دور هستم، با خودم حمل کنم. در مقایسه با لپ‌تاپ‌های گیمینگ با مقیاس مشابه، لپ‌تاپ Surface Laptop Ultra در واقع قابل حمل‌تر نیست. جدیدترین لپ‌تاپ مایکروسافت کمی سنگین‌تر از Lenovo Legion 5i است که اخیرا بررسی کردم، اگرچه باریک‌تر از آن طراحی است. آخرین نسخه Razer Blade 16 نازک‌تر است و فقط کمی سنگین‌تر است.

اگر بخواهم بدنه ای سبک را فدا کنم، ترجیح می دهم که کیفیت ساخت آن مانند سرفیس لپ تاپ اولترا باشد. رنگ "Nightfall" که مایکروسافت و انویدیا برای بررسی قرض داده اند ظاهر بهتری نسبت به نسخه "Platinum" دارد. شیک تر و مخفیانه تر است. شاسی تمام آلومینیومی فوق‌العاده مستحکم است و هیچ انعطاف قابل‌توجهی در صفحه‌کلید وجود ندارد. همچنین چندین تصمیم طراحی کوچک وجود دارد که ظاهر و احساس لپ‌تاپ را بهبود می‌بخشد، مانند پیچ‌هایی که روی صفحه پایینی که در زیر پاها پنهان شده‌اند و باعث می‌شود کل دستگاه بسیار نرم‌تر به نظر برسد.

در مورد پورت ها، این لپ تاپ کمبود زیادی ندارد. یک USB-A، یک پورت HDMI، یک جک هدفون و یک کارت خوان SD با اندازه کامل وجود دارد. دو USB-C دیگر در سمت چپ و یک پورت واحد در سمت راست وجود دارد. این آخرین پورت در واقع یکی از بهترین ویژگی های Surface Laptop Ultra است. پورت طولانی Surface Connect را به خاطر دارید؟ اکنون مایکروسافت یک USB-C مغناطیسی ساخته است. این کار اتصال لپ تاپ خود را در تاریکی کمی آسان تر می کند. اگر لپ تاپ خود را از پریز جدا می کنید، نباید پریز برق شما را نیز خراب کند.

در حالی که پورت مغناطیسی فقط در سمت راست لپ‌تاپ کار می‌کند، می‌توانید در عوض انتهای مغناطیسی را با آجر برقی عوض کنید و از پورت معمولی برای تغذیه لپ‌تاپ یا هر دستگاه دیگری استفاده کنید. باهوش، درسته؟ این طراحی در مقایسه با سرفیس کانکت یا پورت های دیگری مانند MagSafe مک بوک دارای یک نقطه ضعف است. نمی‌توانید با بالا یا پایین کشیدن آن را از برق جدا کنید. باید مستقیما بیرون بیاید مایکروسافت به من گفت که قدرت آهنربا را شماره گیری کرده است، بنابراین معادل سرفیس کانکت است. این یک معامله است، اما من ترجیح می دهم USB-C را رایگان داشته باشم تا اینکه آن را فدای برخی استانداردهای شارژ اختصاصی کنم.

اگر فکر می کنید "Ultra" و سپس "OLED" فکر می کنید، باید انتظارات خود را جبران کنید. Surface Laptop Ultra از mini LED استفاده می کند که در اصل یک صفحه نمایش LCD است که از هزاران دیود میکروسکوپی به عنوان نور پس زمینه استفاده می کند. این بدان معناست که این صفحه نمایش می تواند بسیار بسیار روشن شود. و اگرچه هیچ چیز نمی تواند تضاد دیود ساطع کننده نور ارگانیک را شکست دهد، لپ تاپ Surface Ultra همچنان عالی به نظر می رسد.

صفحه نمایش 15 اینچی حداکثر رزولوشن 4K، به ویژه 3270 در 2180 پیکسل را ارائه می دهد. این همچنین تراکم پیکسلی چشمگیر در 262 ppi (پیکسل در هر اینچ) دارد. این یک صفحه نمایش عالی برای انجام کار است و متن واضح و خوانا باقی می ماند. برای مقاصد سرگرمی، نمایشگر از عملکرد بسیار قوی HDR نیز پشتیبانی می کند و حداکثر روشنایی 2000 نیت را به حداکثر می رساند. وقتی تنظیمات HDR را روی لپ‌تاپ فعال می‌کنید، صفحه نمایش می‌تواند بسیار روشن باشد، بیش از حدی که می‌توانم در هنگام غروب خورشید در کنار پنجره‌های کف تا سقف کار کنم بدون اینکه کیفیت قابل توجهی کاهش پیدا کند.

دو جعبه بلندگوی جانبی سیستم دقیقا در کنار دریچه‌های ورودی سیستم قرار گرفته‌اند، و در حالی که من در ابتدا نگران بودم که نتایج عجیب و غریبی به همراه داشته باشد، لپ‌تاپ به نظر واضح و پر به نظر می‌رسد، به اندازه‌ای خوب که من تمایلی به گذاشتن هدفونم برای چیزی جز حفظ حریم خصوصی نداشتم. اینطور نیست که لپ‌تاپ نیاز به بلندگوی مهمانی داشته باشد، اما من آرزو می‌کردم هنگام تماشای نت‌فلیکس یا نواختن برخی از آهنگ‌هایم کمی بیس بیشتری داشته باشم.

صفحه نمایش خوب و صدای خوب لپ تاپ را به یک دستگاه غیرفعال جامد تبدیل می کند، اما در مورد کنترل های آن چطور؟ صفحه‌کلید منصفانه است، با کلیدهای جادار و مقدار مناسبی از سفر، این حس را شبیه ارتقای صفحه‌کلید جادویی قدیمی اپل و کمی بهتر از سایر پدهای لپ‌تاپ، مانند صفحه‌کلیدهای بدون شبکه HP می‌کند. با فشار دادن هر کلید، یک جهش ظریف وجود دارد، اگرچه من مرتبا چیزی شلوغ تر را ترجیح می دهم.

ترک پد جایی است که همه چیز دوباره جالب می شود. Surface Laptop Ultra از جدیدترین ترک پد مایکروسافت "Precision Haptics" استفاده می کند. مانند تمام پدهای این نوع، از بازخورد نیرو برای شبیه سازی احساس یک کلیک مکانیکی استفاده می کند. سس ویژه مایکروسافت این است که چگونه هاپتیک را به سایر اقدامات نیز اضافه می کند، مانند زمانی که هنگام کاشی کاری پنجره ها لرزش ظریفی به شما می دهد. این حس ظریف تر از آن چیزی است که به نظر می رسد، اما هنگام ردیف کردن تصاویر در برنامه PowerPoint یا Canva's Affinity کمک می کند. مایکروسافت گفته است که با Adobe کار می کند تا آن را در Creative Suite نیز ادغام کند.

در حال حاضر، این ویژگی خوب است، اگرچه من هنوز احساس می‌کنم که غول فناوری می‌تواند با ترک‌پدهای غم‌انگیزش حتی از این هم فراتر برود.

همان‌قدر که از تایپ کردن در سرفیس لپ‌تاپ اولترا لذت بردم، چیزهای بیشتری در زیر کاپوت وجود دارد که باید از آنها آگاه بود. پیکربندی واحد بررسی من شامل CPU 20 هسته ای Grace در کنار 6144 هسته CPU CUDA است. دلیل مراقبت این است که هر دو CPU و GPU عظیم به جای تکیه بر یک واحد پردازش گرافیکی "گسسته" جداگانه روی یک تراشه قرار دارند. 128 گیگابایت حافظه یکپارچه اضافه شده به عنوان یک حافظه مشترک بین CPU و GPU عمل می کند. حافظه بیشتر لزوما منجر به عملکرد بهتر نمی شود. دلیل اصلی نیاز شما به رم اضافی، هوش مصنوعی است.

من این رایانه شخصی را از طریق تمام معیارهای معمول خود اجرا کردم. این شامل تست‌های CPU عمومی Geekbench 7 می‌شود. اگر می‌خواهید حدس بزنید آیا RTX Spark می‌تواند M5 Max MacBook Pro را شکست دهد، می‌توانید به رویاپردازی خود ادامه دهید. از نظر عملکرد خام، تراشه M5 Max همچنان با عملکردی نزدیک به 44 درصد بهتر در تنظیمات چند هسته‌ای Geekbench 7 جایگاه اول را دارد. این بیانگر کل داستان نیست. در Cinebench 2026، که قابلیت‌های رندر CPU را آزمایش می‌کند، CPU 18 هسته‌ای اپل تنها 11 درصد عملکرد بهتری در سناریوهای چند هسته‌ای داشت.

من می‌توانم این اختلاف را در تست Blender خود ببینم، جایی که زمان می‌دهیم هر لپ‌تاپ چقدر طول می‌کشد تا صحنه‌ای از BMW را ارائه دهد. M5 Max MacBook Pro بیش از 20 ثانیه سریع‌تر بود، در حالی که Surface Laptop Ultra کمتر از 1 دقیقه و 30 ثانیه زمان برد. با این حال، با این وجود، هنوز یک نمایش قوی است. این معادل عملکرد تراشه های رده بالاتر Intel Arrow Lake است که برای لپ تاپ های بسیار تشنه انرژی ساخته شده است. این دستگاه بسیار کارآمدتر از بسیاری از رایانه های شخصی دیگر است.

با این حال، در امتیازات Cinebench تنها 5 درصد بهتر از تراشه AMD Ryzen AI Max + 395 در لپ‌تاپ‌هایی مانند Asus ProArt PX13 است.

دلیل واقعی خرید هر رایانه شخصی RTX Spark، وعده قدرت GPU است. Surface Laptop Ultra در این زمینه می درخشد، اگرچه هنوز هم بهترین نیست. بزرگ‌ترین پردازنده گرافیکی لپ‌تاپ انویدیا در معیار «Steel Nomad» 3DMark موفق شد 50 درصد امتیاز بهتری نسبت به Intel Core Ultra X9 388H در داخل HP Omnibook Ultra 14 کسب کند. در همان تست در مقایسه با Asus ProArt PX13 37٪ بهتر بود.

حتی می‌تواند با دیگر پردازنده‌های گرافیکی مجزای لپ‌تاپ انویدیا رقابت کند. در واقع می تواند معیارهای Lenovo Pro 9i G11 با پردازنده گرافیکی RTX 5060 را در "Speed ​​Way" 3DMark شکست دهد. با این حال، حتی اگر پردازنده گرافیکی RTX Spark دارای تعداد هسته های مشابه با پردازنده گرافیکی RTX 5070 در سطح دسکتاپ باشد، هیچ تراشه ای به همان عملکرد نخواهد رسید. با این حال، در آزمایش‌های سنگین ردیابی پرتو مانند «Portal Royal» 3DMark، Surface Laptop Ultra تنها 6 درصد کندتر بود. این هنوز هم بسیار چشمگیر است!

یک مک‌بوک پرو با پردازنده گرافیکی 40 هسته‌ای اپل همچنان قدرتمندتر است، اگرچه ممکن است این نکته را از دست بدهد. در «Steel Nomad» 3DMark، مک برتر اپل 22 درصد بهتر از لپ تاپ «Ultra» مایکروسافت کسب کرده است. در بنچمارک های بازی، وضعیت به شکلی لرزان تر است. در بازی سنگین Warhammer III: Total War، این دو لپ‌تاپ عملا از نظر معیارهای عملکردی معادل بودند. MacBook Pro در Cyberpunk 2077 کمی بهتر بود، اما فقط.

و اگر صحبت از بازی باشد، Surface Laptop Ultra و تمام رایانه های شخصی RTX Spark از مک بوک پرو توانایی بیشتری دارند. این تا حدودی به این دلیل است که هنوز روزهای نسبتا اولیه ویندوز با استفاده از چیپست‌های مبتنی بر ARM این رایانه شخصی است. بخش دیگر آن این است که انویدیا هنوز در حال بررسی مشکلات برند جدید تراشه لپ‌تاپ خود است.

من به تازگی بررسی اولین Googlebook خود، Lenovo Googlebook 15 را تمام کرده بودم، و می دانم که یک تجربه واقعا ضعیف به نظر می رسد. Surface Laptop Ultra تقریبا در آن سطح آزاردهنده نیست. زیر آبشش هنوز کمی خیس است. من در هفته من با لپ تاپ چند مشکل و اشکال را تجربه کردم. هنگام بارگیری بازی ها یا تلاش برای گوش دادن به تماس تیم های مایکروسافت، برخی صفحه های چشمک زن، صفحات مرورگر با سرعت بارگیری آهسته و اشکالات گاه به گاه مانند صدای خراش حواس پرتی از بلندگوها وجود داشت.

راه اندازی RTX Spark برای رایانه های شخصی بسیار پیچیده است، با این چیپست از ریزمعماری مبتنی بر ARM استفاده می کند که کاملا از x86 متمایز است. اکنون تعداد زیادی برنامه وجود دارد که همگی از ARM پشتیبانی می کنند، اما مایکروسافت برای هر چیز دیگری به شما نیاز دارد که به شبیه ساز Prism خود تکیه کنید.

اگر به یک تجربه تمیز از ویندوز 11 عادت دارید، این می تواند لحظات ناخوشایندی ایجاد کند. ممکن است یک برنامه را برای اولین بار دانلود کنید، شروع به اجرای آن کنید و در نهایت چند دقیقه منتظر بمانید تا شبیه سازی به موقع اجرا شود. این به ویژه در مورد بسیاری از بازی هایی که من برای بنچمارک کردن این لپ تاپ استفاده می کردم، صدق می کند، بسیاری از آنها چندین دقیقه برای بارگیری زمان می بردند و بسیاری از آنها حتی بیشتر برای بارگذاری سایه زن صرف می کنند. مایکروسافت قول داده است که سرویس Advanced Shader Delivery خود را که به لود سریع‌تر بازی‌ها کمک می‌کند، در آینده نزدیک در RTX Spark در دسترس خواهد بود.

اگر شما هم مثل من هستید، از خود می پرسید که لپ تاپ چه فایده ای دارد که همه بازی ها باید به شبیه سازی تکیه کنند. خوب، چند نکته وجود دارد که باید در نظر گرفته شود. مایکروسافت گفته است که Prism بیشتر به CPU وابسته است تا GPU، به این معنی که تقریبا آنقدر که شما انتظار دارید روی بازی های متصل به CPU تأثیر نمی گذارد.

بر اساس تخمین های مایکروسافت، عملکرد شبیه سازی در برخی از عناوین ممکن است بین 2 تا 3 درصد باشد. من نمی توانم آن را تأیید کنم، اگرچه می گویم Surface Laptop Ultra دقیقا یک دستگاه بازی فوق العاده برتر نیست. من چندین عنوان را بازی کردم، از جمله آخرین Gears of War: E-Day، و می‌توانستم در هنگام اجرای بازی با تنظیمات بالا و استفاده از DLSS، سرعتی در حدود 40 فریم در ثانیه داشته باشم تا نرخ فریم ثابتی را برای من به ارمغان بیاورم. من می‌توانم با تولید فریم کارها را کمی هموار کنم، اما با توجه به اینکه این لپ‌تاپ به همان اندازه قیمت دارد، کمی ناراحت کننده است.

یک اخطار آشکار برای همه اینها وجود دارد. لپ‌تاپ بازی مانند Lenovo Legion 5i به سختی می‌توانست بیش از چند ساعت در حالت‌های کم مصرف کار کند، قبل از اینکه نیاز به شارژر داشته باشد. لپ‌تاپ سرفیس اولترا می‌تواند بیشتر روزهای کاری را در حالت «بهترین حالت بهره‌وری انرژی» و با روشنایی کمتر از اوج سپری کند. هنگام انجام بازی ها یا اجرای کارهای سنگین GPU مانند هوش مصنوعی، لپ تاپ بین دو تا سه ساعت دوام می آورد.

و بهترین چیز در مورد همه این طراحی اینجاست: من عملا هیچ تفاوتی در عملکرد لپ‌تاپ با باتری در مقابل لپ‌تاپ متصل به آجر 140 واتی آن ندیدم. نمی‌توانید در مورد اکثر سیستم‌های دیگر، از جمله رایانه‌های شخصی دیگر با پردازنده‌های گرافیکی مجزا و همچنین طرح‌های Strix Point AMD، همین را بگویید. اپل این قابلیت را با RTX Spark به اشتراک می‌گذارد، اما فقط RTX Spark می‌تواند ادعا کند که از تمام ارتقاء مقیاس DLSS انویدیا برای اجرای بهتر این بازی‌ها استفاده می‌کند.

به همین دلیل است که من شخصا فکر می‌کنم این لپ‌تاپ‌ها ممکن است گزینه بهتری برای اکثر افرادی باشد که می‌خواهند یک رایانه شخصی قدرتمند و قابل حمل داشته باشند که چیز زیادی را فدا نکند.

البته، بازی مورد استفاده اولیه برای Surface Laptop Ultra نیست – AI است. هنگامی که برای اولین بار ویندوز 11 را بارگذاری می کنید، با یک صفحه نمایش جدید «شروع به کار» مواجه می شوید که از شما دعوت می کند عوامل هوش مصنوعی مانند OpenClaw و Hermes را دانلود کنید. مایکروسافت قول می‌دهد که هر یک از این برنامه‌های خاص برای اجرا در سندباکس ویندوز 11 و حفظ امنیت اطلاعات شما ساخته شده‌اند. بنابراین در نهایت وارد عصر نمایندگی شدم. من عامل هرمس را اجرا کردم و توانستم آن را مجبور کنم تا یک معیار تجزیه و تحلیل مصنوعی جداگانه AgentPerf AI برای من اجرا کند.

البته، من از نمرات آن به عنوان کتاب مقدس استفاده نمی‌کنم، اما توانست من را در مسیر درستی قرار دهد تا واقعا عملکرد هوش مصنوعی این دستگاه‌ها را آزمایش کنم.

معیارهای هوش مصنوعی همچنان یک غرب وحشی هستند. مدل ها به سرعت به صورت هفتگی در حال تغییر هستند. من می‌توانم تأیید کنم که این لپ‌تاپ می‌تواند مدل‌های هوش مصنوعی محلی را اجرا کند و به هوش مصنوعی اجازه می‌دهد کار را در پس‌زمینه انجام دهد در حالی که شما سایر بخش‌های شرح شغل خود را مدیریت می‌کنید. اینگونه است که من ترجیح می دهم به هوش مصنوعی به عنوان یک مدل روی دستگاه فکر کنم که می تواند کمک بی نظیری را برای کارهای خاص ارائه دهد، نه نوشدارویی برای همه مشکلات من. هرگز فکر نمی‌کردم آن را بگویم، اما صادقانه بگویم از داشتن لپ‌تاپی خوشحالم که بارگذاری آن را در این عوامل آسان‌تر می‌کند. وظیفه بزرگتر من این است که بفهمم برای چه نوع چیزهایی می توانم از آنها استفاده کنم.

RTX Spark ایده جدیدی نیست. ما دیده‌ایم که AMD رایانه‌های شخصی را با APU (واحدهای پردازش تسریع‌شده) خود عرضه می‌کند که یک CPU عظیم را در کنار عملکرد قوی GPU ایجاد می‌کنند. این شرکت هنوز رایانه‌های شخصی Strix Halo را در بازار دارد و به شدت در تلاش است تا مشتریان را متقاعد کند که یک رایانه شخصی Gorgon Halo با آخرین تراشه‌های سری Ryzen AI Max+ 400 خریداری کنند. آن رایانه های شخصی نیز بسیار گران هستند.

قیمت‌های رایانه‌های شخصی به‌خاطر بحران مداوم حافظه، همه جور خراب شده‌اند. دیتاسنترهای هوش مصنوعی تمام تقاضا برای حافظه را کاهش داده اند و شرکت های فناوری را مانند مایکروسافت و انویدیا سلطه پذیر کرده اند و به دنبال حافظه های رم و SSD هستند. قضاوت در مورد اینکه هر رایانه شخصی را بدون «معاملات» واقعی در کدام دسته قرار دهیم، دشوارتر از همیشه شده است. بهترین گزینه بیشتر مصرف کنندگان این است که به لپ تاپی نگاه کنند که می دانند می تواند کار مورد نیاز خود را انجام دهد، سپس به دنبال نسخه ای از آن دستگاه که متناسب با بودجه آنها باشد، بگردند.

و این بدان معناست که Surface Laptop Ultra در فضایی عجیب قرار می گیرد. این لپ‌تاپ کارآمدترین لپ‌تاپ موجود امروزی نیست. این تمیزترین تجربه رایانه شخصی نیز نیست. با این حال، این لپ تاپ است که در نهایت می تواند شکاف بین عملکرد و عمر باتری را کاهش دهد. با تمام چروک‌ها، سرفیس لپ‌تاپ اولترا لپ‌تاپی است که آرزو می‌کردم برای کار، لذت، یا هر کاری که صاحبان هوش مصنوعی فکر می‌کنند با بدن تحقیرآمیز من انجام دهند، می‌توانستم با خودم حمل کنم.